sedevacantistyczne

Ksiądz w tradycyjnych szatach podczas poważnej debaty kościelnej, wyrażający krytykę współczesnych tendencji w Kościele i braku odniesienia do Królestwa Chrystusa.
Posoborowie

Pokój bez Chrystusa: Gnieźnieńska debata jako trybut dla modernistycznej apostazji

Wojna na Ukrainie jawi się w debacie na XII Zjeździe Gnieźnieńskim jako konflikt nie tylko militarny, lecz przede wszystkim duchowy, gdzie pokój utożsamiany jest z triumfem Ukrainy nad Rosją, bez żadnego odniesienia do panowania Chrystusa Króla; uczestnicy, w tym o. prof. Georgij Kowalenko z prawosławnego środowiska, prof. Paweł Kowal, prof. Ola Hnatiuk i prof. Marek Melnyk, pod wodzą redaktora Krzysztofa Tomasika z KAI, podkreślają solidarność polsko-ukraińską, ostrzegają przed rosyjską dezinformacją religijną i wzywają do sprawiedliwego pokoju opartego na prawach człowieka, cytując m.in. abp. Światosława Szewczuka i „Jana Pawła II”. Ta relacja z portalu eKAI (13 września 2025) ujawnia jednak głęboką teologiczną pustkę, gdzie katolicka misja redukcji do politycznego aktywizmu, całkowicie pomijając królestwo Chrystusowe jako jedyne źródło trwałego pokoju.

Kardynał w tradycyjnych szatach katolickich podczas nabożeństwa, wyraz powagi i krytyki ekumenizmu, w klasycznym, realistycznym stylu.
Posoborowie

Zjazdy Gnieźnieńskie: Ekumenizm i Naturalizm Zamiast Królestwa Chrystusa

Portal eKAI relacjonuje historię Zjazdów Gnieźnieńskich, podkreślając ich ewolucję od historycznego synodu w 1000 roku ku współczesnym spotkaniom ekumenicznym i międzynarodowym, skupionym na dialogu, jedności bez wykluczania oraz inspiracji chrześcijaństwem w kontekście Unii Europejskiej i pojednania. Artykuł wymienia kolejne edycje, od II Zjazdu w 1997 roku z udziałem „papieża” Jana Pawła II po XI w 2018 roku, akcentując tematy takie jak duchowość, dialog międzyreligijny, wolność i solidarność, z udziałem prezydentów, „duchownych” różnych wyznań i polityków. Współczesne Zjazdy Gnieźnieńskie chcą dyskusji bez dzielenia, tożsamości bez wykluczania, jedności, która nie jest jednakowością – głosi wstęp, promując wizję inkluzywności, która całkowicie ignoruje absolutne panowanie Chrystusa Króla nad narodami i jednostkami, jak nauczał Pius XI w encyklice Quas Primas (1925), gdzie stwierdza, że pokój nie zajaśnieje narodom, dopóki nie uznają panowania Zbawiciela.

Realistyczne, pełne szacunku zdjęcie wnętrza tradycyjnego kościoła katolickiego z figurą Matki Boskiej, podkreślające duchowość i czystość w katolickim stylu, odzwierciedlające głęboką religijność i tradycję.
Posoborowie

Bieli nie przykryje odstępstwa: Santa Maria Maggiore i modernistyczny teatr

Vatican News PL relacjonuje homilię kardynała Rolandas Makrickas podczas Mszy w rocznicę poświęcenia Bazyliki Santa Maria Maggiore i w tzw. uroczystość Matki Bożej Śnieżnej. W centrum narracji stawia się symbolikę śniegu, „bieli i czystości”, Magnificat, „radość” i „bliskość Boga”, a także zwyczaj zrzucania białych płatków róż spod sklepienia bazyliki. Pojawiają się uwagi o „małości” człowieka, „wielkich rzeczach Bożych” i „cudach przez małych i czystych sercem”. Milczy się o grzechu, o nawróceniu, o ofierze Mszy świętej jako przebłagalnej, o stanach łaski i pozbawienia łaski, o jedynym Pośredniku i Królu, którego prawo zobowiązuje narody. Konkluzja jest oczywista: to dekoracyjny naturalizm, który pod pobożnym słownictwem relatywizuje wiarę, a w posoborowych strukturach sprowadza kult do estetycznego widowiska.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.