Portal eKAI relacjonuje kondolencje „kardynała” Grzegorza Ryśa z okazji śmierci ks. prof. Andrzeja Szostka MIC, byłego rektora KUL. Tekst, oparty na słownictwie psychologii i humanitaryzmu, całkowicie pomija konieczność modlitwy o dusze w Mszy Trydenckiej i sakramencie pokuty, co demaskuje duchową pustkę struktur posoborowych.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje 92. urodziny „ks.” Adama Bonieckiego, ikony polskiego modernizmu. Antypapież Franciszek przysłał życzenia z okazji sześćdziesięciolecia święceń. Artykuł ujawnia, że struktury posoborowe zredukowały wiarę do kultu osobistości i marketingu kulturalnego.
Portal Tygodnik Powszechny (21 lipca 2026) publikuje recenzję albumu Madonny „Confessions II”, autorstwa Elvisa Strzeleckiego. Redakcja poświęca miejsce jednemu z najbardziej bluźnierczych ikon kultury masowej, opisując jej utwór jako „idealny concept album” i „alegorię życia”. To jawne świadectwo całkowitej sekularyzacji prasy posoborowej, która zamiast królowania Chrystusa Króla oddaje strony synagodze szatana.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje historyjkę studentki teologii na Białorusi, Magdalena Lajewskiej, która w osobistych doświadczeniach i luźnych obserwacjach językowych szuka fundamentów dla nowej, pozbawionej dogmatycznego balastu teologii. Artykuł prezentuje zjawisko religijnego synkretyzmu – prawosławia „trochę katolickiego” i katolicyzmu „trochę prawosławnego” – jako model do naśladowania, demaskując jednocześnie całkowity bankructw doktrynalny struktur posoborowych na Wschodzie.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje trzy kazania pana Adama Bonieckiego z dnia 21 lipca 2026 roku. Tekst porusza tematy służby, zaufania dziecięcego i walki z mamoną. Autor redukuje ewangeliczne nauki do porad psychologicznych i społecznych. Pomija całkowicie sakramentalny porządek, Królewstwo Chrystusa i prawdziwą Msze Świętą. To jest manifest nowoczesnego pelagianizmu w szacie klerykalnej.
Portal „Tygodnik Powszechny” – głośnica polskiego neokatolicyzmu – publikuje rozmowę urodzinową z „ks. Adamem Bonieckim” z okazji 92. rocznicy urodzin. Były „generał” jezuitów, redaktor naczelny przez dekady, opowiada o upadkach na placu domu starców, medytacji, ciekawości śmierci i pustych walizkach. Tekst, pozornie ludzki i wzruszający, jest w rzeczywistości aktem oskarżenia wobec całego systemu posoborowego: życia w pozorach sakramentalnych, bez Chrystusa Króla, bez łaski uświęcającej, w próżni modernistycznej.
Portal „Tygodnik Powszechny” (21 lipca 2026) publikuje tekst „o. Wacława Oszajcy SJ”, w którym jezuita chwali obecność 163 żonatych diakonów w Polsce jako dowód „reformy Kościoła” przez Boga. Autor twierdzi, że Bóg „nie potrafi działać inaczej, jak wspólnie z ludźmi”, a ekumenizm nazywa „zwyczajnym sposobem działania Kościoła”, odsyłając lefebrystów do marginesu. To manifest nowoczesnej apostazji: redukcja wszechmocności Boga do zależności od woli człowieka, legalizacja naruszenia cenzury celibatu i zdrada prawdy o na rzecz naturalistycznego humanitaryzmu.
Portal „Tygodnik Powszechny” (22 lipca 2026) publikuje wpis „księdza” Adama Bonieckiego, redaktora seniora tego pisma, z okazji jego dziewięćdziesiątych drugich urodzin. Autor, opierając się na wspomnieniach rodzinnych i obyczajach imieninowych, przeprowadza autorefleksję na temat starzenia się, pamięci, strachu przed śmiercią i „oczyszczania wiary”, zamykając rozważania nadzieją na miłosierdzie Boga i ludzi. To świadectwo, choć ludzko wyraziste, stanowi bolesny dokument duchowej bankructwa sekt posoborowych: człowiek bliski setki lat życia, pełniący funkcje kierownicze w głównej tubie propagandowej nowego porządku, nie znajduje w swojej wierze ani słowa o sakramentach umierających, ani o Mszy Trydenckiej, ani o Królestwie Chrystusa, ani o sądzie particularnym.
Portal „Tygodnik Powszechny” recenzuje biografię Karola Estreichera juniora. Opisuje odzyskanie ołtarza Wita Stwosza, obrazów Leonarda da Vinci i Rembrandta. Chwali rewindykacje przeprowadzone przy zgodzie rządu komunistycznego. Przypomina o przebudowie Collegium Maius. Całkowicie pomija Królestwo Chrystusa i łaskę sakramentalną. To jest jawne świadectwo duchowej bankructwa sekty posoborowej.
Artykuł Michała Kuźmińskiego w „Tygodniku Powszechnym” redukuje wiarę do czynnika długowieczności. Pomija Chrystusa Króla, sakramenty i stan łaski. To jest duchowe bankructwo sekt posoborowych.
