święcenia

Wprowadzenie diakonatu stałego w archidiecezji gnieźnieńskiej przez modernistycznego 'arcybiskupa' Wojciecha Polaka
Posoborowie

Neo-kościół wprowadza diakonat stały: desakralizacja święceń w służbie modernizmu

Portal eKAI (28 listopada 2025) informuje o wprowadzeniu przez „arcybiskupa” Wojciecha Polaka „diakonatu stałego” w „archidiecezji” gnieźnieńskiej. Dekrety podpisane 28 listopada 2025 roku mają wejść w życie 30 listopada – pierwszą niedzielę Adwentu. Powołano „Ośrodek Formacji Diakonów Stałych” w Markowicach oraz „Radę ds. posług i święceń diakonatu stałego” pod kierownictwem „ks.” Jakuba Kapelaka. Rekrutacja do formacji trwającej 3,5 roku obejmie żonatych mężczyzn w wieku 35-65 lat, wymagających zgody żon. „Prymas” Polak w liście pasterskim utrzymuje, iż decyzja nie wynika z kryzysu powołań, lecz z chęci „rozwoju lokalnego Kościoła” przez wykorzystanie „środków proponowanych przez Kościół powszechny”, odwołując się do rzekomego „przywrócenia” diakonatu po Vaticanum II. Ta jawna kontynuacja soborowej rewolucji stanowi bezpośrednie pogwałcenie niezmiennej doktryny sakramentalnej Kościoła Katolickiego.

Obraz przedstawiający fałszywe mianowanie dwóch "arcybiskupów" w Kanadzie: Stephena Hero i Susai Jesu OMI. Scena jest ujęta w tradycyjnym kościele katolickim z nowoczesnymi elementami architektonicznymi.
Posoborowie

Nowi „arcybiskupi” Kanady – awanse w strukturze apostazji

Portal Catholic News Agency (27 listopada 2025) informuje o nominacjach dwóch nowych „arcybiskupów” dla zachodniej Kanady: „biskupa” Stephena Hero na stanowisko „arcybiskupa” Edmonton oraz „księdza” Susai Jesu OMI jako „arcybiskupa” Keewatin-Le Pas. Hero, mający objąć urząd w styczniu 2026 roku, zapewnia o swojej „wdzięczności za zaufanie do podjęcia nowej misji w Kościele”, podczas gdy Jesu opisuje nominację jako „uniżające doświadczenie”, przywołując Magnificat.

Pogrzeb kard. Dominika Duki w tradycyjnym kościele katolickim z obecnością Jorge Bergoglio ("Leona XIV")
Kurialiści

Fałszywy laur na trumnę apostaty: pseudo-kondolencje Leona XIV dla „kardynała” Duki

Portal eKAI (6 listopada 2025) relacjonuje treść telegramu kondolencyjnego wysłanego przez uzurpatora watykańskiego Jorge Bergoglio (zwanego „Leonem XIV”) po śmierci „kardynała” Dominika Duki OP. W tekście wychwala się rzekomą „odwagę w okresie prześladowań” i „wierność Chrystusowi”, pomijając całkowicie systemową kolaborację zmarłego z modernistyczną rewolucją posoborową.

Młodzi Karol Wojtyła przyjmuje święcenia kapłańskie w tradycyjnym kościele, w atmosferze powagi, z biskupem w ornatach i symbolami świętości. Scena podkreśla emocjonalny moment, który jest teologicznie sprzeczny z katolicką doktryną.
Posoborowie

Kapłaństwo w cieniu apostazji: 79. rocznica święceń Karola Wojtyły

Portal eKAI (1 listopada 2025) relacjonuje 79. rocznicę święceń kapłańskich Karola Wojtyły, późniejszego przywódcy sekty posoborowej. Artykuł gloryfikuje postać określaną jako „Jan Paweł II”, przedstawiając jego ordynację 1 listopada 1946 roku jako wydarzenie o mistycznym charakterze. Wspomniane są okoliczności święceń w prywatnej kaplicy abp. Adama Stefana Sapiehy oraz prymicje w krypcie św. Leonarda na Wawelu. Tekst zawiera liczne cytaty z pism Wojtyły, w których opisuje on emocjonalne przeżycia związane z przyjęciem „sakramentu kapłaństwa”. Autorzy podkreślają symboliczną wymowę daty święceń w uroczystość Wszystkich Świętych, interpretując ją jako zapowiedź rzekomej „drogi ku świętości”.

