Sobór Watykański I

Tradycyjne zgromadzenie katolickie w kościele z kapłanem przeczytującym Pismo Święte z ambony
Posoborowie

Neo-Kościół jako fałszywy depozytariusz Słowa Bożego

Portal EWTN News (11 lutego 2026) relacjonuje wystąpienie uzurpatora Leona XIV podczas audiencji generalnej, w którym określił on sekciarską strukturę posoborową jako „właściwy dom Pisma Świętego”. Artykuł powołuje się na dokumenty Vaticanum II oraz post-synodalną adhortację Benedykta XVI Verbum Domini, przedstawiając modernistyczną redukcję roli Objawienia do subiektywnego „dialogu z Bogiem”.

Naukowca katolicki w białym fartuchu obserwuje eksperyment kwantowy z nanoklastrami sodu, trzymając księgę teologii katolickiej. Tło: krzyż i witraże przedstawiające stworzenie, symbolizujące harmonię wiary i nauki.
Wiadomości

Kwantowe złudzenia a niezmienna rzeczywistość stworzona

Portal Tygodnik Powszechny (3 lutego 2026) relacjonuje eksperyment wiedeńskich fizyków z nanoklastrami sodu, sugerujący rzekome „przesunięcie granic świata kwantowego”. Autor, używając naiwnych metafor w rodzaju „kota Schrödingera”, przedstawia kwantową superpozycję jako wyzwanie dla „klasycznych intuicji”. „Stan kwantowy jest analogiczny do kota Schrödingera: makroskopowego przedmiotu, który łamie nasze intuicje” – czytamy w cytowanym artykule. Całość utrzymana jest w duchu relatywizmu poznawczego, gdzie „dziwność” ma zastąpić racjonalną analizę rzeczywistości stworzonej.

Uroczysty obraz przedstawiający Boże Narodzenie w tradycyjnym kościele z kaplicą upamiętniającą Adama i Ewę. Kapłan w tradycyjnych szatach odprawia mszał, a wierni modlą się klęcząc. Ołtarz ozdobiony jest świecami i ikonami, podkreślając świętość wydarzenia.
Posoborowie

Wigilijny synkretyzm: od prawdy objawionej do mitologicznej alegorii

Portal eKAI (24 grudnia 2025) w artykule o Wigilii Bożego Narodzenia i wspomnieniu Adama i Ewy wprowadza czytelnika w świat teologicznego zamętu, gdzie prawdy objawione zostają zredukowane do mitologicznych alegorii. Już sam tytuł, łączący święto Narodzenia Pańskiego ze wspomnieniem „prarodziców”, sugeruje synkretyzm charakterystyczny dla modernistycznej destrukcji wiary.

Mroczna scena w "Auli Pawła VI", gdzie niegdyś znajdowała się świątynia. Robert Prevost ("Leon XIV") mówi do artystów podczas współczesnego wydarzenia muzycznego.
Posoborowie

Synkretyzm muzyczny jako narzędzie dechrystianizacji

Portal gosc.pl (13 grudnia 2025) relacjonuje wystąpienie Roberta Prevosta (określanego jako „Leon XIV”) podczas spotkania z artystami uczestniczącymi w dorocznym wydarzeniu muzycznym w strukturach okupujących Watykan. Zebrane środki mają finansować budowę szkoły w Republice Konga. Prevost stwierdził, że „muzyka musi być przestrzenią dla duszy” i „miejscem zbliżenia do Boga”, opisując ją jako „zbiorowy dziennik przechowujący uczucia”.

Ksiądz w tradycyjnych szatach stoi przed amboną z otwartym egzemplarzem Pascendi Dominici Gregis św. Piusa X w gotyckiej kaplicy.
Wiadomości

Teologiczne złudzenia współczesnego modernizmu

Portal LifeSiteNews (22 listopada 2025) informuje o rzekomo naukowym dowodzie na rozumność wiary katolickiej poprzez dyscyplinę zwaną „teologią fundamentalną”. Artykuł powołuje się na takich autorów jak „kardynał” John Henry Newman oraz „teologów” posoborowych, próbując uzasadnić wiarę za pomocą argumentów filozoficzno-historycznych. Komentowany tekst całkowicie pomija nadprzyrodzony charakter wiary, sprowadzając religię do poziomu naukowej analizy.

Stary, skórzany egzemplarz prac Newmana otwarty na biurku z krzyżem i zapaloną lampką ołtarzową w tle, symbolizujący niebezpieczne wpływy modernistycznej teologii.
Posoborowie

Newmanowski miraż: Modernistyczna mistyfikacja pod płaszczykiem doktora Kościoła

Portal CNA (1 listopada 2025) prezentuje wypowiedzi Ryana Marra, rzekomego „eksperta” od Johna Henry’ego Newmana, gloryfikując tego anglikańskiego konwertytę jako wzór dla współczesnych katolików. Artykuł insynuuje, że Newman stanowi pomost między anglikanizmem a katolicyzmem, promując przy tym rewolucyjne koncepcje: „rozwój doktryny”, „naczelna rola sumienia” oraz „demokratyzację autorytetu kościelnego poprzez sensus fidei”. Całość utrzymana w tonie bezkrytycznego uwielbienia dla postaci, której pisma wpisują się w modernistyczny projekt dekonstrukcji depozytu wiary.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.