sanktuarium

Smutny wizerunek kościoła w Manamie w Bahrajnie podniesionego do rangi „sanktuarium” przez modernistycznych hierarchów. Wnętrze kościoła jest ciemne i przygnębiające z akcentami ekumenizmu zamiast tradycyjnego kultu katolickiego.
Posoborowie

Ekumeniczna zdrada w Bahrajnie: „sanktuarium” synkretyzmu w służbie apostazji

Zostaw komentarz / Posoborowie /

Portal Vatican News relacjonuje „historyczny moment” dla „Kościoła” na Półwyspie Arabskim – podniesienie kościoła Najświętszego Serca w Manamie do rangi „sanktuarium” Wikariatu Apostolskiego Arabii Północnej. Uroczystości 8 listopada 2025 pod przewodnictwem „biskupa” Aldo Berardiego mają uczcić 85-lecie świątyni, przy równoczesnym wprowadzeniu odpustów i stowarzyszeń „szerzących nabożeństwo” do Serca Jezusowego. „Jesteśmy wdzięczni za ten historyczny moment (…) w kontekście tolerancji i dialogu” – deklaruje modernistyczny hierarcha, wysławiając „gościnność” monarchy bahrajńskiego i „kroki podjęte podczas pontyfikatu papieża Franciszka”. Całość utrzymana w tonie biurokratycznej euforii, gdzie Krzyż Chrystusa zostaje zastąpiony protokołem dyplomatycznym, a Oblubienica Baranka degradowana do NGO promującego „wspólne człowieczeństwo”.

Obraz przedstawiający nowoczesny kościół w Bahrajnie ogłoszony sanktuarium bez tradycyjnych katolickich elementów, symbolizujący synkretyzm i profanację kultu w neomodernistycznej herezji.
Świat

Synkretyczna Profanacja: „Sanktuarium” w Bahrajnie jako Ołtarz Nowej Religii Globalistycznej

Zostaw komentarz / Świat /

Portal Opoka informuje o podniesieniu kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa w Manamie (Bahrajn) do rangi „sanktuarium” Wikariatu Apostolskiego Arabii Północnej dekretem „biskupa” Aldo Berardiego. Uroczystość zaplanowano na 8 listopada 2025 r., w 85. rocznicę konsekracji świątyni. W komunikacie podkreśla się „historyczny moment dla Kościoła katolickiego na Półwyspie Arabskim w kontekście dialogu, pokoju i przyjaźni”, dziękując królowi Bahrajnu za „gościnność”. Wspomniano też o nowym kościele „Maryi Królowej Arabii” (2021) z ikonami autorstwa Francisco Argüello, inicjatora Drogi Neokatechumenalnej, oraz wizytę „papieża” Franciszka w 2022 r.

Krytyczny widok sanktuarium w Kobylance ukazujące powierzchowną pobożność i synkretyzm
Kurialiści

Sanktuarium w Kobylance: Synkretyzm pod płaszczykiem katolickiej pobożności

Zostaw komentarz / Kurialiści /

Portal eKAI (28 października 2010) informuje o sanktuarium Pana Jezusa Ukrzyżowanego w Kobylance, zarządzanym przez zgromadzenie saletynów. Artykuł podkreśla historię obrazu „podarowanego przez papieża Innocentego XI” oraz liczbę pielgrzymów (ok. 30 000 rocznie). Wymienia się także praktyki religijne: Msze św., spowiedź, modlitewniki z pieśniami do „Pana Jezusa Kobylańskiego”. Brak jakiegokolwiek teologicznego uzasadnienia kultu poza mglistym odniesieniem do „niezwykłych zjawisk z 1681 roku”.

Pielgrzym modlący się przed tradycyjnym ołtarzem w historycznym sanktuarium, otoczony religijnymi artefaktami i sakralnym sztuką, w atmosferze czci i prawdziwej pobożności.
Posoborowie

Turystyczna komercjalizacja pseudo-sanktuariów w służbie modernistycznej destrukcji

Zostaw komentarz / Posoborowie /

Portal eKAI (23 lutego 2011) promuje swój katalog polskich sanktuariów, przedstawiając je jako miejsca oferujące „nie tylko przeżycia duchowe”, ale także „niezapomniane wrażenia” i „przyjazną atmosferę” dla pielgrzymów. Artykuł koncentruje się na praktycznych aspektach: lokalizacji, dojeździe, zakwaterowaniu oraz „szczególnych uroczystościach, na które warto przyjechać”. Sugeruje się czytelnikom, by zgłaszali kolejne miejsca do katalogu kontaktując się z działem marketingu pod adresem marketnig@ekai.pl.

