Portal Teolog Katolicki (21 listopada 2025) relacjonuje internetową dyskusję pomiędzy Marcinem Zielińskim a dominikaninem Wojciechem Mysiorem, określając ją jako przygłupawą z uwagi na brak podstawowe…
Portal LifeSiteNews (21 listopada 2025) powołuje się na rzekome proroctwo nieujawnionej „mistyczki”, twierdzącej o istnieniu dwóch kolejnych „anty-papieży” – Franciszka i Leona XIV. Artykuł sugeruje, że wybór Bergoglia był „kanonicznie nieważny”, a jego następca kontynuuje „nielegalną linię sukcesji”. Ta narracja – podszyta półprawdami i teologicznym chaosem – jedynie maskuje fundamentalny problem: cała struktura posoborowa pozbawiona jest legitymacji doktrynalnej i sakramentalnej.
Portal eKAI (21 listopada 2025) informuje o rzekomo historycznym wydarzeniu: po raz pierwszy dziesięciu „biskupów” struktur posoborowych przekroczyło wiek 100 lat. Wśród nich wymienia się m.in. José de Jesus Sahagún de la Parra (103 lata), René Henry’ego Gracidę (102 lata) oraz „kardynała” Angelo Acerbiego (100 lat). Artykuł celebruje ich długowieczność, podkreślając, że Meksykanin jest „jednym z czterech ostatnich żyjących Ojców Soboru Watykańskiego II”. W kontekście polskim wspomniano „biskupów” Juliana Wojtkowskiego (98 lat), Alfonsa Nossola (93 lata) i Henryka Muszyńskiego (92 lata).
Portal Konferencji Episkopatu Polski zapowiada konferencję prasową dotyczącą XXVI Dnia modlitwy i pomocy materialnej Kościołowi na Wschodzie, organizowanego przez modernistyczną strukturę okupującą Watykan. Wydarzenie zaplanowano na 27 listopada w Sekretariacie KEP z udziałem „biskupów” pomocniczych Krzysztofa Chudzio i Jana Sobiło oraz przedstawicieli posoborowych organizacji „charytatywnych”. Całość stanowi groteskową parodię katolickiego miłosierdzia, redukującą pomoc duchową do humanitarnego aktywizmu.
Naturalistyczne źródła apokryficznego święta
Portal LifeSiteNews, powołując się na rzekomo katolickie źródła, relacjonuje: „The Presentation is one of the minor solemnities of Our Lady, and was inscri…
Portal LifeSiteNews w artykule z 20 listopada 2025 r. przedstawia wypowiedzi Xavier’a Ayrala, który powołuje się na rzekome objawienia z La Salette, Fatimy oraz wizje Marie-Julie Jahenny, by dowodzić istnienia „dwóch kolejnych antypapieży” i czasowej okupacji Kościoła przez „fałszywych pasterzy”. Autor łączy te domniemane przepowiednie z obecnym zamętem liturgicznym i doktrynalnym, odwołując się do fragmentów Katechizmu (675–677) opisujących „ostateczną próbę” Kościoła. Cała narracja stanowi klasyczny przykład modernistycznego synkretyzmu, łączącego podejrzane wizje z teologiczną niekompetencją.
Portal LifeSiteNews relacjonuje wypowiedzi Xaviera Reyes-Ayrala, przedstawianego jako „eksperta od objawień mariańskich”, dotyczące rzekomych proroctw o „dwóch kolejnych antypapieżach”. Źródłem tych sensacji mają być objawienia w La Salette (1846) oraz wizje stygmatyczki Marie-Julie Jahenny (1850-1941). Autor twierdzi, iż Watykan przez dekady ukrywał „szokujące” fragmenty sekretów La Salette, odkryte rzekomo przez ks. Michela Corteville’a w zamkniętej skrzyni w archiwum. W tekście powołano się również na kontrowersyjnego jezuitę Malachiego Martina, znanego z ezoterycznych spekulacji. Całość przedstawiona jest jako „dowód” na spełnianie się apokaliptycznych przepowiedni w kontekście obecnego kryzysu w Kościele. Artykuł stanowi klasyczny przykład pseudoteologicznej sensacji, opartej na manipulacji emocjami i całkowitym oderwaniu od katolickich kryteriów oceny objawień prywatnych.
Synkretyczna farsa pod płaszczykiem młodzieżowego spotkania w modernistycznej sekcie
Portal eKAI (20 listopada 2025) relacjonuje przygotowania do tzw. Diecezjalnego Dnia Młodych Archidiecezji Warszaw…
Portal Opoka publikuje rozważanie ks. Mariana Machinka MSF pt. „Jeśli Ty jesteś Królem”, rzekomo komentujące scenę ukrzyżowania z Ewangelii św. Łukasza. Autor stara się przedstawić królewską godność C…
Portal Opoka informuje o artykule George’a Weigela, w którym przedstawia on nowo „kanonizowanego” Johna Henry’ego Newmana jako antidotum na współczesny ultramontanizm – rzekomo progresywny, a zarazem autorytarny. Autor powołuje się na rzekome podobieństwa między XIX-wiecznym ultramontanizmem a obecnymi tendencjami w strukturach posoborowych, wskazując na zwolnienia profesorów seminarium w Detroit jako przykład „autorytarnego progresywizmu”. Cała narracja stanowi klasyczny przykład modernistycznej dialektyki, gdzie fałszywy dylemat między skrajnościami służy przemyceniu rewolucyjnych tez.
