Portal EWTN News informuje, że kardynał Jean-Claude Hollerich, SJ, arcybiskup Luksemburga i były główny relator Synodu o Synodalności, na sympozjum w Bonn publicznie oświadczył, iż Kościół nie może przetrwać, jeśli połowa ludu Bożego nie ma dostępu do święceń, domagając się ordynacji kobiet. Ta wypowiedź, sprzeczna z niezmiennym Magisterium, jest…
Portal Opoka (12 sierpnia 2025) informuje o nominacji ks. Davida Buersmeyera na stanowisko rzecznika „praw obywatelskich” archidiecezji Detroit. Kapłan ten otwarcie popiera święcenia kobiet, należy do progresywnych stowarzyszeń kwestionujących doktrynę katolicką oraz promuje praktykę rozgrzeszenia ogólnego bez spowiedzi ustnej. Decyzję tę podjął abp Edward Weisenburger, który wcześniej zakazał Mszy trydenckiej i usunął z seminarium profesorów wiernych tradycyjnej nauce Kościoła. Ten jawny promocja herezji stanowi logiczny finał destrukcji sakralnej struktury, która dawno utraciła prawo nazywać się Kościołem Chrystusowym.
Portal Tygodnik Powszechny (3 lutego 2026) przedstawia powieść Kateřiny Tučkovej „Bílá Voda” jako heroiczną opowieść o „Kościołach Milczących” w komunistycznej Czechosłowacji. Książka gloryfikuje niekanoniczne święcenia kobiet dokonane przez biskupa Feliksa Marii Davídka oraz przedstawia posoborową wizję „odnowy” poprzez łamanie dyscypliny kościelnej. Autorka portalu Tomasz Maćkowiak bezkrytycznie powtarza tezę o rzekomym „duchowym odrodzeniu” w podziemiu, pomijając doktrynalne bankructwo całego przedsięwzięcia.
Portal LifeSiteNews (29 stycznia 2026) relacjonuje skandaliczne wydarzenia podczas uroczystości potwierdzenia wyboru Sarah Mullally na anglikańskiego „arcybiskupa” Canterbury. Podczas ceremonii w katedrze św. Pawła w Londynie pastor Paul Williamson głośno zaprotestował przeciwko tej nominacji, po czym został siłą usunięty przez służby porządkowe. Incydent odsłania głęboki kryzys doktrynalny i dyscyplinarny w strukturach odszczepieńczego Kościoła Anglii.
„Arcybiskup” w spódnicy: anglikański karnawał apostazji
Portal eKAI (29 stycznia 2026) relacjonuje objęcie urzędu przez Sarę Mullally jako „arcybiskupa Canterbury” – pierwszą kobietę w historii zaj…
Portal Więź.pl (17 stycznia 2026) relacjonuje wypowiedzi kard. Timothy Radcliffe OP, w których dominikanin promuje naturalistyczną wizję Kościoła jako miejsca „dla wszystkich” bez wymogu nawrócenia. Wywiad dla „The Telegraph” zawiera liczne stwierdzenia stojące w jawnej sprzeczności z niezmienną doktryną katolicką, zwłaszcza w kwestii moralności seksualnej i struktury sakramentalnej. Radcliffe deklaruje: „Nie martwi mnie, że ktoś jest gejem. Martwiłbym się, gdyby nie kochał nikogo”, jednocześnie aprobując praktyki takie jak tzw. „Msze z Soho” dla środowisk homoseksualnych. Wypowiedzi te wpisują się w szerszy kontekst apostazji struktur posoborowych, które odrzuciły nadprzyrodzony wymiar Kościoła na rzecz humanitarnego aktywizmu.
Relatywizm doktrynalny pod płaszczykiem „braterstwa”
Komunikat portalu eKAI (9 stycznia 2026) prezentuje wypowiedzi „kard.” Timothy’ego Radcliffe’a OP jako przykład rzekomej „otwartości” połączonej z …
Podczas prezentacji doktrynalnej noty o małżeństwie Una Caro w Biurze Prasowym „Stolicy Apostolskiej” 25 listopada, „ksiądz” Armando Matteo, sekretarz „Dykasterii Nauki Wiary”, stwierdził, że dwie publikowane w tym miesiącu „dokumenty” – wraz z dwoma kolejnymi – stanowią część rzekomej „spuścizny” antypapieża „Franciszka”. „Dykasteria” ma obecnie przygotować „raport końcowy” tajnej Grupy Studyjnej nr 5 dotyczący udziału kobiet w „życiu i przywództwie” sekty posoborowej.
Portal eKAI informuje o sześciu miesiącach sprawowania urzędu przez Roberta Prevosta (określanego jako „Leon XIV”), wychwalając jego rzekome wysiłki na rzecz „jedności” poprzez dialog, „większy udział świeckich” oraz dopuszczenie tzw. mszy trydenckiej w bazylice św. Piotra. Artykuł podkreśla kontynuację linii poprzednich uzurpatorów, w tym projektów ekologicznych „Borgo Laudato si’” oraz adhortacji „Dilexi te”, zachowując jednocześnie zakaz formalnych błogosławieństw dla par homoseksualnych. Autorzy chwalą „rozwagę” i wielojęzyczność Prevosta, przedstawiając go jako mediatora w konfliktach światowych.
Portal Tygodnik Powszechny (8 października 2025) relacjonuje nominację Sarah Mullally na „arcybiskupkę” Canterbury – pierwszą kobietę obejmującą tę funkcję w sekcie anglikańskiej. Autorka artykułu podkreśla „historyczny” charakter wydarzenia, wskazując na świecką karierę Mullally jako pielęgniarki, jej samookreślenie się jako feministki oraz „teologiczny liberalizm”. W kontekście Wspólnoty Anglikańskiej, która ma liczyć 85 milionów członków, nowa „arcybiskupka” ma być symbolem „zmiany znaczącej” i „nowej ery”, pomimo sprzeciwu konserwatywnych grup. Artykuł nie zawiera żadnej krytyki teologicznej tego precedensu, przedstawiając go jako neutralny fakt społeczny.
