Portal NCR opisuje farsę „celebrity egzorcystów” w sekcie nowoporządkowej. Artykuł demaskuje bankructwo instytucji pozbawionych ważnych sakramentów i jurysdykcji. Egzorcyści nowoporządkowi nie mają sakramentu święceń. Rytuał Pawła VI z 1968 roku jest nieważny. Nie mają jurysdykcji. Kanon 1172 Kodeksu z 1917 roku wymaga zgody ordinariusza. Biskupi nowoporządkowi są heretykami. Nie mogą dawać jurysdykcji. Sakramenty sekt są nieważne. Tylko Kościół przed 1958 rokiem ma moc.
Nieważne święcenia – brak jurysdykcji – farsa medialna
Artykuł opisuje spektakl. Księża Ripperger, Martins, Reehil, mons. Rossetti zbierają miliony wyświetleń. To nie jest ministerium. To show-biznes. Nowy Porządek nie ma kapłaństwa. Bulla „Apostolicae Curae” Leona XIII (1896) potwierdza: zmiana formy unieważnia sakrament. Rytuał 1968 roku zmienił formę i intencję. Egzorcyści to łacini. Nie mają charakteru kapłańskiego. Nie mogą działać in persona Christi. Ich „egzorcyzmy” to psychologiczne sztuczki. Brak mocy nad demonami.
Kanon 1172 i upadłość jurysdykcji
Kodeks Prawa Kanonicznego z 1917 roku jest jasny. „Nemo potest legitime exorcizare nisi a proprio Ordinario speciali et expressa licentia instructus” (Kan. 1172). Nikt nie może prawnie egzorcyzować bez szczególnej i wyraźnej licencji od własnego Ordinariusza. Biskupi nowoporządkowi (McElroy, inni) są jawymi heretykami. Uczą nowocenzmu, ekumenizm, wolność religijną. Św. Robert Bellarmin uczy: „Papa haereticus manifestus ipso facto cessat esse Papa” (De Romano Pontifice). Jawny heretyk przestaje być biskupem. Traci jurysdykcję ipso facto. Nie może delegować egzorcyście. Cała struktura jest pusta.
Psychologia zamiast teologii – duchowa zagłada
Artykuł przyznaje: egzorcyści łączą demony z UFO, Harrym Potterem, chorobami psychicznymi. To jest jansenistyczny rygoryzm lub nowoczesny humanitaryzm. Św. Pius X w Pascendi Dominici gregis (1907) potępił redukcję wiary do uczucia. Egzorcyzm to akt sądowy Kościoła. Wymaga wiary, jurysdykcji, mocy kluczy. Nie jest terapią. Nie jest spektaklem. Adam Blai (ekspert dycezji Pittsburgh) ostrzega: filmy wywołują lęk, skupienie na demonach. To nie jest zdrowe. Prawda jest inna. „Illum oportet crescere, me autem minui” (J 3,30 Wlg). On musi rosnąć, ja zaś mnieć. Święty Jan Chrzciciel wskazuje drogę. Dumność egzorcyisty to główne niebezpieczeństwo. Artykuł potwierdza: dumność to główna pułapka.
Prawdziwy Egzorcyzm – Rytuał Rzymski 1614/1952
Prawdziwy Kościół ma Rytuał Rzymski. Egzorcyzm to modlitwa Kościoła. Używa wody święconej, relikwii, znaku krzyża. Wyzywa Boga wszechmogącego. „Exorcizo te, omnis spiritus immunde, in nomine Dei” (Czaruję cię, wszelki duch nieczysty, w imię Boga). Kapłan działa z jurysdykcji. Wierni ufają mocy Kościoła. Sekta nowoporządkowa nie ma Kościoła. „Extra Ecclesiam nulla salus”. Poza Kościołem nie ma zbawienia. Poza Kościołem nie ma ważnych egzorcyzmów. Ofiary posiadłości w sekcie potrzebują prawdziwej pomocy. Muszą uciec do prawdziwych kapłanów (przed 1958 r.). Do Mszy Tradycyjnej. Do Sakramentu Pokuty. Do Ewangelii.
Królestwo Chrystusa – jedyna nadzieja
Pius XI w Quas Primas (1925) uczy: „Pax Christi in regno Christi” (Pokój Chrystusa w Królestwie Chrystusa). Chrystus Króluje w umysłach, wolach, sercach. Egzorcyzm to akt królewskiej potestas. Sekta odrzuciła Króla. Zbudowała babel. Jej „egzorcyści” to strażnicy ruiny. Artykuł NCR jest dowodem bankructwa. Nie ma tam Chrystusa. Jest tylko ludzki interes. Wierni muszą wracać do Tradycji. Tylko tam jest moc. Tylko tam jest zbawienie.
