sobór watykański II

Pompejny spotyk dyplomatyczny w Watykanie między uzurpatorem "Leona XIV" a prezydentem Słowenii Petrem Pellegrinim
Posoborowie

Modernistyczny spektakl dyplomatyczny w okupowanej stolicy Piotrowej

Portal VaticanNews podaje, że uzurpator watykański noszący tytuł „Leona XIV” przyjął 4 grudnia 2025 r. prezydenta Słowacji Petera Pellegriniego. Spotkanie z „kardynałem” Parolinem i innymi funkcjonariuszami sekty posoborowej dotyczyło rzekomo „dobrych relacji dwustronnych”, 25. rocznicy nieważnego konkordatu oraz „wspólnego zaangażowania na rzecz spójności społecznej”. Omówiono także sytuację geopolityczną, w tym wojnę na Ukrainie i konflikty na Bliskim Wschodzie, całkowicie pomijając nadprzyrodzoną perspektywę zbawienia dusz i panowania Chrystusa Króla. Ten jałowy spektakl biurokratycznej dyplomacji stanowi kolejny dowód całkowitego zerwania z misją jedynego prawdziwego Kościoła Katolickiego.

Św. Barbara - tradycyjny katolicki wizerunek świętej w kościele
Posoborowie

Usunięcie św. Barbary z kalendarza jako symptomatyczna apostazja posoborowa

Portal eKAI (4 grudnia 2025) relacjonuje wspomnienie św. Barbary, podkreślając brak „historycznych dowodów na to, że w ogóle istniała” i akceptując usunięcie jej święta z kalendarza liturgicznego po Soborze Watykańskim II. Autorzy bezkrytycznie powtarzają modernistyczne narracje, kwestionując istnienie męczennicy, która przez wieki była czczona w Kościele katolickim, oraz promując synkretyczne praktyki związane z jej kultem w Wenezueli, gdzie nazywa się ją „Królową Chango”.

Wnętrze katedry z tradycyjnym ołtarzem katolickim, na którym biskupi prezentują kontrowersyjny dokument z 1965 roku.
Posoborowie

Orędzie biskupów z 1965: fałszywe pojednanie w służbie rewolucji

Portal eKAI (2 grudnia 2025) relacjonuje prace nad sejmową uchwałą upamiętniającą 60. rocznicę tzw. Orędzia biskupów polskich do niemieckich z 18 listopada 1965 r. Dokument ten określany jest jako „przełomowy” dla „polsko-niemieckiego pojednania”, zaś parlamentarzyści z PSL-Trzecia Droga domagają się uznania go za „trwały fundament współpracy obu państw”.

Uroczyste przekazanie średniowiecznych pergaminów w katedrze płockiej przez "abp" Adriana Galbasa "bp" Szymonowi Stułkowskiemu.
Posoborowie

Pergaminy wróciły, ale Kościół pozostał w niewoli modernizmu

Portal eKAI relacjonuje uroczyste przekazanie dwóch średniowiecznych pergaminów do struktur diecezji płockiej, jednak pomija milczeniem apostazję posoborowej hierarchii. W poniedziałek 1 grudnia 2025 roku metropolita warszawski „abp” Adrian Galbas SAC przekazał „bp” Szymonowi Stułkowskiemu dokumenty z XIII i XIV wieku, które od 2006 roku znajdowały się w Archiwum Archidiecezjalnym Warszawskim. Ceremonia odbyła się w kurii diecezjalnej pod hasłem jubileuszu 950-lecia diecezji płockiej.

„Są u siebie, są na miejscu. A poza tym, nawet jeżeli one były wcześniej znane, […] to jednak sama materialna forma tego źródła jest cenna” – stwierdziła dr Anna Salina z Instytutu Historii PAN, komentując znaczenie dokumentów. Pergamin z 1289 roku dotyczy sporu jurysdykcyjnego między biskupami płockim i chełmińskim, zaś dokument z 1347 roku reguluje kwestie majątkowe z książętami mazowieckimi. Oba trafiły do Niemiec jako łup wojenny, a do Polski wróciły w 2006 roku dzięki niemieckiemu piekarzowi Wilhelmowi Horstowi.

Wnętrze tradycyjnego kościoła katolickiego z uroczystą liturgią, kapłanem w białym ornacie i modlącymi się wiernymi. Scena oświetlona jest delikatnym światłem przechodzącym przez witraże przedstawiające świętych i sceny biblijne. Ołtarz ozdobiony jest świecami i krzyżem, symbolizującym niezmienną doktrynę Kościoła. Na tle widoczny jest stary katolicki księgi i list Piusa X.
Kurialiści

Ideologiczne sidła „otwartości” w służbie modernistycznej destrukcji Kościoła

Portal Opoka relacjonuje rozważania „ks. prof.” Dariusza Kowalczyka SJ na temat rzekomej „zdrowej wizji Kościoła Chrystusowego”, przemycając pod płaszczykiem troski o tożsamość katolicką subtelne założenia teologii posoborowej. Autor, powołując się na „ducha Soboru Watykańskiego II”, usiłuje zbudować pozór obrony doktryny, podczas gdy jego wywód jest klasycznym przykładem hermeneutyki ciągłości – metody polegającej na zacieraniu różnicy między niezmienną doktryną katolicką a rewolucyjnymi nowinkami „aggiornamento”.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.