święcenia kapłańskie

Tradycyjny katolicki ksiądz w starym kościele angielskim otoczony fragmentami książek modlitewnych i symboli anglikańskimi, symbolizujący fałszywe ekumeniczne nawrócenie anglikańskiego duchowieństwa.
Posoborowie

Anglikańscy pseudonawróceni zasilają szeregi neo-kościelnej sekty

Portal Catholic News Agency (21 listopada 2025) informuje o raporcie wskazującym, iż jedna trzecia „księży” wyświęconych w Anglii i Walii od 1992 roku stanowią konwertyci z anglikanizmu. Według opracowania „Convert Clergy in the Catholic Church in Britain” około 700 byłych duchownych i zakonników anglikańskich przystąpiło do struktur posoborowych, w tym 16 byłych „biskupów”. Autorzy wskazują jako główne przyczyny tego zjawiska dopuszczenie kobiet do „święceń” w Kościele Anglii w 1992 roku oraz wizytę antypapieża Benedykta XVI w Wielkiej Brytanii w 2010 roku, połączoną z utworzeniem anglikańskich ordynariatów personalnych. „Liczby są znacznie większe, niż większość ludzi by sobie wyobrażała” – komentuje współautor Stephen Bullivant z „uniwersytetu” St. Mary’s w Londynie. Artykuł bezkrytycznie gloryfikuje ten proceder jako „bardzo ważne źródło katolickich powołań”, pomijając jego doktrynalną i sakramentalną nieważność.

Tradycyjne katolickie nabożeństwo z kapłanami w sutannach i kobietami w welonach modlącymi się przed ołtarzem.
Posoborowie

Neo-kościół Bergoglio forsuje diakonat kobiet: masoneria w sutannach kontynuuje destrukcję

Portal LifeSiteNews (17 listopada 2025) relacjonuje przygotowania „ostatecznego raportu” tak zwanego Synodu na temat Synodalności, który ma promować diakonat kobiet oraz ich „aktywną rolę w zarządzaniu Kościołem”. Dokument zapowiedział bezprecedensowe zmiany w strukturze władzy, powołując się na prace „kardynałów” Mario Grecha i Victora Manuela Fernándeza – postaci notorycznie zaangażowanych w rewolucję doktrynalną.

Wnętrze katedry w Katowicach podczas fałszywej ordynacji neoprezbitera Dominika Piórkowskiego przez rzekomego arcybiskupa Andrzeja Przybylskiego. Scena ukazuje modernistyczną redukcję kapłaństwa bez nadprzyrodzonego powoływania.
Posoborowie

Neosakrament w Katowicach: posoborowa imitacja święceń kapłańskich

Portal eKAI (16 listopada 2025) relacjonuje „święcenia prezbiteratu” Dominika Piórkowskiego, którego „abp” Andrzej Przybylski „wyświęcił” w katowickiej „katedrze”. W przemówieniu skierowanym do „neoprezbitera” padły zdania o kapłaństwie jako służbie „ubogim”, potrzebie modlitwy i posłuszeństwie „Bogu i Kościołowi”, przy całkowitym przemilczeniu nadprzyrodzonego celu kapłaństwa i obowiązku wierności niezmiennej doktrynie katolickiej.

Obraz przedstawiający rzekome seminarium w Nigerii wypełnione kandydatami w nowoczesnych habitach kleryckich przed nowoczesną kaplicą bez tradycyjnych elementów katolickich.
Świat

Masowy nabór do pseudo-seminariów w Nigerii: Triumf liczebności nad łaską sakramentalną

Portal Opoka (9 listopada 2025) informuje o rzekomym „dynamicznym rozwoju” struktur posoborowych w Nigerii, gdzie 14 „seminariów” ma być przepełnionych kandydatami. „Bp” John Bogna Bakeni z diecezji Maiduguri chwali się: „W Nigerii wszystkie większe seminaria pękają w szwach… kształci się tam tysiąc studentów przygotowujących się do święceń kapłańskich”. Ten pozorny triumf okazuje się jednak przejawem głębokiego kryzysu tożsamości kapłańskiej w strukturach Nowego Adwentu.

