Sedewakantyzm

Kardynał Víctor Manuel Fernández przed tradycyjnym ołtarzem w kościele tridentyńskim
Posoborowie

Kardynał Fernández: Dokumenty Soboru Watykańskiego II nie mogą być „poprawione”

Kardynał Víctor Manuel Fernández, prefekt Dykasterii Nauki Wiary, w rozmowie z przełożonym SSPX, oświadczył, że dokumenty Soboru Watykańskiego II nie mogą być „poprawione”. Spotkanie to, odbywające się w ramach rzekomego „dialogu” o kanonicznej sytuacji SSPX, ujawniło bezwzględną postawę władz posoborowych: pełna akceptacja wszystkich tekstów soborowych jest warunkiem sine qua non jakiejkolwiek normalizacji. Fernández dodatkowo zagroził ekskomuniką za schizmę w przypadku konsekracji biskupów zapowiedzianych na lipiec. Ta wymuszona alternatywa – albo całkowite podporządkowanie się modernizmowi Soboru Watykańskiego II, albo stan oficjalnej niełaski – doskonale ilustruje dychotomię, przed którą stoi każdy katolik: wybór między wiernością niezmiennej Tradycji a uległością rewolucyjnej nowoczesności wcielonej w doktrynie i praktyce soborowej.

Tradycyjny teolog studiujący Księgę Objawienia w ciemnym wnętrzu kościoła
Posoborowie

Apokalipsa jako narzędzie modernizmu: demaskowanie filmu Delacre’a

Portal LifeSiteNews (12 lutego 2026) promuje nowy film „The Apocalypse of Saint John” Simona Delacre’a, który przedstawia Księgę Objawienia jako wyłącznie proroctwo nadziei, odrzucając „ciemną, dystopijną soczewkę” popularnej kultury. Artykuł reklamuje także inne treści, w tym fałszywe objawienia fatimskie i schizmatyczną SSPX, co ujawnia głęboki błąd teologiczny i duchowy.

Posoborowie

Biskupi krytykują Notre Dame: pozorna obrona życia w ramach apostatycznej struktury

Portal EWTN News informuje, że kilku biskupów w USA domaga się, aby University of Notre Dame wycofało mianowanie prof. Susan Ostermann, zwolenniczki aborcji, na dyrektora instytutu. Biskupi wyrażają „solidarność” i „wsparcie” dla biskupa Rhoadesa, podczas gdy uniwersytet się twardo targnie. Artykuł ujawnia pozorny konflikt wewnątrz sekty posoborowej, gdzie nawet krytyka aborcji jest pozbawiona integralności katolickiej.

Grupa ministrantów modląca się przed Najświętszym Sakramentem w tradycyjnym kościele katolickim
Posoborowie

Rekolekcje ministrantów jako przykład powierzchowności duchowej w strukturach neo kościoła

Portal eKAI.pl informuje o rekolekcjach dla ministrantów w diecezji bydgoskiej, które odbyły się w dniach 9–11 lutego 2026 r. Zgromadziły one dwudziestu chłopców z różnych parafii pod hasłem „Jezus Chrystus – fundament mojej wiary”. Program obejmował Eucharystię, konferencje, warsztaty liturgiczne oraz wyjścia integracyjne, w tym do Muzeum Diecezjalnego i Sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej. Uczestnicy służyli też biskupowi na Mszy świętej w katedrze podczas Światowego Dnia Chorego.

Tradycyjny ksiądz katolicki udzielający sakramentu namaszczenia chorego w szpitalu - symbol prawdziwej wiary i cierpienia w świetle nauki Kościoła
Kurialiści

Humanitaryzm bez Chrystusa: biskup Milewski odrzuca Królestwo Boże

Portal eKAI informuje, że „biskup” Mirosław Milewski podczas Mszy św. w Dniu Chorego w szpitalu w Płocku podkreślił, że choroba nie odbiera człowiekowi godności, powołując się na encyklikę „Dilexit te” uzurpatora Leona XIV. Milewski, działając w schizmie posoborowej, sprawował sakrament namaszczenia chorych i odwiedzał pacjentów, promując humanitaryzm bez odwołania do absolutnej władzy Chrystusa Króla. Warto zauważyć, że zarówno Milewski, jak i Leon XIV są heretykami w strukturze apostatycznej, co unieważnia ich autorytet i sakramenty przez nich sprawowane.

Biskup Artur Wańczyński w katedrze prezentuje raport dotyczący pedofilii w Kościele
Posoborowie

Kościół bez Chrystusa: Jak biskup Ważny redukuje grzech do PR-u

Komunikat bp. Artura Ważnego w związku z publikacją raportu Komisji „Wyjaśnienie i Naprawa” z 12 lutego 2026 roku przedstawia standardowy, posoborowy schemat radzenia sobie z kryzysem pedofilii: emocjonalny język „bólu”, „wstydu” i „przepraszam”, skupienie na transparentności instytucjonalnej i profesjonalnej pomocy psychologicznej, przy całkowitym pominięciu sakramentalnego, teologicznego i ascetycznego wymiaru grzechu oraz kary. Dokument ten jest symptomatycznym wyrazem apostazji, w której Kościół, pozbawiony królestwa Chrystusa, staje się korporacją zarządzającą kryzysem wizerunkowym, a nie Ciałem Mistycznym zdolnym do nawrócenia grzeszników i oczyszczenia ofiar przez łaskę.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.