Portal NC Register (24 marca 2026) informuje o spotkaniu Dani Dayana, przewodniczącego Yad Vashem, z „papieżem” Leonom XIV w Watykanie 23 marca 2026. Rozmowa skupiła się na pamięci o Holokauście i walce z antysemityzmem. Dayan podkreślił, że antysemityzm jest „bigotrią” i „rasizmem” niezależnym od polityki Izraela, a pamięć o Holokauście…
Portal EWTN News upamiętnia 11. rocznicę ataków terrorystycznych na kościoły w Lahore w Pakistanie, przedstawiając je przez pryzmat cierpienia ludzkiego i heroizmu świeckiego, podczas gdy całkowicie przemilcza konieczność publicznego uznania królestwa Chrystusa oraz sakramentalnego leczenia ran duszy, które są jedynym skutecznym lekarstwem w obliczu prześladowań.
Portal eKAI (7 września 2025) relacjonuje przygotowania do kanonizacji bł. Pier Giorgia Frassatiego wraz z Carlo Acutisem, przedstawiając historię 23-letniego francuskiego kleryka Timothée Crouxa, który opublikował książkę o włoskim „błogosławionym”. Artykuł eksponuje rzekome podobieństwa między seminarzystą a Frassatim: pasję do gór, „poszukiwanie autentycznego powołania” oraz zaangażowanie społeczne, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar świętości. Kanonizacja dokonana przez uzurpatora Bergoglio stanowi kolejny akt teatru religijnego, mającego zastąpić prawdziwą heroiczność cnót świeckim aktywizmem.
Portal eKAI (7 września 2025) relacjonuje obchody jubileuszu „stałych lektorów i akolitów” w rywałdzkim sanktuarium. Wydarzenie, przedstawiane jako „duchowa odnowa”, obejmowało konferencję o Stefanie „kardynale” Wyszyńskim, liturgię pokutną pod przewodnictwem „ks.” Bartłomieja Surdykowskiego oraz Mszę pod przewodnictwem „biskupa” Arkadiusza Okroja. Centralnym motywem stało się promowanie posoborowej koncepcji „udziału świeckich w misji Kościoła” zgodnie z „duchem Vaticanum II”.
Portal Vatican News (7 września 2025) relacjonuje ceremonię tzw. kanonizacji Pier Giorgia Frassatiego i Carla Acutisa przeprowadzoną przez uzurpatora noszącego imię Leon XIV. Artykuł przedstawia obu jako wzory młodzieńczej świętości opartej na modlitwie, adoracji eucharystycznej i służbie ubogim. Pomija jednak kluczowy fakt: antykościół pozbawiony sukcesji apostolskiej nie posiada władzy kanonizacyjnej, a cały spektakl stanowi jedynie propagandowe narzędzie modernizmu.
Portal eKAI publikuje relację z klasztoru bernardynek klauzurowych w Świętej Katarzynie, przedstawiając ich duchowość w kontekście Niedzieli Palmowej i Triduum Paschalnego. Tekst, choć na pierwszy rzut oka pobożny, stanowi wymowny przykład **dogłębnego teologicznego i sakramentalnego bankructwa** współczesnego „katolicyzmu” posoborowego. Przedstawia on duchowość zredukowaną do subiektywnych przeżyć, „obecności” i „ciszy”,…
Portal eKAI (7 września 2025) relacjonuje ceremonię „kanonizacji” Pier Giorgia Frassatiego i Carlo Acutisa, przeprowadzoną przez antypapieża Leona XIV. W przemówieniu uzurpator podkreślał rzekome „święte życie” obu postaci, przedstawiając je jako wzory do naśladowania dla młodzieży.
Portal eKAI (24 marca 2026) publikuje artykuł o tysiącach polskich sióstr zakonnych, które podczas II wojny światowej ukrywały Żydów, ryzykując życie. Tekst podkreśla ich odwagę, dyskrecję i duchowość, a także wspomina o uhonorowaniu niektórych z nich tytułem „Sprawiedliwych wśród Narodów Świata” przez Instytut Yad Vashem. Artykuł przedstawia te działania…
Portal Opoka informuje o rytuale przeprowadzonym przez uzurpatora noszącego tytuł „papieża” Leona XIV, w trakcie którego dokonano formalnego uznania dwóch postaci – Pier Giorgia Frassatiego i Carla Acutisa – za „świętych” w strukturach posoborowej sekty. Ceremonia ta, określana mianem „kanonizacji”, przedstawiana jest jako wydarzenie duchowe mające inspirować współczesną młodzież do „nie marnowania życia”.
Portal eKAI (7 września 2025) relacjonuje ceremonię kanonizacji Pier Giorgio Frassatiego i Carlo Acutisa, przeprowadzoną przez „papieża” Leona XIV. W homilii uzurpator watykański stwierdził, iż obaj młodzieńcy są wzorem do naśladowania, by „nie marnować życia, ale uczynić z niego arcydzieło”. Artykuł gloryfikuje ich rzekomą świętość przejawiającą się w codziennej Mszy, modlitwie, adoracji i „małych gestach miłosierdzia”. Pomija całkowicie kwestię ważności sakramentów w strukturach posoborowych oraz dogmatyczne kryteria kanonizacji, zastępując je sentymentalnym kultem „zwykłości”.
