Portal eKAI relacjonuje o pogrzebie ks. prof. Andrzeja Szostka MIC, wieloletniego rektora Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, ustalonego na 25 lipca 2026 roku w lublinie. Komunikat ten, pozbawiony jakichkolwiek odniesień do prawdziwej wiary i ważnych sakramentów, jest dowodem na to, jak głęboko struktury okupujące Watykan zapadły w naturalizm i apostazję.
Portal Opoka (21 lipca 2026) publikuje refleksję ks. Jarosława Tomaszewskiego pt. „Coś zawsze tli się w ruinach”. Autor, nawiązując do ruin Wrocławia 1945 roku i postaci o. Stanisława Hayto OP odkrywającego nietkniętą kaplicę bł. Czesława, konstruuje alegorię współczesnej Polski. Z ruin historycznych przechodzi do „ruin” kultury, religii, edukacji i sądownictwa, pytając, co pozostaje Polakom po upadku autorytetów nauczyciela, księcia, sędziego i lekarza. Tekst zamyka retoryczne pytanie o tych, którzy odważą się znaleźć „osmalone kikuty cywilizacji” w zburzeniu. To jest kwintesencja pelagiańskiego moralizmu: Bóg zredukowany do tła ludzkiej wytrwałości, a Królestwo Chrystusa zastąpione mitem feniksa z popiołów.
Portal LifeSiteNews z dnia 20 lipca 2026 roku relacjonuje wydarzenia z Sydney. Młodzi australijscy katolicy modlili się Różańcem przed dawnym kościołem. W środku odbywał się bluźnierczy spektakl LGBT naśmiewający się z Eucharystii. Grupa „Prodigal Sons” wystosowała oświadczenie potępiające zniewagi. Najemca budynku został eksmitowany, a występy odwołano. Modlitwa wiernych przyniosła widomalny skutek w obronie sacrum. Jednakże przekaz mediów pomija całkowicie prawdziwe zaplecze nadprzyrodzone. Dobra wola świeckich nie zastąpi nieobecnego w strukturach posoborowych kapłańskiego czuwania prawdziwego Kościoła.
Portal The Pillar (20 lipca 2026) informuje o wybuchu pasożytniczej infekcji jelit w Stanach Zjednoczonych. Tekst podaje listę świętych, których wstawiennictwa szukają wierni w dolegliwościach trawiennych. Autor wymienia świętych Tymoteusza, Teresę z Ávili, Elma, Bonawenturę, Hildegardę oraz przypomina o herezjarchu Ariuszu. Całość stanowi jaskrawy dowód na redukcję wiary do magicznego pragmatyzmu i brak jakiejkolwiek teologii krzyża.
Portal eKAI (20 lipca 2026) informuje o obchodach pięćdziesiątej rocznicy koronacji figury Matki Bożej Bolesnej w Oborach, w diecezji płockiej. Uroczystości przewodniczył „biskup” elbląski Wojciech Skibicki, a współcelebrowali „biskup” płocki Szymon Stułkowski oraz „biskup senior” Piotr Libera. Wspomniano o nałożeniu papieskich koron przez „błogosławionego kardynała” Stefana Wyszyńskiego w 1976 roku oraz o wielowiekowej tradycji kultu Piety. Cytowany artykuł relacjonuje ludzkie i pobożne aspekty wydarzenia, całkowicie jednak pomijając katolicką naturę prawdziwej czci Marji i jej związek z jedyną zbawczą łaską płynącą z Krwi Chrystusowej.
