Portal Tygodnik Powszechny (26 sierpnia 2025) publikuje wspomnienie Adama Struga o zmarłym muzyku Stanisławie Soyce, przedstawiając go jako artystę łączącego „muzykę religijną” z jazzowymi aranżacjami. Artykuł gloryfikuje synkretyzm religijny, przemilczając całkowicie katolickie standardy świętości i liturgicznej czystości.
Portal Opoka (22 sierpnia 2025) przedstawia Stanisława Soykę jako artystę „głęboko zainspirowanego św. Janem Pawłem II”, eksponując jego udział w ruchu oazowym, wykonanie „Tryptyku Rzymskiego” oraz deklaracje o wpływie Karola Wojtyły na swoją duchowość. Tekst stanowi klasyczny przykład synkretyzmu religijnego maskującego się pod pozorem katolickiej pobożności.
Portal Vatican News PL (22 sierpnia 2025) przedstawia relację o zmarłym Stanisławie Soyce jako artyście głęboko związanym z kultem „Jana Pawła II”, opisując jego rzekomą duchową przemianę pod wpływem „drugiego sobory watykańskiego” i działalności modernistycznych struktur.
Portal eKAI (22 sierpnia 2025) relacjonuje zmarłego wczoraj Stanisława Soykę jako artystę „głęboko zainspirowanego św. Janem Pawłem II”, opisując jego rzekomą duchową więź z uzurpatorem watykańskiego tronu. Artykuł gloryfikuje wykonanie przez Soykę „Tryptyku Rzymskiego” przed Wojtyłą w 2003 roku oraz powołuje się na jego rzekome wychowanie w „duchu Soboru Watykańskiego II” i ruchu oazowym ks. Blachnickiego. Tekst pomija całkowicie doktrynalne potępienie modernizmu przez Magisterium Kościoła, zastępując katolicką teologię emocjonalnym sentymentalizmem i kultem człowieka.
Portal Gość Niedzielny (22 sierpnia 2025) relacjonuje śmierć Stanisława Soyki, podkreślając jego artystyczne dokonania i reakcje polityczno-kulturalnego establishmentu. Cytowany artykuł koncentruje się na laickim żalu po utracie „inspirującego twórcy”, całkowicie pomijając nadprzyrodzoną perspektywę życia i śmierci człowieka. Ta publicystyczna nekrologia stanowi modelowy przykład teologicznego bankructwa współczesnej pseudo-katolickiej prasy.
Portal Opoka (22 sierpnia 2025) relacjonuje śmierć Stanisława Soyki, podkreślając jego karierę muzyczną oraz reakcje polityków i artystów. Ministerstwo Kultury określa stratę jako „wielką dla polskiej sceny muzycznej”, marszałek Sejmu Szymon Hołownia wspomina współpracę przy projekcie „Tryptyku Rzymskiego” Jana Pawła II, zaś Krzesimir Dębski i Muniek Staszczyk wyrażają osobisty żal. Artykuł wymienia dorobek artysty – od jazzowych początków przez współpracę z Januszem Yaniną Iwańskim po kompozycje do tekstów Miłosza, Osieckiej i Brandstaettera – oraz podkreśla jego zaangażowanie w wykonanie utworów do wierszy Jana Pawła II w Watykanie w 2003 roku. Żadna z reakcji ani fragmentów biografii nie odnosi się jednak do stanu łaski, sakramentów czy obowiązku modlitwy za zmarłych, co demaskuje czysto naturalistyczne podejście neo-kościoła do spraw ostatecznych.
Portal eKAI (4 listopada 2025) relacjonuje przygotowania do koncertu „Wrocław Śpiewa Niepodległej” w parafii pw. „św. Maksymiliana Marii Kolbego”, zaplanowanego na 15 listopada z okazji 107. rocznicy odzyskania niepodległości. Wydarzenie łączy pieśni patriotyczne z utworami religijnymi, w tym hołdem dla zmarłego „artysty” Stanisława Soyki i wykonaniem „Tolerancji” – piosenki promującej relatywizm moralny.
Portal eKAI (8 września 2025) relacjonuje uroczystości pogrzebowe Stanisława Soyki, zmarłego muzyka, przeprowadzone w modernistycznym kościele pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy na warszawskiej Saskiej Kępie. W trakcie rytualnej „mszy” prowadzonej przez „franciszkanina” Filipa Buczyńskiego OFM – którego święcenia kapłańskie w strukturze posoborowej nie mają żadnej pewności ważności – przemawiali przedstawiciele laickich władz, gloryfikując artystę za „humanistyczne wartości”. Soykę pośmiertnie udekorowano państwowym orderem, a trumnę złożono na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w asyście środowisk kultury.
