sakramentalność

Solemnizacja sakramentu małżeństwa w tradycyjnym kościele z kapłanem w pełnym stroju liturgicznym błogosławiącym parę, otoczoną przez rodzinę w modlitwie.
Kurialiści

Drohiczyńskie jubileusze małżeńskie: sakrament w służbie świeckiego celebryzmu

Portal eKAI (8 października 2025) relacjonuje uroczystości zorganizowane przez struktury posoborowe w Drohiczynie z okazji 50-lecia pożycia małżeńskiego kilku par. „Bp” Piotr Sawczuk przewodniczył „mszy” w katedrze, podczas której wychwalał „trwanie w związku małżeńskim” bez jakiegokolwiek odniesienia do łaski sakramentalnej czy nadprzyrodzonych celów małżeństwa. Po pseudo-liturgii odbyła się świecka gala w miejskim ośrodku kultury z wręczaniem medali prezydenckich i występami kapeli ludowej – groteskowe połączenie sakramentu z państwowym oficjum.

Duchowość

Granice sakramentu pokuty w dobie modernistycznego sentymentalizmu

Portal Opoka relacjonuje refleksje pana Jacka Salija OP nad naturą spowiedzi, inspirowane wspomnieniem z bolszewickiego więzienia, gdzie kobieta w sytuacji zagrożenia życia zapragnęła wyznać grzechy pod nieobecność kapłana. Autor tekstu wywodzi z tego przeświadczenie o głębokiej, niemal naturalnej potrzebie spowiedzi, wpisując to zdarzenie w szerszą, nader niebezpieczną narrację o…

Posoborowie

Żagańskie kazanie o „nowym stworzeniu” – triumf humanitaryzmu nad Ofiarą

Portal eKAI informuje o homilii wygłoszonej przez Tadeusza Lityńskiego podczas Wigilii Paschalnej w parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Żaganiu. „Pan” Lityński przekonuje wiernych, że tajemnica Zmartwychwstania jest gwarancją „nowego początku” dla każdego człowieka, niezależnie od popełnionych grzechów, podkreślając, że dla Boga nasze winy nie stanowią problemu. Sugeruje, że istotą…

Kurialiści

Homilia biskupa Okroja: naturalistyczna redukcja Kościoła do psychologii rodzinnej

Portal eKAI relacjonuje uroczystości z okazji 34. rocznicy powstania diecezji toruńskiej w katedrze toruńskiej. Eucharystię przewodniczył i homilię wygłosił bp Arkadiusz Okroj, biskup diecezji toruńskiej w strukturach sekt posoborowych. W koncelebrze towarzyszyli mu bp Józef Szamocki, biskup senior Andrzej Suski oraz kapłani z całej diecezji. W kościele zgromadzili się klerycy…

Realistyczny obraz tradycyjnej pielgrzymki katolickiej z modlącymi się pielgrzymami, kapłanem na czele, w spokojnej scenerii sakralnej, ukazujący duchową głębię i wiarę.
Polska

Pielgrzymka biegnąca nadzieją: duchowy kryzys Kościoła w Polsce

Relacja opisuje start Sztafetowej Pielgrzymki Biegowej w Radomiu, gdzie około 39 osób zamierza przebiec ponad 200 kilometrów w trzy dni do Częstochowy, a następnie wejść na Jasną Górę w ramach duchowej inicjatywy. Przed biegiem udział w Mszy Świętej w kościele Chrystusa Kapłana, a wśród uczestników znajduje się ks. Piotr Popis, były maratończyk i misjonarz. Duża część wypowiedzi koncentruje się na potrzebie „duchowego powera” oraz na przekazywaniu nadziei i światła innym. Jednakże relacja milczy o nadprzyrodzonych fundamentach sakramentalności, o stanie łaski u uczestników i o ostatecznym rozliczeniu przed Bogiem. Brak także ostrzeżeń co do ewentualnych niebezpieczeństw duchowych wynikających z redukcji Misterium Kościoła do wysiłku naturalnego i społecznego wsparcia. Z uwagi na to, można stwierdzić, że owe działanie, choć opatrzone modlitwą i Mszą, w praktyce przynosi jedynie symboliczny gest bez pełnej łaski i pełnej komunii z Chrystusem w Kościele katolickim. Niepokój budzi też fakt, że naczelną perspektywą pozostaje doświadczenie człowieka i jego potrzeb, a nie autentyczne panowanie Chrystusa Króla nad wszystkimi narodami.
„Człowiek dzisiaj żyje szybko i dlatego potrzebuje też powera duchowego.” – słowa ks. Piotra Popisa ujawniają, że duchowość tej inicjatywy ma być napędzana przez ludzką dynamikę, a nie przez Bożą łaskę i objawioną prawdę. (Cytat z artykułu.)
39 osób, 200 kilometrów, trzy dni. To nie tyle pielgrzymka, ile sportowa peregrynacja z motywem duchowym, która ma budzić nadzieję i wiarę, lecz równocześnie pozostawia otwarte pytania o właściwe miejsce sakramentów i ostateczny sens obecności wiernych w Obrządku Katolickim. Mimo że uczestnicy deklarują, że nie chodzi o sport, lecz o duchowość i intencje, milczenie o sakramentalnej skuteczności, łasce uświęcającej i jedności z Kościołem pozostaje wymowne.
Teza dalszej analizy: to, co prezentuje artykuł, ukazuje duchowy kryzys Kościoła w Polsce, gdzie sakramenty i łaska zostają potraktowane instrumentalnie, a chrześcijańskie misterium rozmywa się w sportowo‑społecznych gestach.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.