Stary rycerski seminariusz w kapelszanie modli się przed tabernakulum w ciemnej kaplicy
Kurialiści

Neo-kapłaństwo jako parodia prawdziwego powołania

Portal Opoka (5 listopada 2025) relacjonuje list uzurpatora Leona XIV do seminarzystów z peruwiańskiego Trujillo z okazji 400-lecia tamtejszego seminarium. „Kapłaństwo nie jest karierą ani ucieczką, lecz darem z życia” – deklaruje autor, powołując się na swoje doświadczenie jako „profesora i dyrektora studiów” w tej instytucji. Wzywa do „wolności serca”, modlitwy i życia w prawdzie, przestrzegając przed traktowaniem święceń jako „awansu” czy „schronienia”. Całość utrzymana w sentymentalnym tonie nowej ewangelizacji, z charakterystycznym pominięciem istoty kapłaństwa – sprawowania Ofiary przebłagalnej.

Stary kardynał w szpitalu modli się w obecności kapłana w tradycyjnych szatach. Scena jest pełna powagi i nabożeństwa.
Świat

Kardynał Duka: choroba modernistycznej hierarchii w obliczu Bożego sądu

Portal Opoka (3 listopada 2025) informuje o ponownej hospitalizacji kard. Dominika Duki, emerytowanego arcybiskupa Pragi. Artykuł podkreśla „poważny stan” 82-letniego hierarchy, wzywając do modlitwy w jego intencji. Wspomniano jego biografię: potajemne święcenia kapłańskie w 1970 r. w zakonie dominikanów, represje komunistyczne, więzienie wraz z Václavem Havlem, pracę jako kreślarz oraz późniejszą karierę w strukturach posoborowych – nominację biskupią od Jana Pawła II w 1998 r., awans na metropolitę Pragi w 2010 r. z rąk Benedykta XVI i otrzymanie kapelusza kardynalskiego w 2012 r. Tekst pomija jednak kluczowy kontekst teologiczny tej postaci, sprowadzając kryzys w Kościele do poziomu ludzkich dramatów.

Katolicki ksiądz w tradycyjnych szatach przed ruiną anglikańskiej katedry symbolizuje puste konwersje anglikańskie
Posoborowie

Szkodliwa iluzja anglikańskich „konwersji” w cieniu modernistycznej apostazji

Portal eKAI (3 listopada 2025) relacjonuje wypowiedzi Michaela Nazir-Ali, byłego biskupa anglikańskiego przyjętego do struktur posoborowych w 2021 roku. Przewiduje on „falę konwersji” anglikanów do „Kościoła katolickiego” w związku z kryzysem we Wspólnocie Anglikańskiej po nominacji kobiet na stanowiska biskupie. Nazir-Ali, wyświęcony na „księdza” dla anglikańskiego Ordynariatu Matki Bożej z Walsingham, twierdzi, że „Kościół Anglii porzucił katolicką sukcesję apostolską”, podczas gdy Ruch Globalnej Przyszłości Anglikanów (GAFCON) zerwał więzi z Canterbury, oskarżając o „niebiblijne nauki”. Artykuł wspomina o historycznej wizycie króla Karola III w Watykanie oraz reakcjach „kardynała” Vincenta Nicholsa i „kardynała” Timothy’ego Radcliffe’a, który chwali „spokojną wiarę” nowej „arcybiskup” Canterbury. Pomimo deklaracji o „dialogu ekumenicznym”, tekst przemilcza kluczowy fakt: wszystkie anglikańskie święcenia są z natury nieważne, a rzekome „konwersje” to jedynie przejście z jednej heretyckiej sekty do drugiej.

Młodzi Karol Wojtyła przyjmuje święcenia kapłańskie w tradycyjnym kościele, w atmosferze powagi, z biskupem w ornatach i symbolami świętości. Scena podkreśla emocjonalny moment, który jest teologicznie sprzeczny z katolicką doktryną.
Posoborowie

Kapłaństwo w cieniu apostazji: 79. rocznica święceń Karola Wojtyły

Portal eKAI (1 listopada 2025) relacjonuje 79. rocznicę święceń kapłańskich Karola Wojtyły, późniejszego przywódcy sekty posoborowej. Artykuł gloryfikuje postać określaną jako „Jan Paweł II”, przedstawiając jego ordynację 1 listopada 1946 roku jako wydarzenie o mistycznym charakterze. Wspomniane są okoliczności święceń w prywatnej kaplicy abp. Adama Stefana Sapiehy oraz prymicje w krypcie św. Leonarda na Wawelu. Tekst zawiera liczne cytaty z pism Wojtyły, w których opisuje on emocjonalne przeżycia związane z przyjęciem „sakramentu kapłaństwa”. Autorzy podkreślają symboliczną wymowę daty święceń w uroczystość Wszystkich Świętych, interpretując ją jako zapowiedź rzekomej „drogi ku świętości”.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.