Portal Teolog Katolicki (19 lipca 2026) publikuje wpis pióra użytkownika sacdrdjo, który demaskuje Jacka Prusaka, określanego mianem „pseudojezuity”, jako mistrza krętactwa w kręgach katolewackich. Autor punktuje kolejne zniekształcenia, których Prusak dopuścił się, komentując przypowieść o pszenicy i kąkolu, a także wypowiedzi o „o.” Pio z Pietrelciny i rzekomej wartości reformy liturgicznej po 1965 roku. Według sacdrdjo, Prusak celowo przemilcza rolę diabła jako siejacza chwastów, fałszuje okoliczności celebracji przez „o.” Pio i uderza w zbawczą moc sakramentów, sugerując, że powrót do liturgii tradycyjnej nie ma znaczenia dla zbawienia dusz. Tekst bezlitośnie wytyka modernistyczne wykręty i redukuje narrację Prusaka do serii oszustw służących obronie „soboru” i Novus Ordo. Sam wpis, choć trafnie obnaża kłamstwa agenta posoborowej propagandy, nie wykracza poza polemikę wewnątrz struktur okupujących Watykan i nie ukazuje pełni katolickiej prawdy o pustej Stolicy Piotrowej oraz o jedynym prawdziwym depozycie wiary.
Portal eKAI informuje o rozpoczęciu XXVII Ogólnopolskiego Tygodnia św. Krzysztofa, przebiegającego pod hasłem „Uczniowie – misjonarze światłem świata na drogach”. Inicjatywa obejmuje modlitwę o bezpieczeństwo na drogach, błogosławieństwo pojazdów oraz zbiórkę „groszową” na rzecz MIVA Polska. Krajowy Duszpasterz Kierowców, „ks.” Marian Midura, wraz z Fundacją Kierowca Bezpieczny apeluje o rozwagę i szacunek dla życia. Główne obchody mają się odbyć 25 lipca w Mrągowie, z udziałem „ks.” Roberta Kaniowskiego i wspomnianego duszpasterza. Artykuł redukuje powołanie chrześcijańskie do bezpieczeństwa ruchu drogowego, przemilczając konieczność łaski sakramentalnej i panowania Chrystusa Króla nad duszami kierowców.
Portal eKAI z dnia 19 lipca 2026 roku informuje o szesnastej edycji projektu „Rozkręć Wiarę”, którego inicjatorem jest Grzegorz Kierpiec, kapłan diecezji bielsko-żywieckiej. Uczestnicy wyprawy przemierzają góry Pamiru w Tadżykistanie, pokonując około sześciuset kilometrów Pamir Highway z Kirgistanu. Codzienną praktyką grupy ma być rzekoma Eucharystia oraz wspólna modlitwa, a celebrans twierdzi, że brak świątyń rekompensuje budowanie ołtarza z kamieni. Relacja ta, choć pozornie chwali aktywność fizyczną i pobożność, w istocie ukazuje duchową pustkę struktur okupujących Watykan, które zredukowały sakramentalne życie do turystycznej protezy.
Portal Opoka relacjonuje raport UNICEF-u, z którego wynika, że do końca 2026 roku konflikt na Bliskim Wschodzie oraz jego oddziaływanie na światową gospodarkę mogą pogrążyć w ubóstwie kolejne 23,4 miliona dzieci. Organizacja Narodów Zjednoczonych wzywa rządy do rozszerzenia zabezpieczeń socjalnych, opieki zdrowotnej, edukacji i wyżywienia. Tekst ogranicza się do statystyki i apeli humanitarnych, całkowicie przemilczając nadprzyrodzone źródło ludzkiego cierpienia oraz obowiązek panowania Chrystusa Króla nad narodami.
Portal Opoka, powołując się na watykańskie media, relacjonuje wypowiedź osiemnastoletniej uczennicy Ginevry Marii Ceriani z Lombardii. Dziewczyna, niedawno po operacji i trzech miesiącach rekonwalescencji, pojechała do Lourdes jako wolontariuszka towarzysząca chorym. W rozmowie z mediami uznała, że otrzymała więcej, niż zdołała dać, i określiła sanktuarium jako miejsce, które „zmienia człowieka po cichu”. Artykuł skupia się na ludzkiej kruchości, wzajemnej pomocy i osobistym przeżyciu, całkowicie pomijając sakramentalną istotę łaski i rolę Chrystusa jako jedynego Uzdrowiciela. Przekaz ten jest kolejnym dowodem na to, że struktury okupujące Watykan redukują pielgrzymkę do psychologicznego humanitaryzmu, odrywając wiernych od nadprzyrodzonej rzeczywistości Kościoła.
