sakramentalia

Realistyczne zdjęcie katolickiego kapłana odprawiającego mszę w tradycyjnej katedrze, z wiernymi w modlitwie, odzwierciedlające szacunek i duchowość katolicką.
Kurialiści

Posoborowa „akcja duszpasterska” w Santiago: symulakrum sakramentów i promocja bractw

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski informuje o sezonowej akcji „Msza święta i spowiedź po polsku w Santiago”, prowadzonej od 11 czerwca do 3 września 2025 r. w Katedrze w Santiago de Compostela i w Oficina del Peregrino. Projekt firmują Rada KEP ds. Turystyki i Pielgrzymek oraz Fundacja Szczecińska, przy współpracy z diecezją Santiago i lokalnymi strukturami. Codzienna „Eucharystia” po polsku w kaplicy Oficina del Peregrino, „spowiedź” w kaplicy Matki Bożej z Lourdes oraz wsparcie „wolontariuszy” w tzw. Biurze Polskim mają być odpowiedzią na rosnący ruch „caminowiczów” i służyć również popularyzacji szlaków jakubowych oraz włączaniu pielgrzymów w bractwa i stowarzyszenia. Artykuł przemilcza kwestie ważności sakramentów, nauczania o stanie łaski i o konieczności poddania całego życia królowaniu Chrystusa, redukując religię do obsługi ruchu pielgrzymkowego — to nie „pastoralność”, lecz systemowy naturalizm.

Tradycyjny katolicki biskup w ornacie, stojący w świątyni z witrażami i krzyżem, symbol wiary i autorytetu w kontekście katolickim
Kurialiści

Radom: nominacja „biskupa pomocniczego” jako kolejny akt posoborowej fikcji sakramentalnej

Radom: nominacja „biskupa pomocniczego” jako kolejny akt posoborowej fikcji sakramentalnej

Biuro Konferencji Episkopatu Polski informuje o mianowaniu ks. Krzysztofa Dukielskiego „biskupem pomocniczym diecezji radomskiej”; decyzję ogłosiła Nuncjatura Apostolska w Polsce jako rzekomą wolę „papieża” Leona XIV (Roberta Prevosta). Artykuł podaje biogram: święcenia w 2003 roku z rąk Zygmunta Zimowskiego, studia na rzymskim Marianum i „Regina Apostolorum”, funkcje duszpasterskie oraz koordynacje ruchów posoborowych, a finalnie nominację z 12 lipca 2025 r. Całość sprowadza się do celebracji kariery w strukturach, które po 1958 roku porzuciły definitywną Tradycję katolicką. Zwieńczenie tej noty to afirmacja „biskupstwa” pozbawionego gwarancji ważności sakry i misji kanonicznej, co odsłania nie tyle sukces, ile pogłębienie instytucjonalnego bezładu i duchowej zapaści.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.