schizma

Posoborowie

Morderstwo katolika: owoc ideologicznej walki w świecie bez Boga

Portal LifeSiteNews (13 lutego 2026) informuje o tragicznym morderstwie młodego mężczyzny, Quentin, w Lyonie. Ofiara, rzekomo członek nieformalnej grupy bezpieczeństwa „Collectif Némésis”, doznała śmiertelnych obrażeń głowy podczas starcia z lewicowymi aktywistami, prawdopodobnie z grupy „Jeune Garde”. Artykuł podkreśla, że Quentin był katolikiem, a jego śmierć wywołała reakcje polityków oraz tradycyjnych katolickich kręgów związanych z Academia Christiana i FSSP. Tekst ukazuje zdarzenie jako akt lewicowej przemocy, nie analizując głębszych, teologicznych przyczyn konfliktu w społeczeństwie odrzuconym od Chrystusa Króla.

Arcybiskup Carlo Maria Vigano stoi w tradycyjnym kościele, krytykując Dykasterię Doktryny Wiary w spornym dialogu z SSPX.
Posoborowie

Viganò i SSPX: herezja hermeneutyki ciągłości

Portal LifeSiteNews (13 lutego 2026) publikuje wypowiedź arcybiskupa Carlo Maria Viganò, w której krytykuje Dykasterię Doktryny Wiary za warunki dialogu z SSPX i oświadcza, że prawdziwą schizmatyką jest koncylijna hierarchia, a nie SSPX. Viganò, mimo pozornej tradycjonalistycznej retoryki, popada w herezję hermeneutyki ciągłości, uznając legalność uzurpatorów i odrzucając jedynie wybrane aspekty nowej etyki soborowej, podczas gdy w istocie pozostaje w kompromisie z modernizmem.

Posoborowie

Chińscy biskupi posoborowi: apostazja na usługach komunizmu

Portal LifeSiteNews donosi, że Zjazd Biskupów Kościoła Katolickiego w Chinach (BCCC), zatwierdzony przez Chińską Partię Komunistyczną (KPCh), w oświadczeniu z 4 lutego 2026 roku poparł rządowy zakaz „niezarejestrowanego duchowieństwa” prowadzenia działalności pastoralnej lub korzystania z „niedozwolonych miejsc kultu”. Biskupi stwierdzili, że „grupy religijne muszą przestrzegać odpowiednich przepisów prawa” przy organizacji aktywności religijnych, a taka zgodność jest sprawą „narodowego i publicznego interesu”. Nina Shea, dyrektor Centrum Wolności Religijnej, wezwała „papieża” Leona XIV (uzurpatora Roberta Prevosta) do wezwania biskupów z BCCC do Watykanu za ich poparcie „represji wobec katolicyzmu chińskiego”. Shea podkreśliła, że poparcie zakazu niezarejestrowanego duchowieństwa i kościołów „bezpośrednio kłóci się z polityką Watykanu”, odnosząc się do tajnej umowy Watykan-Chiny z 2018 roku (odnowionej w 2024), która rzekomo uznaje państwowo zatwierdzony kościół w Chinach i pozwala KPCh na mianowanie biskupów. Shea odwołała się do listu papieża Benedykta XVI z 2007 roku do Kościoła w Chinach, w którym stwierdził, że próba narzucenia przez KPCh własnej struktury jest „niezgodna z doktryną katolicką”, oraz do wytycznych watykańskich z 2019 roku, które potwierdzały prawo duchownych do „indywidualnego kierowania się sumieniem” w kwestii odmowy złożenia przysięgi wyrzeczenia się wpływu zagranicznego (np. papieskiego), wymaganej do rejestracji w Chińskim Patriotycznym Związku Katolickim. Nowe stanowisko BCCC popierające zakaz i kryminalizację duchownych odmawiających tej przysięgi ujawnia, jak pisze Shea, że te struktury są jedynie „narzędziami partyjnymi dla kontroli komunistycznej i represji wobec katolicyzmu chińskiego”.

