Sedewakantyzm

Ceremonia nieautoryzowanej konsekracji biskupiej przez SSPX
Posoborowie

SSPX ogłasza nielegalne konsekracje biskupów: pozór tradycji a rzeczywista schizma

Portal LifeSiteNews donosi, że Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X (SSPX) zamierza dokonać kolejnych konsekracji biskupich bez zgody uzurpatorów okupujących Watykan. Deklarowanym powodem ma być „obiektywny stan poważnej konieczności” dla kontynuacji działalności sakramentalnej. Inicjatywa, ogłoszona przez przełożonego generalnego „ks.” Davide Pagliaraniego podczas ceremonii wręczenia sutann nowym klerykom w seminarium we Flavigny-sur-Ozerain, stanowi jawną kontynuację schizmatyckiej polityki abp. Marcela Lefebvre’a.

Tradycyjny biskup w stroju liturgicznym stoi w kaplicy z rozszczepionym obrazem Nowej Mszy i Mszą Łacińską.
Kurialiści

Posoborowa iluzja jedności a rzeczywista schizma doktrynalna

Portal LifeSiteNews relacjonuje wystąpienie „biskupa” Mariana Elegantiego, który diagnozuje „brudną schizmę” w łonie współczesnego „Kościoła katolickiego”. Autor wskazuje na tolerowanie herezji przez „papieży” i „biskupów” jako źródło rozbicia, jednocześnie pomijając sedno apostazji posoborowej struktury. Jego analiza, choć częściowo trafna, pozostaje więźniem modernistycznych założeń, które uniemożliwiają dotarcie do korzenia kryzysu.

Uroczystość nielegalnych konsekracji biskupich przez Davide Pagliarani z Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X w seminarium we Flavigny-sur-Ozerain.
Posoborowie

Lefebryzm kontynuuje schizmę: kolejne nielegalne „sakry biskupie” w lipcu 2026

Portal LifeSiteNews (2 lutego 2026) relacjonuje decyzję tzw. Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X (FSSPX) o przeprowadzeniu nieautoryzowanych „konsekracji biskupich” 1 lipca 2026. „Przełożony Generalny” Davide Pagliarani ogłosił ten akt podczas ceremonii obłóczyn w seminarium we Flavigny-sur-Ozerain, powołując się na „obiektywny stan poważnej konieczności” dla kontynuacji „posługi sakramentalnej”.

Tradycyjne katolickie przedstawienie Ofiarowania Pańskiego w świątyni z św. Symeonem trzymającym Dzieciątko Jezusowe w otoczeniu Maryi i Józefa. Scena jest oprawiona w poważne i czcigodne oświetlenie podkreślające świętość momentu.
Kurialiści

Iluminacja modernistyczna: Ofiarowanie Pańskie bez Ofiary

Portal Opoka relacjonuje komentarz „o.” Włodzimierza Zatorskiego OSB do Uroczystości Ofiarowania Pańskiego. Autor skupia się na kontraście między proroctwem Malachiasza a „skromnością” ewangelicznej sceny, wskazując na „duże doświadczenie w przyjmowaniu świateł Ducha” jako klucz do rozpoznania w Dziecięciu „zbawienia świata”. Zatorski podkreśla dysproporcję między „znikomością sceny” a uniwersalnym charakterem zbawienia, które pozostaje niezauważone przez kapłanów świątyni.

Uroczyściowa ceremonia religijna w archikatedrze białostockiej z "biskupem" Henrykiem Ciereszkiem głoszącym homilię dla zgromadzenia nowoczesnych sióstr zakonych i księży. Pusty tron arcybiskupi symbolizuje wakat na Stolicy Apostolskiej. Scena oświecona światłem świec jest kontrastem tradycyjnych katolickich stroju liturgicznych i ozdob altarza z nowoczesnymi gestami i wyrazami twarzy uczestników.
Kurialiści

Światło wiary zagaszone przez posoborową imitację

Portal eKAI (2 lutego 2026) relacjonuje obchody Dnia Życia Konsekrowanego w archikatedrze białostockiej pod przewodnictwem „biskupa pomocniczego” Henryka Ciereszki. W homilii pełnej modernistycznych frazesów „bp” Ciereszko określił życie konsekrowane jako „czytelny znak ofiarowania się Bogu”, pomijając fundamentalną prawdę, iż po 1958 roku wszystkie zgromadzenia zakonne przeszły apostazję poprzez akceptację soborowych herezji.

