Syllabus błędów

Posoborowie

Kardynał Cupich: polityczna nienawiść zamiast czci dla Sheena

Portal LifeSiteNews ujawnił wewnętrzną korespondencję „kardynała” Blase’a Cupicha z 10 lutego 2026 roku. W dniu ogłoszenia beatyfikacji sługi Bożego Fultona J. Sheena, hierarcha posoborowej struktury skierował do „duchowieństwa” diecezji Chicago komunikat pomijający milczeniem to wydarzenie. Zamiast wskazać wiernym przykład heroiczności cnót amerykańskiego kaznodziei, „kardynał” skupił się na potępieniu Donalda Trumpa i żądaniu politycznego rachunku sumienia.

Posoborowie

Aborcyjne lobby dąży do wymazania ofiar zbrodni w majestacie prawa

Portal LifeSiteNews (10 lutego 2026) demaskuje dokument konsorcjum CLACAI pt. „Najlepsze praktyki określania drogi pozostałości biologicznych powstałych w wyniku aborcji indukowanej”. Tekst ujawnia systematyczne dążenie środowisk proaborcyjnych do całkowitej dehumanizacji nienarodzonych oraz zatarcia śladów zbrodni. Język pseudonaukowy służy tu zacieraniu rzeczywistości morderstwa, zaś postulaty „utylizacji szczątków” odsłaniają logikę totalitarnego naturalizmu.

Świat

Indyjski episkopat w objęciach rewolucji: równość kastowa ponad Królestwo Chrystusa

Portal Opoka.org.pl (10 lutego 2026) donosi o wyborze kard. Anthony’ego Pooli – metropolity Hajdarabadu pochodzącego z kasty dalitów – na przewodniczącego Katolickiej Konferencji Biskupów Indii (CBCI). Artykuł wychwala to wydarzenie jako historyczny przełom w walce z systemem kastowym, całkowicie pomijając doktrynalną katastrofę, jaką stanowi podporządkowanie misji Kościoła świeckiemu konstytucjonalizmowi.

Kurialiści

Rewolucyjny wybór „kardynała” Pooli jako dowód głębokiej apostazji indyjskiego episkopatu

Portal „Gość Niedzielny” (10 lutego 2026) relacjonuje wybór 64-letniego „kardynała” Anthony Pooli na przewodniczącego Katolickiej Konferencji Biskupów Indii (CBCI). Jako pierwszy w historii dalit („niedotykalny”) stojący na czele tego gremium, wybór ten stanowi jawny dowód kompromisu z pogańskim systemem kastowym oraz całkowitego odejścia od katolickiej zasady równości wszystkich ludzi w Chrystusie. Komunikat końcowy zgromadzenia, pełen frazesów o „prawach człowieka”, „pluralizmie” i „wartościach konstytucyjnych”, demaskuje prawdziwy cel posoborowej sekty: budowę naturalistycznej utopii zamiast głoszenia jedynej prawdy zbawiennej.

Tradycyjni chrześcijańscy przywódcy modlący się obok wyschniętego studziennego w Libanie jako alegoria duchowego kryzysu
Świat

Wodne boje libańskich sekt jako owoc apostazji od Królestwa Chrystusowego

Portal „Tygodnik Powszechny” (10 lutego 2026) relacjonuje konflikty polityczno-wyznaniowe w Libanie, skupiając się na sporze o wodę źródlaną Tannourine oraz chronicznym kryzysie wodnym w Bejrucie. Tekst przedstawia walkę frakcji politycznych powiązanych z grupami wyznaniowymi (muzułmanie, druzowie, chrześcijanie różnych obrządków), pomijając przy tym nadprzyrodzoną przyczynę upadku państwa: odrzucenie społecznego panowania Chrystusa Króla.

Kultura

Sztuka bez Boga: Krytyka sekularnego modelu kultury w bibliotekach

Portal „Tygodnik Powszechny” (10 lutego 2026) przedstawia relację z działalności Filii nr 30 Miejskiej Biblioteki Publicznej w Lublinie, eksponującą promocję sztuki współczesnej i „modnych” trendów czytelniczych jako rzekomy przejaw żywotności kultury. W analizie pomija się jednak zasadniczy wymiar duchowy ludzkiej aktywności, redukując kulturę do sfery czysto naturalistycznej.

Świat

Technologiczny chaos jako owoc odrzucenia Królestwa Chrystusowego

Portal Tygodnik Powszechny (10 lutego 2026) przedstawia diagnozę współczesnego internetu jako przestrzeni zdominowanej przez korporacyjną chciwość i maszynową degenerację. Marcin Wilkowski opisuje proces „gównowacenia” platform cyfrowych, gdzie użytkownicy stają się jedynie surowcem dla algorytmów, artyści – ofiarami wyzysku, a kultura – produktem sztucznej inteligencji.

Posoborowie

Rzymskie biesiady jako symptom apostazji: krytyka modernistycznej relacji o carbonarze

Portal Tygodnik Powszechny (10 lutego 2026) relacjonuje spór o pochodzenie carbonary, powołując się na doniesienia indonezyjskiej prasy kolonialnej z 1939 r. W tekście dominuje naturalistyczne ujęcie kultury rzymskiej, gdzie katolicka tożsamość Wiecznego Miasta zostaje zredukowana do folkloru, a postacie takie jak kardynał Alfredo Ottaviani (w tekście mylnie nazwany „Pizzardo”) przedstawiane są jako element lokalnego kolorytu. Całość stanowi przejaw głębszego procesu – sekularyzacji pamięci i relatywizacji katolickiego dziedzictwa Rzymu.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.