Portal eKAI (3 grudnia 2025) relacjonuje przygotowania do XXVI Dnia modlitwy i pomocy materialnej Kościołowi na Wschodzie, organizowanego przez struktury posoborowe. Przedstawiciele tzw. Konferencji Episkopatu Polski podkreślają wagę „wsparcia duchowego i materialnego” dla wspólnot w krajach byłego ZSRR, zupełnie przemilczając nadprzyrodzony cel Kościoła jako jedynej arki zbawienia.
Portal eKAI (4 grudnia 2025) relacjonuje nadzieje „abp” Georga Gänsweina na rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego „papieża” Benedykta XVI. Były sekretarz Ratzingera określa go jako „teologa radości”, jednocześnie opowiadając się za powrotem do „mądrego podejścia” w kwestii tzw. Nadzwyczajnej Formy Rytu Rzymskiego. Całość stanowi klasyczny przykład posoborowej teologii uczuć zastępującej doktrynę oraz próbę rehabilitacji modernistycznej spuścizny przez ludzi głęboko uwikłanych w apostazję Vaticanum II.
Portal LifeSiteNews (3 grudnia 2025) relacjonuje wystąpienie uzurpatora watykańskiego Leona XIV, który podczas konferencji prasowej w Bejrucie ostrzegł niemieckich „biskupów” przed „uśmiercaniem głosu” wiernych krytykujących tzw. Drogę Synodalną. Antypapież stwierdził: „Wiele osób wierzących w Niemczech uważa, że niektóre aspekty Synodalnego Szlaku nie odpowiadają ich nadziei względem Kościoła”, wzywając do „dialogu”, by „głosy wpływowych nie zagłuszały tych, którzy mogą być bardzo liczni, lecz nie mają możliwości wypowiedzenia się”. Przypomniał też o trwających od dwóch lat spotkaniach między niemieckim episkopatem a kardynałami „kurii rzymskiej”, mających rzekomo zapobiegać „oderwaniu” niemieckich innowacji od „drogi Kościoła powszechnego”.
Portal Opoka relacjonuje zakończenie podróży apostolskiej uzurpatora Leona XIV do Libanu, powołując się na wypowiedź Jana Żelaznego, „dyrektora” polskiej sekcji posoborowej organizacji Pomoc Kościołowi w Potrzebie. Artykuł koncentruje się na rzekomym „dramacie” bliskowschodnich chrześcijan, pomijając całkowicie teologiczne przyczyny ich prześladowań oraz współodpowiedzialność modernistycznych struktur za duchową zapaść.
Liturgiczna schizofrenia: neo-kościół parodiuje Adwent
Portal LifeSiteNews, będący tubą środowisk pseudo-tradycjonalistycznych w łączności z modernistycznym Rzymem, relacjonuje rzekome „rozpoczęcie Ad…
W wywiadzie dla portalu LifeSiteNews (2 grudnia 2025) Rob Marro promuje swoją książkę „In the Shadows of the Vatican”, przedstawiając Malachiego Martina jako tajnego kardynała zaangażowanego w sprawę Trzeciej Tajemnicy Fatimskiej oraz proroka kryzysu w Kościele. Ta narracja, typowa dla środowisk pseudotradycjonalistycznych, opiera się na mieszance spekulacji, teologicznych półprawd i otwartej rebelii przeciw niezmiennemu Magisterium.
Portal LifeSiteNews (2 grudnia 2025) przedstawia świadectwo aktywisty pro-life Marka Crosby’ego, który brutalną napaść przed kliniką aborcyjną określa jako „najwspanialszy dzień” życia i „dar”. Opisując atak na siebie i 84-letniego towarzysza Dicka jako „przelanie krwi za Jezusa i nienarodzonych”, Crosby nawołuje do radykalnego zaangażowania w „duchową walkę”, porównując swoje doświadczenia do cierpień Apostołów po biczowaniu (Dz 5,41). Artykuł gloryfikuje fizyczne cierpienie jako źródło „duchowego uniesienia”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar prawdziwego męczeństwa i redukując katolicką duchowość do emocjonalnego aktywizmu.
Podczas powrotu z Libanu, uzurpator watykański znany jako Leon XIV (Robert Prevost) wygłosił szereg modernistycznych deklaracji, które stanowią jawną apostazję od niezmiennej doktryny katolickiej. W r…
Portal LifeSiteNews opublikował 2 grudnia 2025 roku apel finansowy Johna-Henry’ego Westena z okazji „Giving Tuesday”. Tekst – choć pozornie broniący „życia, wiary, rodziny i wolności” – stanowi klasyczny przykład redukcji nadprzyrodzonej misji Kościoła do poziomu świeckiego aktywizmu, całkowicie pomijając fundamentalne kwestie związane z kryzysem władzy w Kościele i ważnością sakramentów.
Portal eKAI (2 grudnia 2025 r.) relacjonuje wizytę uzurpatora Leona XIV w miejscu eksplozji w bejruckim porcie z 4 sierpnia 2020 r., gdzie „papież” modlił się w milczeniu, złożył wieniec, zapalił świecę i spotkał się z rodzinami ofiar. Całość przedstawiona jest jako akt współczucia, pomijający jednak fundamentalne prawdy o grzechu, sprawiedliwości Bożej i obowiązku publicznego pokuty.
