Sedewakantyzm

Grupa pielgrzymów przed ruинаmi świętego miejsca w Ziemi Świętej, z troską na twarzach z powodu teologicznych błęдów opisanych w artykule
Świat

„Piąta Ewangelia” i „ósmy sakrament” – teologiczne aberracje pod płaszczykiem turystyki

Portal eKAI (27 stycznia 2026) relacjonuje wzrost ruchu turystycznego w Izraelu, podając statystyki Ministerstwa Turystyki tegoż kraju. Wśród 1,3 mln przybyszów 9% stanowić mieli pielgrzymi chrześcijańscy. „Łaciński patriarchat Jerozolimy zachęca do odwiedzania miejsc związanych z życiem Chrystusa” – donosi portal, przytaczając wypowiedź kard. Pierbattisty Pizzaballi, który stwierdził: „Ziemia Święta jest piątą Ewangelią. Lubię też nazywać ją swego rodzaju ‘ósmym sakramentem’, ponieważ pozwala doświadczyć spotkania z Jezusem w sposób fizyczny, namacalny”. Już w tym miejscu ujawnia się teologiczna katastrofa, zmuszająca do zdecydowanej reakcji.

Posoborowie

Abp Polak i kultura ulotności: nowomowa w miejsce wiary

Portal eKAI (27 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie abp. Wojciecha Polaka w Słupcy z okazji 83. rocznicy śmierci bpa Michała Kozala. „Prymas” – jak określa go portal – wskazywał rzekomo na sprzeczność „kultury ulotności” z byciem uczniem Chrystusa, cytując przy tym zarówno bergogliońskiego uzurpatora Franciszka, jak i obecnego antypapieża Leona XIV. Całość przemówienia pozostaje jednak klasycznym przykładem posoborowej nowomowy, gdzie puste frazesy o „świadectwie” zastępują konkret doktrynalny, a męczeństwo sprowadza się do mglistego humanitaryzmu.

Konkret z koncertu religijnego w katedrze z udziałem modernistycznych duchownych i śpiewaków
Kurialiści

Kult modernistycznego hierarchy jako przejaw posoborowej apostazji

Portal eKAI (26 stycznia 2026) relacjonuje koncert „Abyśmy były jedno” poświęcony Wilhelmowi Plutcie, byłemu ordynariuszowi gorzowskiemu, zorganizowany w rocznicę jego śmierci pod patronatem „biskupa” Tadeusza Lityńskiego. Wydarzenie stanowi symptomatyczny przykład sakralizacji modernistycznych funkcjonariuszy, sprzecznej z katolicką nauką o świętości.

Stary manuskrypt na stoliku w tradycyjnej katolickiej bibliotece przy zgasłych świecach.
Posoborowie

Powrót manuskryptu czy legitymizacja neokościelnej farsy?

Portal eKAI (26 stycznia 2026) relacjonuje zakup przez „Bibliotekę Watykańską” manuskryptu zawierającego żywoty świętych oraz Historię Longobardów Pawła Diakona. Rękopis, oznaczony sygnaturą Pal. Lat. 851, miał być częścią zbiorów utraconych w 1798 roku, a obecnie „powrócił” dzięki transakcji z wiedeńskim antykwariatem. Współpracę między „Biblioteką Watykańską”, Biblioteką Uniwersytecką w Heidelbergu i dealerem sztuki przedstawiono jako kontynuację „wielowiekowej tradycji” sięgającej Leona XIII. Faktograficzny optymizm relacji maskuje jednak głębszy problem: użycie dóbr kultury chrześcijańskiej do legitymizacji struktury będącej zaprzeczeniem Kościoła założonego przez Chrystusa.

Kurialiści

Powrót manuskryptu jako maskarada neo-kościelnej legitymizacji

Portal „Vatican News” informuje o rzekomym „powrocie” manuskryptu Pal. Lat. 851 do zbiorów Biblioteki Watykańskiej. Kodeks zawierający żywoty świętych i Historię Longobardów Pawła Diakona miał zaginąć w 1798 r., by po 228 latach trafić na wiedeński antykwariat, skąd został „zakupiony” przez struktury okupujące Watykan. Cała operacja przedstawiana jest jako triumf kultury, podczas gdy w istocie stanowi rozpaczliwą próbę budowania historycznej ciągłości dla instytucji będącej antytezą katolickiego Kościoła.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.