Portal Episkopat.pl informuje o spotkaniu Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski (KEP) abpa Tadeusza Wojdy SAC z ambasadorem Ukrainy w Polsce Vasylem Bodnarem, podczas którego przekazano podziękowania za pomoc udzielaną Ukrainie przez Kościół w Polsce od początku rosyjskiej agresji. Wspomniano o zbiórkach ofiar oraz działalności Caritas Polska na rzecz uchodźców i osób…
Portal Episkopat.pl informuje o 152. Zebraniu Plenarne Konferencji Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych w Krakowie (2-4 marca 2026). Temat przewodni brzmi: „Żyć ze Słowa – Lectio Divina jako proces duchowy i psychologiczny”. Prelekcje poprowadzą ks. dr Krzysztof Wons SDS oraz s. prof. Beata Zarzycka ZSAPU, wykładowca psychologii. Uczestniczyć mają…
Portal eKAI (28 lutego 2026) relacjonuje przebieg czwartego już „dnia skupienia” dla rodziców po stracie dziecka, zorganizowanego we Wrocławiu przez „księdza” Tomasza Filinowicza pod hasłem „Chcę się zatrzymać u Ciebie”. Wydarzenie to, skupione wokół subiektywnych przeżyć i tzw. „interwencji biblijnej”, staje się jaskrawym dowodem na to, jak głęboko struktury okupujące polskie ambony zredukowały nadprzyrodzoną misję Kościoła do roli świeckiego gabinetu terapeutycznego, oferującego sentymentalną ułudę zamiast twardej i zbawiennej doktryny katolickiej.
Portal eKAI (28 lutego 2026) relacjonuje tzw. dzień skupienia wolontariuszy „Caritas” archidiecezji wrocławskiej, który odbył się w murach tamtejszego „seminarium”. Spotkanie, wypełnione „katechezą” „ks.” Dariusza Amrogowicza oraz „Eucharystią”, skupiło się na sentymentalnych wezwaniach do „wierności małym krokom” i naturalistycznym porównaniu Pana Jezusa do „kolekcjonera starych aut”. Ta żałosna próba nadania „duchowego” sznytu czysto ludzkiemu aktywizmowi demaskuje jedynie głębię apostazji struktur okupujących polskie diecezje, gdzie Ewangelję sprowadzono do minuty lektury, a Boga do roli rzemieślnika naprawiającego „zardzewiałe dusze”.
Portal eKAI (28 lutego 2026) donosi o hucznych obchodach 20-lecia obecności Rycerzy Kolumba w archidiecezji krakowskiej, które miały miejsce w tzw. Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach. Centralnym punktem wydarzenia, obok paneli dyskusyjnych o „skromności i odwadze”, była „uroczysta Msza św.” pod przewodnictwem „abp.” Wacława Depo, pełniącego funkcję „kapelana stanowego” tej organizacji w Polsce. Ta manifestacja naturalistycznego aktywizmu, osadzona w samym centrum współczesnego kultu pseudo-mistycznego, stanowi jaskrawy dowód na całkowitą reorientację struktur okupujących Watykan – od służby Bogu ku służbie człowiekowi i jego doczesnym ułudom, co stanowi jądro modernistycznej apostazji.
Portal eKAI (28 lutego 2026) relacjonuje „Wielkopostny Dzień Skupienia” dla organistów „diecezji” rzeszowskiej, który odbył się w murach tamtejszego „Wyższego Seminarium Duchownego”. Podczas spotkania, któremu przewodniczył „ks. dr” Andrzej Widak, dyskutowano nad „wrażliwością”, „odpowiedzialnością” oraz „formacją” muzyków kościelnych, starając się nadać artystycznemu akompaniamentowi rangę „integralnej części liturgii”. W rzeczywistości jednak, owa rzekoma „służba Kościołowi” sprowadza się do dekorowania naturalistycznego spektaklu „Nowej Mszy”, stając się tym samym symfonią teologicznej zgnilizny, która zamiast prowadzić dusze do Boga, utwierdza je w modernistycznym kulcie człowieka.
