Portal eKAI (9 stycznia 2026) bezkrytycznie powiela wypowiedź Gerarda Ludwiga Müllera, byłego prefekta zdegenerowanej Kongregacji Nauki Wiary, który domaga się „modyfikacji prac” tak zwanego Kolegium …
Portal eKAI (9 stycznia 2026) relacjonuje planowaną wizytę uzurpatora watykańskiego Roberta Prevosta (znanego jako „Leon XIV”) w Hiszpanii. „Kardynał José Cobo, arcybiskup Madrytu i wiceprzewodniczący Hiszpańskiej Konferencji Episkopatu” miał potwierdzić, iż antypapież „planuje podróż do Hiszpanii w 2026 r.”, rzekomo z „osobistej inicjatywy”. Wśród celów podróży wymienia się Madryt, Barcelonę i Wyspy Kanaryjskie, ze szczególnym uwzględnieniem kwestii migracyjnych.
Portal Gość Niedzielny (9 stycznia 2026) relacjonuje skandaliczne wydarzenie w szkole w Kielnie, gdzie nauczycielka podczas lekcji języka angielskiego miała wyrzucić krzyż do kosza na śmieci. W odpowiedzi na to zdarzenie tzw. „kardynał” Grzegorz Ryś oraz „Komisja Wychowania Katolickiego” wydali pełne oburzenia oświadczenia, które jedynie maskują głębszą duchową zgniliznę posoborowego establishmentu.
Kryzys jako pretekst do promocji posoborowej narracji
Portal eKAI (9 stycznia 2026) relacjonuje akcję pomocy Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego dla parafii „Najświętszego Serca Jezusowego” w Lublin…
Portal LifeSiteNews w materiale z 8 stycznia 2026 roku prezentuje wypowiedź Matki Miriam, w której krytykuje ona „duchowe niebezpieczeństwo milczenia w Kościele katolickim, zwłaszcza ze strony biskupów, którzy prywatnie rozpoznają błąd, lecz odmawiają publicznego przemówienia”. Autorka wskazuje na oderwanie współczesnych wezwań do „jedności” od prawdy objawionej, tworząc „fałszywą harmonię zakorzenioną w strachu, a nie w wierze”. Jako przykłady współczesnych kontrowersji wymienia się „kwestię święceń kobiet i ograniczenia Mszy łacińskiej”, które stanowią objawy głębszej erozji doktrynalnej.
Portal „Gość Niedzielny” (8 stycznia 2026) relacjonuje obrady pseudokonsystorza skupionego wokół antypapieża Leona XIV, gdzie uzurpatorzy tytułów kardynalskich dyskutują o synodalności, ewangelizacji …
Portal Catholic News Agency relacjonuje otwarcie nadzwyczajnego konsystorza „kardynałów” w dniach 7-8 stycznia 2026 roku. „Papież” Leon XIV (Robert Prevost) wygłosił przemówienie inauguracyjne w Synodowej Auli, deklarując: „jestem tu, by słuchać” i podkreślając „synodalną dynamikę” jako kluczowy element funkcjonowania „Kościoła trzeciego tysiąclecia”. Wśród czterech tematów obrad znalazły się: „misja Kościoła w świecie współczesnym” (wg apokryficznego dokumentu Evangelii Gaudium), „reforma Kurii Rzymskiej” (Praedicate Evangelium), „synodalność” oraz „liturgia”. De facto omówiono jedynie dwa zagadnienia wybrane przez dziewięć grup „biskupów” z lokalnych „Kościołów”. Całość opatrzono frazesem o „pracy w braterstwie” i „przyjaźni”, co stanowi kolejny etap destrukcji katolickiej eklezjologii na rzecz masońskiego egalitaryzmu.
Portal LifeSiteNews (7 stycznia 2026) relacjonuje inicjatywę „ojca” Louisa-Marie de Blignières, założyciela „Bractwa św. Wincentego Ferreriusza”, który w liście do „kardynałów” zaproponował utworzenie osobnej jurysdykcji kościelnej dla zwolenników mszy trydenckiej. Projekt wzorowany na ordynariatach wojskowych zakładałby własnych „biskupów”, parafie i seminaria, współpracujące z lokalnymi ordynariuszami i „papieżem”.
Portal LifeSiteNews (7 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie „ks.” Davide Pagliaraniego, przełożonego Bractwa „św.” Piusa X (FSSPX), który w Friedrichshafen uzasadniał możliwość nowych „sakrów biskupich” dla swej struktury. Powołując się na rzekomy „stan konieczności” po „pontyfikacie Franciszka”, przedstawiciel schizmatyckiej grupy określił decyzję Marcela Lefebvre’a z 1988 roku jako „akt nadprzyrodzonej roztropności”, twierdząc jednocześnie, że obecny kryzys „usprawiedliwia apostolat” FSSPX.
Portal eKAI (7 stycznia 2026) informuje o rozpoczęciu kolejnego konsystorza w Watykanie, podkreślając zamknięty charakter obrad i skąpość informacji. Relacja ogranicza się do stwierdzenia, iż „obrady odbywają się za zamkniętymi drzwiami, w obecności ‚Papieża’”, co stanowi wymowny symbol głębokiego kryzysu władzy w strukturach okupujących Rzym.