Tradycyjna kaplica katolicka w Bydgoszczy z tradycyjnym klerem i wiernymi podczas uroczystości. Przedstawienie problemu duchowości po Soborze Watykańskim II.
Kurialiści

Biskup Włodarczyk i światło bez doktryny: kryzys posoborowej duchowości w Bydgoszczy

Portal eKAI (2 lutego 2026) relacjonuje wystąpienie „biskupa” Krzysztofa Włodarczyka w bydgoskiej kaplicy klarysek, gdzie podczas święta Ofiarowania Pańskiego stwierdził: „Wołamy o czyste serca, by widzieć Boga. Potrzebny jest dobry wzrok, by zauważać rzeczy ważne”. Choć słowa brzmią pobożnie, ich treść teologiczna jest pusta jak świeca bez płomienia.

Obraz przedstawiający niekanoniczną nominację Krzysztofa Zadarki na biskupa w strukturach neo-kościoła w Koszalinie. Scena podkreśla brak misji nadprzyrodzonej i skupienie na administracji i humanitaryzmie.
Posoborowie

Neo-kościelna nominacja w strukturach okupujących Koszalin

Portal Gość Niedzielny (2 lutego 2026) relacjonuje decyzję uzurpatora Leona XIV, który mianował „biskupa” Krzysztofa Zadarkę ordynariuszem „diecezji” koszalińsko-kołobrzeskiej. Informacja podkreśla jego dotychczasową funkcję „administratora” tejże struktury oraz aktywność w posoborowych gremiach, szczególnie jako przewodniczącego „Rady ds. Migrantów i Uchodźców”. Artykuł pomija fundamentalne kwestie doktrynalne, redukując życie „kościelne” do czysto administracyjnych mechanizmów.

Wnętrze tradycyjnego kościoła katolickiego podczas Mszy Świętej w rytu trydenckim. Na pierwszym planie ksiądz w białych szatach celebruje Mszę przy ołtarzu z krzyżem i świecami. Wierni klęczą w modlitwie. Na ławce leży otwarty dokumen "Quo Primum" papieża św. Piusa V.
Posoborowie

Niemiecki modernizm pod płaszczykiem reformy

Portal eKAI (2 lutego 2026) relacjonuje stanowisko „kardynała” Gerharda Müllera, który krytykuje plany utworzenia w Niemczech „konferencji synodalnej”. Emerytowany prefekt Kongregacji Nauki Wiary ostrzega przed nadaniem świeckim równych praw decyzyjnych z biskupami. Wypowiedź ta, choć pozornie broniąca struktury Kościoła, pozostaje więźniem modernistycznej logiki posoborowych deformacji.

Tradycyjna karmelitanka w habitach modli się w ciemnym klauzurowym kościele z krzyżem i świecami; kontrastuje z nowoczesnymi elementami takimi jak książka i smartphone.
Kurialiści

Kontemplacja w cieniu posoborowej apostazji: krytyka wywiadu z s. Teresą Wroną OCD

Portal eKAI (2 lutego 2026) opublikował obszerny wywiad z s. Teresą Wroną OCD, przedstawiający życie klauzurowe jako „ciche apostolstwo” i „wsparcie dla kapłanów i misjonarzy”. Artykuł gloryfikuje posoborowe przekształcenia życia zakonnego, całkowicie pomijając kryzys doktrynalny i liturgiczny neo-kościoła. Pod płaszczykiem pobożności przemyca się tu modernistyczną wizję „odnowionego” Karmelu, zrywającą z zasadami ustalonymi przez św. Teresę z Ávili i potępionymi przez papieża św. Piusa X w dekrecie Lamentabili sane.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.