Obraz przedstawiający tradycyjną katolicką mszę w czasie Wielkiego Postu z akcentem na ofiarę eucharystyczną.
Posoborowie

Antypapież redukuje Wielki Post do etycznego humanitaryzmu

Portal Opoka.org.pl publikuje orędzie samozwańczego „papieża” Leona XIV (Robert Prevost) na Wielki Post 2026, zatytułowane „Słuchać i pościć”. Tekst ten, pozbawiony jakiejkolwiek katolickiej teologii zbawienia, redukuje ascetykę wielkopostną do psychologicznej „gotowości do słuchania” oraz wstrzemięźliwości językowej, przemilczając centralność Ofiary Krzyżowej, sakramentów oraz konieczności stanu łaski. Stanowi on kolejny dowód na to, że struktura okupująca Watykan promuje modernistyczny humanitaryzm w miejsce integralnej wiary.

Posoborowie

Kubanie biskupi przed „ad limina”: humanitaryzm zamiast Królestwa Chrystusa

Portal EWTN News informuje, że konferencja biskupów katolickich na Kubie ogłosiła 13 lutego 2026 r. odwołanie swojej wizyty ad limina u „papieża” Leona XIV, planowanej na 20 lutego. Decyzję podjęto z powodu „pogarszającej się sytuacji społeczno-gospodarczej” kraju, która wywołuje „taką niestabilność i niepewność”. W oświadczeniu biskupi wyrażają „ciągłe modlitwy za ojczyznę” oraz „odnawiające uczucie i komunię z papieżem i Apostolskim See”. Równolegle, Caritas Cuba otrzymuje od USA kontenery z pomocą humanitarną, koordynowaną bezpośrednio z Kościołem, omijając reżim komunistyczny.

Artykuł, choć relacjonuje faktyczny kryzys na Kubie, jest symptomaticznym przejawem apostazji struktury posoborowej. Zamiast głosić niepodległe od ludzkich systemów Królestwo Chrystusa Króla, redukuje misję Kościoła do naturalistycznego humanitaryzmu i legitymizuje schizmatyczną komunię z heretykami. Biskupi, zamiast wezwać naród do publicznego uznania władzy Chrystusa nad państwem – co jest jedynym trwałym lekarstwem na chaos społeczny – skupiają się na „stabilności” i „pomocy”, całkowicie przemilczając duchową przyczynę katastrofy: grzech, odrzucenie Bożej władzy i gniew Boży. Ich „komunia z papieżem” jest heretyckim aktem schizmy, gdyż „papież” Leon XIV, jak wszyscy jego poprzednicy od Jana XXIII, jest jawnym heretykiem i, zgodnie z nauczaniem św. Roberta Bellarmina, automatycznie pozbawiony urzędu.

Kardynał Víctor Manuel Fernández przed tradycyjnym ołtarzem w kościele tridentyńskim
Posoborowie

Kardynał Fernández: Dokumenty Soboru Watykańskiego II nie mogą być „poprawione”

Kardynał Víctor Manuel Fernández, prefekt Dykasterii Nauki Wiary, w rozmowie z przełożonym SSPX, oświadczył, że dokumenty Soboru Watykańskiego II nie mogą być „poprawione”. Spotkanie to, odbywające się w ramach rzekomego „dialogu” o kanonicznej sytuacji SSPX, ujawniło bezwzględną postawę władz posoborowych: pełna akceptacja wszystkich tekstów soborowych jest warunkiem sine qua non jakiejkolwiek normalizacji. Fernández dodatkowo zagroził ekskomuniką za schizmę w przypadku konsekracji biskupów zapowiedzianych na lipiec. Ta wymuszona alternatywa – albo całkowite podporządkowanie się modernizmowi Soboru Watykańskiego II, albo stan oficjalnej niełaski – doskonale ilustruje dychotomię, przed którą stoi każdy katolik: wybór między wiernością niezmiennej Tradycji a uległością rewolucyjnej nowoczesności wcielonej w doktrynie i praktyce soborowej.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.