Nawrót do tradycyjnego kapłaństwa katolickiego w kontrastie z modernistycznymi odchyleniami.
Kurialiści

Karol Wojtyła i mit posoborowego kapłaństwa

Portal Opoka (1 listopada 2025) relacjonuje 79. rocznicę święceń kapłańskich Karola Wojtyły, określając go jako „św. Jana Pawła II”. Artykuł opisuje przebieg święceń w 1946 r. w kaplicy abp. Adama Stefana Sapiehy oraz prymicyjne Msze w krypcie św. Leonarda na Wawelu. Podkreśla symbolikę uroczystości Wszystkich Świętych jako „dnia powołania ku świętości”, przytaczając późniejsze wypowiedzi Wojtyły o „powszechnym powołaniu do świętości”. Tekst całkowicie pomija dogmatyczny kontekst kapłaństwa według niezmiennej doktryny katolickiej, zastępując go emocjonalnym kultem osoby.

Tradycyjny katolicki ksiądz w pełnym stroju liturgicznym, stojący w świątyni z podniesionymi rękoma w błogosławieństwie, otoczony stylizowanymi elementami kościelnymi.
Posoborowie

Modernistyczny atak na świętość kapłaństwa w służbie dechrystianizacji

Portal Więź.pl (1 listopada 2025) publikuje tekst ks. Jana Słomki pt. „Klerykalizm, czyli zgubne poczucie wyższości”, w którym autor dokonuje dekonstrukcji pojęcia kapłaństwa poprzez pryzmat posoborowych założeń eklezjologicznych. Tekst stanowi klasyczny przykład modernistycznej rewizji świętej doktryny pod pozorem walki z rzekomymi nadużyciami.

Obrzęd neokatechumenalny z fałszywym kardynałem Ryś i nieważnym święceniem diakonatu.
Posoborowie

Kardynał Ryś relatywizuje sakramentalną naturę diakonatu w łódzkiej sekcie neokatechumenalnej

Portal eKAI (30 październia 2025) relacjonuje ceremonię „święceń diakonatu” kleryka Sławomira Jaszczuka w strukturach sekty neokatechumenalnej w Łodzi. W liturgii uczestniczył „kardynał” Grzegorz Ryś, który w homilii stwierdził: „Diakon nie jest święcony do kapłaństwa. Diakon jest święcony do posługi”. Całość wydarzenia stanowi groteskową parodię katolickiego sakramentu święceń, uwypuklającą całkowite zerwanie posoborowej sekty z doktryną o hierarchicznym charakterze kapłaństwa.

Diakon stały w tradycyjnym stroju kościelnym stoi przed ołtarzem w kościele katolickim
Kurialiści

Diakonat stały: kolejna modernistyczna innowacja niszcząca święte kapłaństwo

Portal Vatican News PL (23 lutego 2025) relacjonuje wypowiedzi „biskupa” świdnickiego Marka Mendyka na temat diakonatu stałego w Polsce. Cytowany hierarcha podkreśla „potrzebę modlitwy o powołania” do tej posługi, określając ją jako „nową jakość” w Kościele. Wskazuje na konieczność „dobrej katechezy” mającej wyjaśniać wiernym charakter tej funkcji, która – według niego – polega na „spełnianiu dzieł miłosierdzia” i „asystowaniu przy sakramentach”. „Diakoni stali są zazwyczaj żonaci, mają rodziny, są umocowaniu w życiu świata” – tłumaczy Mendyk, dodając, że ich rola ogranicza się do udzielania chrztu, błogosławienia małżeństw czy prowadzenia pogrzebów, bez możliwości sprawowania Eucharystii lub słuchania spowiedzi.

Tradycyjny kościół katolicki z diakonem w pełnym stroju liturgicznym stojącym obok ołtarza podczas administracji sakramentów przez biskupa w tradycyjnej liturgii katolickiej.
Posoborowie

Diakonat stały – nowy element rozkładu sakramentalnej dyscypliny Kościoła

Portal Biura Prasowego Konferencji Episkopatu Polski informuje o przyjęciu projektu „Dyrektorium o życiu, formacji i posłudze diakonów stałych w Polsce” przez Komisję Duchowieństwa KEP. Dokument, określany jako „aktualna wersja skonsultowana w gronie osób odpowiedzialnych za formację diakonów stałych w diecezjach”, został „pozytywnie oceniony” i skierowany do dalszych prac. Ta biurokratyczna narracja o tworzeniu „standardów” dla posługi nieistniejącej w niezmiennej Tradycji Kościoła stanowi jawny przejaw rewolucyjnej przebudowy sakramentalnego porządku.

Tradycyjny katolicyizm - pogrzeb „kardynała” Edoardo Menichellego w tradycyjnym kościele. Scena pokazuje grono kapłanów w sutannach i surpelach, bez nowoczesnych symboli.
Posoborowie

Śmierć „kardynała” Menichellego: modernistyczna hagiografia w służbie apostazji

Portal Vatican News (20 października 2025) informuje o śmierci „kardynała” Edoardo Menichellego, emerytowanego „arcybiskupa” Ancony-Osimo, wyniesionego do tej godności przez Bergoglia w 2015 roku. Artykuł przedstawia życiorys duchownego posoborowego jako wzór „posługi”, pomijając całkowicie jego współpracę z rewolucyjnymi strukturami okupującymi Watykan.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.