Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) przedstawia wypowiedź ks. Janusza Majdy, dyrektora Caritas Polska, z okazji 35-lecia organizacji. Artykuł gloryfikuje działalność charytatywną oderwaną od nadprzyrodzonego celu Kościoła, redukując misję zbawienia dusz do świeckiego aktywizmu społecznego.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) przedstawia apologetyczny obraz działalności Caritas Polska z okazji jej 35-lecia. Wychwalana jako „wspólnota przywracająca nadzieję”, organizacja przedstawiana jest jako odpowiedź na kryzysy społeczne poprzez programy żywnościowe, wsparcie bezdomnych, edukację dzieci i pomoc międzynarodową.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) prezentuje relację z tzw. „osobistego rytuału pożegnania” Sławka Wilczyńskiego, zmarłego 9 sierpnia 2025 r. Artykuł gloryfikuje praktyki sprzeczne z katolicką nauką o śmierci i zbawieniu: świadome odrzucenie kapłana i sakramentów, kremację zwłok, rozsypywanie prochów w ogrodzie oraz świeckie rytuały inspirowane pismami Elisabeth Kübler-Ross. Całość stanowi manifest antropocentrycznego bałwochwalstwa, gdzie człowiek stawia się w miejsce Boga, arbitralnie decydując o porządku życia i śmierci.
Śmierć bez Krzyża: rytuał samoubóstwienia
„Bez księdza, proszę” – w odpowiedzi na pytanie o kapłana.
Warszawski Wilanów stał się teatrem modernistycznej rewolucji w podejściu do śmierci. Ewa, żona zma…
Portal Opoka publikuje komentarz ks. Tomasza Jaklewicza do fragmentu Ewangelii o uzdrowieniu w szabat (Łk 14,1-6). Autor przedstawia Chrystusa jako „wyzwoliciela z ciężarów religijnych rytuałów”, twierdząc, że „sensem szabatu jest celebracja życia jako cudownego daru Boga, więc uzdrowienie chorego nie tylko nie narusza świętości szabatu, ale wręcz jej służy”. Przenosząc tę logikę na grunt chrześcijański, stwierdza: „Niedziela nie jest tylko dniem wolnym od pracy, ale jest nam dana po to, aby uświadomić sobie, że życie jest darem Boga”. Całość wieńczy tezą: „Samo prawo nie zbawia – to Jezus zbawia”, co stanowi klasyczny przykład posoborowego redukcjonizmu sakralnego.
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) promuje zimowe weekendowe podróże pociągiem po Polsce jako formę relaksu wśród „ośnieżonych gór i zamglonych dolin”. Autor zachęca do wypraw do Zakopanego, Gdańska czy na Hel, obiecując „kadr z filmu” za oknem wagonu przy akompaniamencie gorącej czekolady z Warsu. Artykuł całkowicie sprowadza doświadczenie podróży do poziomu zmysłowej konsumpcji, ignorując jego transcendentny potencjał.
Portal eKAI (27 maja 2025) relacjonuje „święcenia prezbiteratu” dwóch diakonów w katedrze „św. Mikołaja” w Elblągu pod przewodnictwem „biskupa” Jacka Jezierskiego. Ceremoniał opisany z rozmachem – od wzruszających podziękowań nowych „księży” po barokowe oprawy muzyczne – służy zakamuflowaniu teologicznej pustki i sakramentalnej nieważności całego spektaklu.
Portal eKAI (23 lipca 2025) informuje o zapisach na 19. edycję Golgoty Młodych w Serpelicach nad Bugiem, organizowanej przez Warszawską Prowincję Braci Mniejszych Kapucynów. Wydarzenie pod hasłem „Poszukujący” ma przyciągnąć młodych „poszukujących Boga, siebie i odpowiedzi na najważniejsze pytania” poprzez rozważanie Księgi Jonasza. Wśród prowadzących znaleźli się: o. Tomasz Nowak OP (organizator modernistycznej Lednicy2000), br. Wojtek Głowacki („egzorcysta” z międzynarodowej wspólnoty pod Asyżem) oraz małżeństwo Leszczyńskich propagujące „duchowy wzrost” poza sakramentalnymi ramami.
Portal eKAI (8 października 2025) relacjonuje uroczystości zorganizowane przez struktury posoborowe w Drohiczynie z okazji 50-lecia pożycia małżeńskiego kilku par. „Bp” Piotr Sawczuk przewodniczył „mszy” w katedrze, podczas której wychwalał „trwanie w związku małżeńskim” bez jakiegokolwiek odniesienia do łaski sakramentalnej czy nadprzyrodzonych celów małżeństwa. Po pseudo-liturgii odbyła się świecka gala w miejskim ośrodku kultury z wręczaniem medali prezydenckich i występami kapeli ludowej – groteskowe połączenie sakramentu z państwowym oficjum.
Portal eKAI (23 października 2025) relacjonuje pielgrzymkę maturzystów z diecezji warszawsko-praskiej na Jasną Górę, przedstawiając ją jako przejaw „świadomej wiary” młodzieży. W wydarzeniu uczestniczyło ponad tysiąc osób pod opieką nauczycieli i „księży”, a centralnym punktem była „Eucharystia” pod przewodnictwem „biskupa” Romualda Kamińskiego. Artykuł eksponuje rzekome duchowe zaangażowanie młodzieży, akcentując korzystanie z „sakramentu pokuty” i zawierzenie „Matce Bożej”, pomijając jednak całkowicie nadprzyrodzony charakter prawdziwej pobożności katolickiej.
