Portal Opoka relacjonuje śmierć Elżbiety Pendereckiej (1947-2025), żony kompozytora Krzysztofa Pendereckiego, jako stratę dla „promocji kultury polskiej”. W komunikacie Andrzeja Gizy ze Stowarzyszenia im. Beethovena podkreślono jej rolę jako organizatorki festiwali muzycznych, w szczególności Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena, oraz „kulturotwórczą działalność” nagradzaną odznaczeniami.
Portal Catholic News Agency informuje, że 31 października 2025 roku Senat stanu Illinois przegłosował ustawę legalizującą asystowane samobójstwo pod eufemistyczną nazwą „End-of-Life Options for Terminally Ill Patients Act”. Projekt, już zatwierdzony przez Izby Reprezentantów w maju 2025, czeka na podpis gubernatora J.B. Pritzkera. Dokument zezwala na samopodanie śmiertelnej dawki leków osobom uznanym za „terminalnie chore”, przy zachowaniu pozorów proceduralnych (dwie prośby ustne, 5-dniowy okres oczekiwania). Śmiertelny akt ma być maskowany w dokumentacji jako „przyczyna naturalna”. Hierarchowie posoborowej struktury – „kardynał” Blase Cupich i „biskup” Thomas Paprocki – wyrazili sprzeciw, apelując o rozwój opieki paliatywnej. Katolicka Konferencja Illinois wezwała do modlitw za „wrażliwe grupy”, nie wskazując jednak na **bezwzględną niedopuszczalność współpracy ze złem** w myśl katolickiej zasady cooperatio formalis.
Portal eKAI (24 października 2025) relacjonuje wypadek śmiertelny 35-letniej pracownicy fabryki MAN BUS w Starachowicach, przygniecionej przez autobus. Kobieta pozostawiła dwoje dzieci – 16-letniego Kacpra i 11-letnią Oliwkę. Artykuł informuje o zbiórce finansowej zorganizowanej przez Fundację „Zdążyć przed Panem Bogiem”, podkreślając, że „każda złotówka trafi bezpośrednio do dzieci”. Wspomina również o pogrzebie w „kościele” Wszystkich Świętych w Starachowicach, gdzie zwłoki złożono na cmentarzu w Bugaju.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) prezentuje relację z tzw. „osobistego rytuału pożegnania” Sławka Wilczyńskiego, zmarłego 9 sierpnia 2025 r. Artykuł gloryfikuje praktyki sprzeczne z katolicką nauką o śmierci i zbawieniu: świadome odrzucenie kapłana i sakramentów, kremację zwłok, rozsypywanie prochów w ogrodzie oraz świeckie rytuały inspirowane pismami Elisabeth Kübler-Ross. Całość stanowi manifest antropocentrycznego bałwochwalstwa, gdzie człowiek stawia się w miejsce Boga, arbitralnie decydując o porządku życia i śmierci.
Śmierć bez Krzyża: rytuał samoubóstwienia
„Bez księdza, proszę” – w odpowiedzi na pytanie o kapłana.
Warszawski Wilanów stał się teatrem modernistycznej rewolucji w podejściu do śmierci. Ewa, żona zma…
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) prezentuje serię wspomnień o zmarłych, skupiając się na psychologicznych i emocjonalnych aspektach żałoby. Artykuł opisuje doświadczenia rodziców po stracie dzieci (m.in. Filipa Tarachowicza, Katarzyny Jackowskiej-Enemuo), praktyki antropolożki Katarzyny Borowczak badającej rytuały żałobne w różnych kulturach, oraz nowe zjawiska jak „cyfrowa nieśmiertelność” poprzez sztuczną inteligencję. Brak jakiejkolwiek wzmianki o katolickiej doktrynie życia wiecznego, konieczności modlitwy za dusze czyśćcowe czy sakramentalnego wymiaru śmierci stanowi dramatyczną redukcję transcendentnego wymiaru ludzkiego losu do czysto naturalistycznej terapii.
Portal Piazza San Pietro (17 października 2025) informuje o liście „papieża” Leona XIV do ojca żałobnika, który stracił 12-letniego syna. W odpowiedzi uzurpator watykański stwierdza, że „śmierć nigdy nie ma ostatniego słowa”, zachęcając do „pozostawania w łączności z Panem”, co rzekomo „zawsze przynosi łaskę”. Wspomina o chrzcie jako początku „komunii z Chrystusem”, przemilczając całkowicie dogmat o czyśćcu, konieczność modlitwy za zmarłych i obowiązek ofiarowania Najświętszej Ofiary za dusze cierpiące.
Portal Gość Niedzielny (22 października 2025) relacjonuje tragedię pod Kiryandongo, gdzie w wyniku czołowego zderzenia autobusów zginęło 63 mieszkańców Ugandy. Artykuł koncentruje się na statystykach policyjnych, technicznych przyczynach kolizji oraz działalności Czerwonego Krzyża, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar ludzkiego cierpienia i obowiązek głoszenia prawdy o sądzie Bożym. Ta świecka narracja odsłania głębszy kryzys: śmierć wiary w czasach panującej apostazji.
Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) prezentuje rozmowę z Mikołajem Grynbergiem, autorem książki „Rok, w którym nie umarłem”, relacjonującą doświadczenia po zawale serca. Wyczuwalna w całym wywiadzie fascynacja cielesnością i psychologicznym wymiarem choroby odsłania głęboki kryzys duchowy współczesnego człowieka, który zapomniał, że memento mori (pamiętaj o śmierci) to nie ćwiczenie intelektualne, lecz wezwanie do nawrócenia.
Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) prezentuje refleksję „ks.” Adama Bonieckiego na temat starości. Autor, określający siebie „redaktorem seniorem”, opisuje doświadczenia osób po 90. roku życia, koncentrując się na utracie sprawności, problemach z pamięcią i „nowym sposobie patrzenia na świat”. Kluczowy fragment brzmi: „Bóg, niebo, zbawienie czy wprost – istnienie po śmierci, są zupełnie inne niż to, z czym przez całe życie w myślach eksperymentowaliśmy. Że samo słowo «istnienie» tylko w jakiejś mierze znaczy to, co znaczy dla nas w tym życiu. Że to wielka niewiadoma”. Artykuł kończy się wezwaniem do akceptacji seniorów przez społeczeństwo.
