Działalność PKWP jako przejaw apostazji posoborowego neokościoła
Portal Opoka relacjonuje dwudziestolecie działalności polskiej sekcji Papieskiego Stowarzyszenia Pomoc Kościołowi w Potrzebie, przedst…
Portal LifeSiteNews (29 stycznia 2026) relacjonuje, że „antypapież” Leon XIV podczas wystąpienia na zakończenie sesji plenarnej Dykasterii Nauki Wiary pochwalił dokument Mater Populi Fidelis z listopada 2025 r. W dokumencie tym struktury posoborowe odrzuciły tradycyjne tytuły Marji jako Współodkupicielki oraz Pośredniczki Wszystkich Łask, uznając je za „niepoprawne teologicznie” i „nieprzydatne duszpastersko”. „Antypapież” określił ten akt jako „dokładne i ważne wyjaśnienia dla mariologii”, podkreślając rzekomą troskę o „biblijne i teologiczne podstawy” kultu Matki Bożej.
Portal LifeSiteNews (29 stycznia 2026) informuje o kolejnym akcie apostazji w strukturach okupujących Watykan. Uzurpator Leo XIV (Robert Prevost) publicznie poparł dokument „Mater Populi Fidelis”, wydany przez tzw. Dykasterię Nauki Wiary pod kierownictwem skandalisty Víctora Manuela Fernándeza – znanego z dzieł o „pocałunkach i orgazmach”. „Dokument” ten zakazuje używania tradycyjnych tytułów maryjnych „Współodkupicielka” (Co-Redemptrix) i „Pośredniczka Wszystkich Łask” (Mediatrix of All Graces), określając pierwszy jako „zawsze niestosowny”, a drugi jako „niejasny” i „ryzykowny”.
Portal Opoka relacjonuje: „Dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej zdementował informacje (…) na temat rzekomego otwarcia bistro lub restauracji na tarasie nad Bazyliką św. Piotra”. Jak podano, rozważane jest jedynie „powiększenie funkcjonującego już punktu gastronomicznego”, który – według słów Matteo Bruniego – „zachowa prosty i powściągliwy charakter, dostosowany do specyfiki miejsca i z poszanowaniem jego sakralnego wymiaru”. Ta jawna profanacja najświętszego miejsca chrześcijaństwa pod płaszczykiem troski o „atmosferę skupienia” odsłania całkowite zerwanie posoborowej sekty z katolicką koncepcją sacrum.
Portal Opoka relacjonuje o rzekomym „odrodzeniu” kultu Najświętszego Serca Jezusa w Polsce poprzez inicjatywę „Wielkie Zawierzenie”, aprobowaną przez abp. Tadeusza Wojdę i innych „biskupów” posoborowych. Akcja, promująca „Tarczę NSPJ” jako sakramentalium, ma objąć wszystkie parafie w kraju, opierając się na domniemanych objawieniach św. Małgorzaty Marii Alacoque oraz rzekomej aprobacie bł. Piusa IX.
Portal eKAI (29 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie „papieża” Leona XIV (Roberta Prevosta) podczas sesji plenarnej Dykasterii „Nauki Wiary”. Uzurpator watykański stwierdził rzekome „załamanie międzypokoleniowego przekazu wiary”, winą obarczając niewłaściwą ewangelizację. Wśród uczestników wymieniono „abp.” Stanisława Gądeckiego – emerytowanego „arcybiskupa” poznańskiego.
Portal Gość.pl (29 stycznia 2026) relacjonuje kontrowersje wokół planów urządzenia „bistro” na dachu Bazyliki Świętego Piotra. Choć Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej zdementowało doniesienia o restauracji, przyznało jednocześnie, że „analizowana jest możliwość powiększenia funkcjonującego już punktu gastronomicznego” pod pretekstem zmniejszenia tłumów wewnątrz świątyni.
Portal Gość.pl (29 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie antypapieża Leona XIV podczas audiencji dla uczestników sesji plenarnej posoborowej „Dykasterii Nauki Wiary”. Artykuł powtarza bezrefleksyjnie…
Cytowany artykuł z portalu Vatican News (29 stycznia 2026) relacjonuje wydarzenie, w którym Adrian Galbas, metropolita warszawski struktury posoborowej, przewodniczył „Mszy św.” przy grobie „świętego” Jana Pawła II w Bazylice Watykańskiej. Ceremonia zgromadziła około 100 „księży”, w tym „kardynała” Konrada Krajewskiego oraz innych hierarchów neo-kościoła.
Portal eKAI (29 stycznia 2026) relacjonuje wydarzenie w sosnowieckiej kurii, gdzie pod pretekstem troski o „osoby skrzywdzone w Kościele” zorganizowano spotkanie pełne modernistycznych praktyk i teologicznych niejednoznaczności. Inicjatywa „biskupa” Artura Ważnego – uzurpatora w posoborowej strukturze – stanowi klasyczny przykład redukcji misji Kościoła do psychologizującej grupy wsparcia, całkowicie oderwanej od nadprzyrodzonego celu zbawienia dusz.
