śmierć

Cmentarz katolicki z tradycyjnym krzyżem kamiennym na środku, otoczony starymi nagrobkami. Na tle ksiądz w tradycyjnych szatach kapłańskich modli się przy grobie, a w oddali rodzina żałuje z szacunkiem. Scena jest poważna, ale pełna nadziei, oddając katolickie rozumienie śmierci jako przejścia.
Kultura

„Ogrodnik i śmierć” jako manifest antropocentrycznej duchowości

Portal Więź.pl (4 listopada 2025) przedstawia analizę książki Georgiego Gospodinowa „Ogrodnik i śmierć” jako rzekomo głębokie spojrzenie na doświadczenie śmierci ojca. Redaktorka Agnieszka Budnik wychwala dzieło bułgarskiego pisarza za „anatomię umierania” i „uśmiech rzucony egzystencjalnemu drżeniu”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar śmierci w katolickiej perspektywie.

Tradycyjny katolicki cmentarz z grzbietem i modlącymi się wiernymi, symbolizujący duże rozczarowanie nauczaniem Bergoglio o śmierci i zbawieniu.
Posoborowie

Bergoglio relatywizuje śmierć w heretyckiej homilii watykańskiej

Portal eKAI (3 listopada 2025) relacjonuje wystąpienie Leona XIV (Bergoglio) podczas Mszy za zmarłych hierarchów posoborowych, w tym za antypapieża Franciszka. Bergoglio określił śmierć jako „siostrę” przemienioną przez „miłość Chrystusa”, pomijając katolicką naukę o sądzie szczegółowym, czyśćcu i konieczności zadośćuczynienia za grzechy. Jego naturalistyczna retoryka zdradza modernistyczne zaparcie się nadprzyrodzoności, redukując zbawienie do sentymentalnego humanitaryzmu.

Tradycyjna msza pogrzebowa z kapłanem w pełnej stroju liturgicznym modlącego się przy ołtarzu z krzyżem i świecami.
Posoborowie

Neo-Kościół Bergoglio przemienia śmierć w „siostrę”: analiza bluźnierczej homilii

Portal Vatican News (3 listopada 2025) relacjonuje wystąpienie „papieża” Leona XIV podczas modernistycznej pseudo-mszy za zmarłych hierarchów sekty posoborowej, w tym za „papieża” Franciszkiem. W homilii pełnej teologicznych dwuznaczności i naturalistycznej retoryki, uzurpator watykański określił śmierć cielesną jako „siostrę”, powołując się na zniekształconą interpretację Pieśni słonecznej przypisywanej św. Franciszkowi.

Tradycyjny pogrzeb katolicki z księdzem w kasule i surpelu modlącym się nad trumną w kościele. Scena jest poważna i pobożna, podkreślająca rzeczywistość śmierci i potrzebę Bożej łaski.
Kurialiści

Bp Muskus i posoborowa iluzja życia wiecznego bez łaski

Portal Więź.pl (3 listopada 2025) publikuje rozważania „bpa” Damiana Muskusa OFM na temat smutku towarzyszącego śmierci bliskich. Autor powołuje się na scenę płaczu Chrystusa nad grobem Łazarza (J 11,32-45), by usprawiedliwić „ludzki i Chrystusowy” charakter żałoby. Tekst relatywizuje nadprzyrodzony wymiar śmierci, sprowadzając życie wieczne do mglistej „obietnicy szczęścia” bez wskazania warunków zbawienia.

Prasowy widok katolickiego cmentarza w dzień Zaduszny z księdzem w sutannie stojącym przy krzyżu i zapalonymi zniczami na grobach.
Kurialiści

Biskup Florczyk i iluzja chrześcijaństwa bez Krzyża

Portal eKAI (1 listopada 2025) relacjonuje wystąpienie „biskupa” Mariana Florczyka podczas Mszy św. na cmentarzu w Kielcach. W homilii mającej dotyczyć „chrześcijańskiej nadziei” padły zdania o tym, że „chrześcijaństwo nadało przemijaniu człowieka sens i cel”, a śmierć jest przejściem do „innego życia”, gdzie „Jezus otwiera drzwi do domu Ojca”. Całość utrzymana w tonie mglistego optymizmu pozbawionego jakichkolwiek odniesień do grzechu, Sądu Bożego czy konieczności stanu łaski uświęcającej.

Uroczyści pogrzeb katolicki z modlitwą różańcową, rodziną w tradycyjnych strojach żałobnych i trumną ozdobioną krzyżami, na tle kościoła z witrażami przedstawiającymi Sąd Ostateczny.
Duchowość

Naturalistyczne złudzenia o śmierci w Tygodniku Powszechnym

Portal Tygodnik Powszechny (1 listopada 2025) przedstawia wywiad z Roksaną Jędrzejewską-Wróbel promujący świeckie, terapeutyczne podejście do tematu śmierci. Autorka zachęca do rozmów z dziećmi opartych na literaturze dziecięcej pomijającej nadprzyrodzony wymiar śmierci, proponując zamiast modlitwy i sakramentów – rytuały ze świecami teelighty i antropomorfizację żałoby pod postacią „żaby”. Babcia nie „odeszła”, tylko „umarła” na zawsze – deklaruje z pozoru słusznie, by zaraz zredukować śmierć do czysto biologicznego faktu, odcinając ją od perspektywy zbawienia. To klasyczny przykład modernistycznej redukcji transcendencji do psychologizacji.

Tradycyjny katolicki obraz przedstawiający uroczystą mszę za zmarłych w kościele, z kapłanem w białym ornaty i czarnym stolu, który modli się przy katafalku ozdobionym świecami i kwiatami, podczas gdy zgromadzenie w czarnej odzieży klęczy w modlitwie, oświetlone przez witraże przedstawiające sceny z czyśćca i sądu boskiego, podkreślając powagę Dnia Wszystkich Zmarłych i tradycyjną katolicką naukę o stanie dusz zmarłych.
Kurialiści

Posoborowa pseudodoktryna o zmarłych: relatywizacja sądu i odpustów w służbie modernistycznej duchowości

Portal eKAI (1 listopada 2025) przekazuje słowa rzecznika Konferencji Episkopatu Polski, „ks.” Leszka Gęsiaka SJ, dotyczące Wspomnienia Wszystkich Wiernych Zmarłych i Oktawy Wszystkich Świętych. Cytowany artykuł relacjonuje jego wypowiedź, w której zachęca do modlitwy za zmarłych, ofiarowania Mszy Świętych i uzyskiwania odpustów, podkreślając przy tym potrzebę „otwarcia się na Boże miłosierdzie”. Wypowiedź ta, pozornie zgodna z katolicką pobożnością, okazuje się jednak klasycznym przykładem posoborowej deformacji doktryny o czyśćcu, odpustach i sądzie ostatecznym, służącym propagowaniu heretyckiego uniwersalizmu.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.