święcenia kobiet

Sobór katolicki z tradycyjnym ołtarzem i kobietą w kapłańskich szatach na ambonie.
Świat

Nominacja „arcybiskupa” kobiety w Canterbury: apostazja anglikanizmu w świetle doktryny katolickiej

Portal Vatican News informuje o nominacji Sarah Mullally na stanowisko „arcybiskupa” Canterbury, która jako pierwsza kobieta w historii ma objąć tę funkcję w strukturach Kościoła Anglii. Ceremonia inauguracji zaplanowana jest na 25 marca 2026 roku. 63-letnia „biskup” Londynu, poprzednio pracująca jako pielęgniarka, zastąpi Justina Welby’ego, który ustąpił po skandalu związanym z nieprawidłowościami w dochodzeniu ws. nadużyć seksualnych. Artykuł podkreśla „historyczny” charakter nominacji w kontekście stopniowego dopuszczania kobiet do „kapłaństwa” i „episkopatu” w anglikanizmie.

Człowiek w niegodziwych szatach biskupich stojący w nowoczesnym kościele anglikańskim
Świat

Kobieca „sakra” w Canterbury: parodia kapłaństwa i triumf apostazji anglikańskiej

Portal Opoka – w artykule z 3 października 2025 roku – informuje o nominacji Sarah Mullally na „arcybiskupa” Canterbury w Kościele anglikańskim, podkreślając, że z perspektywy katolickiej jej „święcenia” są nieważne. Artykuł, pozornie wierny doktrynie, kryje jednak niebezpieczne półprawdy i milczenia, zdradzające modernistyczną mentalność.

Tradycyjny katolicki biskup w pełnym stroju liturgicznym stoi przed zrujnowanym anglikańskim kościołem, wyrażając smutek i troskę wobec współczesnej apostazji.
Posoborowie

Pierwsza „arcybiskupka” Canterbury: tryumf apostazji w anglikańskiej sekcie

Portal Więź.pl (3 października 2025) informuje o nominacji Sarah Mullally na stanowisko „arcybiskupa Canterbury”, podkreślając historyczny charakter tej decyzji jako pierwszej kobiety na czele Kościoła Anglii. Komisja pod przewodnictwem Jonathana Evansa, byłego szefa wywiadu MI5, dokonała wyboru po rezygnacji Justina Welby’ego w związku ze skandalem pedofilskim. Mullally, była pielęgniarka odznaczona Orderem Imperium Brytyjskiego, pełniła wcześniej funkcje „biskupki” Crediton i Londynu. W wypowiedzi po nominacji stwierdziła: „Chcę po prostu zachęcić Kościół, by nadal wzrastał w wierze w Ewangelię, aby głosił miłość, którą znajdujemy w Jezusie Chrystusie, aby kształtowała ona nasze działania”. Relację wieńczy akcent na „personalistyczne spojrzenie” portalu, promującego „opcję na rzecz skrzywdzonych”.

Szaroszary biskup w tradycyjnej szacie, w głębokim skupieniu w katedrze, symbolizujący wierność katolickiej nauce i sprzeciw wobec herezji modernistycznych
Posoborowie

Leo XIV i herezja ewolucji dogmatów: Katolicka wiara w obliczu apostazji

Portal LifeSiteNews relacjonuje szokujące wypowiedzi „papieża” Leona XIV w wywiadzie dla Crux Now, gdzie ten uzurpator sugeruje możliwość zmiany nauczania Kościoła w kwestiach moralności seksualnej i święceń kobiet, podkreślając konieczność zmiany postaw przed ewentualną zmianą doktryny. Artykuł ostrzega przed implikacjami tych słów, wskazując na ich sprzeczność z niezmiennością dogmatów. To jawne podważanie niezmienności prawdy objawionej, które demaskuje struktury okupujące Watykan jako narzędzie modernistycznej apostazji.

Kardynał w tradycyjnym stroju katolickim, w poważnej postawie, w historycznym wnętrzu kościoła, symbolizujący ostrą krytykę modernistycznych tendencji w Kościele
Posoborowie

Leo XIV i modernistyczna relatywizacja niezmiennej doktryny katolickiej

LifeSiteNews relacjonuje pierwsze dłuższe wywiad z „papieżem” Leo XIV (Robert Prevost), w którym ten uzurpator unika jednoznacznego potwierdzenia niezmienności nauczania Kościoła o moralności seksualnej, sugerując możliwe zmiany w przyszłości, a także implikuje otwartość na modyfikacje w kwestii święceń kobiet. Omawiając sprawy „LGBTQ+”, „papież” podkreśla konieczność zmiany postaw przed ewentualną zmianą doktryny, spotyka się z postaciami takimi jak „o.” James Martin SJ czy „s.” Lucia Caram, i uczestniczy w pielgrzymkach LGBT. W kwestii diakonatu kobiet wskazuje na historyczne precedensy i gotowość do dalszych studiów, bez wykluczenia zmian. Artykuł krytykuje te wypowiedzi jako niedostateczne i heretyckie, powołując się na Sobór Watykański I, Syllabus Błędów Piusa IX oraz encyklikę Pascendi Dominici Gregis Piusa X.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.