Portal [Vatican News] informuje o ingresie Krzysztofa Zadarki do katedry w Koszalinie, który odbył się 28 lutego 2026 roku. Podczas uroczystości nowy „biskup” koszalińsko-kołobrzeski wygłosił homilię, w której skupił się na powołaniu do „świętości” oraz potrzebie „miłości rozbrajającej”, diagnozując jednocześnie stan współczesnego świata jako pogrążony w chaosie i odchodzący od chrześcijaństwa. Zadarko, przywołując postać Jana Pawła II, apelował o budowanie „kultury spotkania”, gościnność wobec cudzoziemców oraz wierność Dekalogowi jako fundamentowi stabilności w dobie sztucznej inteligencji. Całość wystąpienia została utrzymana w tonie naturalistycznego humanitaryzmu, typowego dla struktur okupujących Watykan, gdzie nadprzyrodzony charakter Kościoła zostaje zastąpiony przez horyzontalną wspólnotowość. Ta sentymentalna maskarada, ubrana w szaty religijne, stanowi kolejny dowód na całkowite wyparcie się depozytu wiary przez modernistycznych urzędników, którzy zamiast prowadzić dusze do zbawienia, oferują im laicką psychologię i socjologiczne slogany.
Portal eKAI (28 lutego 2026) relacjonuje wydarzenie, które określa mianem „ingresu” Krzysztofa Zadarki do katedry w Koszalinie, mającego rzekomo stanowić początek jego „pasterskiej misji”. W uroczystości, naznaczonej udziałem licznego grona modernistycznych „duchownych” oraz „nuncjusza apostolskiego”, głównym motywem homilii uczyniono pojęcie „świętości” jako celu chrześcijańskiego życia. Ta publiczna manifestacja struktur okupujących watykańskie urzędy stanowi kolejny akt w dramacie systemowej apostazji, gdzie katolicka terminologia służy jedynie za parawan dla naturalistycznego humanitaryzmu.
Portal Gość Niedzielny informuje o eksplozji, do której doszło w luksusowym, pięciogwiazdkowym hotelu Fairmont The Palm w Dubaju, położonym w prestiżowej dzielnicy Palm Jumeirah. W wyniku zdarzenia, któremu towarzyszyły głośne huki i kłęby dymu widoczne w sąsiednich częściach miasta, rany odniosły cztery osoby. Cytowany artykuł ogranicza się do suchej, reporterskiej relacji, powołując się na ustalenia władz lokalnych oraz weryfikację nagrań wideo przez agencję BBC, całkowicie pomijając przy tym jakikolwiek nadprzyrodzony kontekst wydarzenia. Tego rodzaju narracja, wyzuta z katolickiego spojrzenia na Opatrzność i marność dóbr doczesnych, stanowi jaskrawy dowód na ostateczne stoczenie się posoborowej publicystyki w otchłań jałowego naturalizmu.
Portal Vatican News (28 lutego 2026) relacjonuje obchody sobotniego statio w Bazylice Watykańskiej, podczas których pod przewodnictwem „abp.” Calogero La Piana doszło do ukazania włóczni św. Longinusa oraz sprawowania „Mszy św.” przy Ołtarzu Katedry. Cytowany artykuł epatuje opisami „atmosfery skupienia” i „procesji pokutnych”, usiłując wykreować złudzenie ciągłości z antyczną tradycją rzymską ustanowioną przez papieża św. Grzegorza Wielkiego. W rzeczywistości jest to jedynie bezduszny spektakl „sekty posoborowej”, która wykorzystuje najświętsze relikwie Męki Pańskiej jako scenografię dla swojego naturalistycznego humanitaryzmu, maskując tym samym fakt całkowitego zerwania z wiarą katolicką i okupacji Stolicy Apostolskiej przez modernistycznych uzurpatorów.