Staruszka w modlitwie przed zniszczonym sanktuarium w El Cobre po huraganie, symbolizującą duchową ruinę Kuby.
Posoborowie

Huragan Melissa a duchowa ruina Kuby: milczenie o grzechu narodowych

Zostaw komentarz / Posoborowie /

Portal ACI Prensa (31 października 2025) relacjonuje zniszczenia w bazylice Matki Bożej Miłości w El Cobre, spowodowane huraganem Melissa. „Ksiądz” Rogelio Dean, administrator miejsca, opisuje „bardzo bolesną sytuację” po utracie witraży i zalaniu świątyni. Konferencja „biskupów” Kuby określa sytuację jako „katastrofę ogromnych rozmiarów” i wzywa do pomocy materialnej dla ofiar. Artykuł przemilcza jednak duchowe przyczyny klęsk żywiołowych i redukuje rolę Kościoła do organizacji charytatywnej.

Wnętrze katolickiego kościoła w Tanzanii z modernistycznym 'sanktuarium' Bożego Miłosierdzia, przedstawiające deformacje doktrynalne i kult czcicielski
Kurialiści

Tanziańskie „sanktuarium” jako pomnik modernistycznej deformacji katolicyzmu

Zostaw komentarz / Kurialiści /

Portal eKAI (27 lipca 2018) informuje o zatwierdzeniu przez konferencję „biskupów” Tanzanii podniesienia lokalnego ośrodka kultu „Bożego Miłosierdzia” w Kiabakari do rangi „sanktuarium narodowego”. Inicjatorem przedsięwzięcia jest „ks.” Wojciech Kościelniak z archidiecezji krakowskiej, od 1990 r. promujący w Afryce kontrowersyjne nabożeństwo związane z pismami Faustyny Kowalskiej.

Zdjęcie przedstawiające fałszywe sanktuarium w Dębowiecu z figurą Płaczącej Pani z La Salette, otoczone nieprawidłowymi rytuałami i modernistyczną architekturą.
Duchowość

Demaskacja pseudo-sanktuarium w Dębowcu: bałwochwalczy kult „Płaczącej Pani” z La Salette

Zostaw komentarz / Duchowość /

Portal eKAI (28 października 2010) promuje Dębowiec jako miejsce „kultu Maryjnego”, opierając się na objawieniu w La Salette – fałszywej wizji potępionej przez zdrową doktrynę katolicką. Artykuł, pełen modernistycznych naleciałości, przedstawia synkretyczny ośrodek duchowy, gdzie naturalistyczne rytuały zastępują prawdziwy kult Boga w Trójcy Jedynego.

Pielgrzym modli się w tradycyjnym sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej, otoczony barokową architekturą, z głębokim czulem religijnym i pobożnością.
Kurialiści

Modernistyczna deformacja sacrum w Kalwarii Zebrzydowskiej

Zostaw komentarz / Kurialiści /

Portal eKAI (2 lutego 2012) przedstawia Sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej jako „jedno z najczęściej uczęszczanych miejsc pielgrzymkowych w Polsce”, podkreślając jego znaczenie jako centrum kultu pasyjnego i maryjnego. Artykuł szczegółowo opisuje historię założenia sanktuarium przez Mikołaja Zebrzydowskiego w XVII wieku, architekturę zespołu klasztornego oraz rozwój praktyk dróżkowych. Wspomina o kulcie obrazu Matki Bożej Kalwaryjskiej, jego koronacji w 1887 roku oraz wpisaniu obiektu na listę UNESCO w 1999 roku. Tekst wielokrotnie akcentuje związki sanktuarium z Janem Pawłem II, nazywanym „błogosławionym” i „świętym”, przytaczając jego wypowiedzi i wizyty w Kalwarii. Autorzy podają szczegóły organizacyjne dla pielgrzymów, w tym porządek nabożeństw i możliwości rezerwacji przewodników.

Tradycyjna kaplica katolicka w Radzyminie z kontrowersyjnym sanktuarium, symbolizująca synkretyzm religijny i kult jednostki zamiast prawdziwego kultu Bożego.
Kurialiści

„Sanktuarium” Jana Pawła II w Radzyminie: synkretyzm religijny pod sztandarem nowej religii światowej

Zostaw komentarz / Kurialiści /

Portal eKAI (18 maja 2018) informuje o budowie „sanktuarium” dedykowanego „świętemu” Janowi Pawłowi II w Radzyminie, przedstawiając je jako „miejsce pielgrzymek” z relikwiami krwi i doniesieniami o „pierwszych uzdrowieniach”. Artykuł promuje „nabożeństwa” z litanią do „świętego” oraz zbiórkę środków na dokończenie budowy. Komentowany tekst to klasyczny przykład modernistycznej sakralizacji człowieka, zastępującej kult Boga kultem jednostki.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Powered by  Zgodności ciasteczek z RODO
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.