Popielec w czasach apostazji: Guéranger bez Chrystusa-Króla i bez walki z modernistycznym szataństwem
Portal LifeSiteNews (18 lutego 2026) opublikował artykuł „Ash Wednesday is the beginning of forty…
Portal Opoka relacjonuje o rzekomym „odrodzeniu” kultu Najświętszego Serca Jezusa w Polsce poprzez inicjatywę „Wielkie Zawierzenie”, aprobowaną przez abp. Tadeusza Wojdę i innych „biskupów” posoborowych. Akcja, promująca „Tarczę NSPJ” jako sakramentalium, ma objąć wszystkie parafie w kraju, opierając się na domniemanych objawieniach św. Małgorzaty Marii Alacoque oraz rzekomej aprobacie bł. Piusa IX.
Portal eKAI (10 stycznia 2026) informuje o kwalifikacji filmu „Sacré Coeur” do francuskich nagród filmowych César. Produkcja dotyczy objawień prywatnych św. Małgorzaty Marii Alacoque w Paray-le-Monial (1673-1675), przedstawiając rekonstrukcje historyczne połączone ze świadectwami i komentarzami „ekspertów”. Autorzy entuzjazmują się frekwencją przekraczającą 400 tys. widzów oraz „znaczeniem symbolicznym” faktu, że dzieło o „inspiracji chrześcijańskiej” zaistniało w świeckim pejzażu kulturowym. Pominięto przy tym milczeniem doktrynalne niebezpieczeństwa płytkiej sakralizacji mediów masowych oraz modernistyczne wypaczenia samego kultu Najświętszego Serca.
Portal Opoka informuje o planowanej premierze filmu „Najświętsze serce” w polskich kinach 20 lutego 2026 roku. Produkcja Stevena i Sabriny Gunnell, przedstawiana jako połączenie dokumentu i fabuły, ma ukazywać historyczne objawienia św. Małgorzaty Marji Alacoque oraz współczesne „przemiany” osób rzekomo dotkniętych „Bożą miłością”. We Francji film zgromadził ponad 400 tys. widzów, co autorzy komentują jako „fenomen kulturowy” i „mocny głos w sporze o świeckość państwa”.
Portal eKAI (18 listopada 2025) relacjonuje „bezprecedensowy sukces” filmu „Sacré Coeur” poświęconego objawieniom Najświętszego Serca Jezusa św. Małgorzacie Marii Alacoque. Produkcja przedstawiana jest jako „przystępny katechizm” i „podróż w głąb żywej miłości”, podczas gdy w rzeczywistości stanowi kolejną próbę modernistycznej apropriacji katolickiej duchowości dla celów kontrkulturowej rebelii przeciwko społecznej władzy Chrystusa Króla.
