Portal eKAI (22 listopada 2025) relacjonuje wystąpienie kardynała Grzegorza Rysia na spotkaniu Ruchu Światło-Życie, w którym hierarcha stwierdził: „Nie ma Ruchu Światło-Życie bez Soboru Watykańs…
Portal eKAI (22 listopada 2025) relacjonuje list „abp” Marka Jędraszewskiego do muzyków kościelnych archidiecezji krakowskiej, w którym hierarcha posoborowej struktury dziękuje za „posługę pokorną, wierną i wymagającą”. Dokument, napisany w setną rocznicę ustanowienia metropolii krakowskiej, gloryfikuje „odnowę liturgiczną” soborowej rewolucji, całkowicie przemilczając katastrofalne skutki modernistycznej dewastacji świętej liturgii.
Portal Vatican News relacjonuje wystąpienie „papieża” Leona XIV podczas kongresu „Bez tożsamości nie ma edukacji” w Madrycie (22 listopada 2025). Antypapież określił działalność edukacyjną Kościoła jako „istotną część jego tożsamości i misji”, podkreślając potrzebę „ekumenicznego uścisku” i dialogu z „wierzących innych religii”. W przesłaniu powołano się na soborową deklarację Gravissimum educationis, przedstawiając edukację jako narzędzie „pokoju i troski o stworzenie”.
„Religia ma do odegrania ważną rolę na arenie międzynarodowej” – oznajmił „kardynał” George Koovakad podczas konferencji w Rzymie, gdzie pod hasłem 60-lecia deklaracji „Nostra aetate” odbyły się modli…
Portal eKAI (21 listopada 2025) informuje o rzekomo historycznym wydarzeniu: po raz pierwszy dziesięciu „biskupów” struktur posoborowych przekroczyło wiek 100 lat. Wśród nich wymienia się m.in. José de Jesus Sahagún de la Parra (103 lata), René Henry’ego Gracidę (102 lata) oraz „kardynała” Angelo Acerbiego (100 lat). Artykuł celebruje ich długowieczność, podkreślając, że Meksykanin jest „jednym z czterech ostatnich żyjących Ojców Soboru Watykańskiego II”. W kontekście polskim wspomniano „biskupów” Juliana Wojtkowskiego (98 lat), Alfonsa Nossola (93 lata) i Henryka Muszyńskiego (92 lata).
Portal eKAI (21 listopada 2025) relacjonuje przemówienie uzurpatora Leona XIV skierowane do osób odpowiedzialnych za „duszpasterstwo liturgiczne”. „Papież” zachęcał do „szczególnej dbałości o celebrowanie liturgii Słowa Bożego, promocji Liturgii Godzin oraz pobożności ludowej”, powołując się na posoborowe dokumenty i wypowiedzi swoich poprzedników. Całość przemówienia stanowi klasyczny przykład modernistycznej sofistyki, maskującej destrukcję świętej liturgii pod płaszczykiem „owocnego uczestnictwa” i „formacji”.
Portal Vatican News relacjonuje międzynarodowe seminarium „Nostra Aetate 60 lat później” zorganizowane na Papieskim Uniwersytecie Świętego Krzyża w Rzymie z udziałem przedstawicieli judaizmu, islamu, buddyzmu i sekty posoborowej. „Dialog międzyreligijny potrzebuje więcej przestrzeni na arenie międzynarodowej, ponieważ religia ma do odegrania ważną rolę” – stwierdził „kardynał” George Koovakad, uzurpator w Dykasterii ds. Dialogu Międzyreligijnego. Uczestnicy odwiedzili rzymską synagogę i meczet, prezentując to jako „chwile modlitwy i rozmowy”.
Portal eKAI (20 listopada 2025) przedstawia przemówienie ks. Alfreda Wierzbickiego podczas uroczystości „Jan Karski. Dziedzictwo pamięci”, w którym żydowski Instytut Jad Waszem otrzymał nagrodę im. Karskiego. Autor kreśli obraz „metafizycznej” pamięci o Holokauście, łącząc kult ofiar żydowskich z postawą Jana Karskiego określonego jako „Żyd z wyboru”. Całość nacechowana jest religijnym językiem pozbawionym jednak jakiegokolwiek odniesienia do nadprzyrodzonej misji Kościoła.
Portal Vatican News (20 listopada 2025) relacjonuje przemówienie „papieża” Leona XIV do włoskich „biskupów” zgromadzonych w Asyżu, gdzie nawoływał do „synodalności”, „kolegialności” i „stałego odnawiania Kościoła”. Zaproponował mechanizm rotacji urzędów z limitem wieku 75 lat dla „biskupów” diecezjalnych oraz konsultacje przy nominacjach. Wykładnia ta, podszyta naturalistyczną retoryką „braterstwa” i „pokoju”, stanowi kolejny krok w demontażu resztek struktur okupowanego Watykanu, całkowicie sprzeczny z depositum fidei (depozytem wiary).
Portal Opoka informuje o artykule George’a Weigela, w którym przedstawia on nowo „kanonizowanego” Johna Henry’ego Newmana jako antidotum na współczesny ultramontanizm – rzekomo progresywny, a zarazem autorytarny. Autor powołuje się na rzekome podobieństwa między XIX-wiecznym ultramontanizmem a obecnymi tendencjami w strukturach posoborowych, wskazując na zwolnienia profesorów seminarium w Detroit jako przykład „autorytarnego progresywizmu”. Cała narracja stanowi klasyczny przykład modernistycznej dialektyki, gdzie fałszywy dylemat między skrajnościami służy przemyceniu rewolucyjnych tez.
