Syllabus Errorum

Kobieta katolicka dystrybuuje żywność i leki w Kijowie podczas wojny, ale akcja nie zawiera elementów religijnych ani głoszenia Chrystusa jako Króla.
Świat

Humanitaryzm bez Chrystusa: demaskacja „pomocy” w artykule eKAI

Portal eKAI (24 stycznia 2026) publikuje doniesienie o trudnościach mieszkańców Kijowa spowodowanych atakami na infrastrukturę, skupiając się na pracy Konferencji Błogosławionej Marty Wieckiej (ukraińskiej filii Stowarzyszenia św. Wincentego a Paulo). Artykuł opisuje logistykę pomocy żywnościowej, leków i powerbanków dla osób niepełnosprawnych, starych i ubogich, podkreślając wzajemną pomoc społeczną i działania rządu. Brakuje w nim jednak jakiegokolwiek odwołania do nadprzyrodzonych środków zbawienia, sakramentów, publicznego wyznania Chrystusa jako Króla czy wezwania do nawrócenia – co demaskuje go jako przejaw naturalistycznego humanitaryzmu, sprzecznego z integralnym katolicyzmem.

Posoborowie

Dyplomacja bez Chrystusa Króla – demaskacja nowej ewangelizacji

Kardynał Pietro Parolin, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej, z okazji 200. rocznicy stosunków dyplomatycznych z Brazylią, przedstawił wizję dyplomacji watykańskiej opartą na „moralnej i duchowej wizji historii”, gdzie „dialog przeważa nad konfliktem, cierpliwość nad przemocą, a sumienie nad doraźnym interesem”. Jego przemówienie, pełne metafor o Dawidzie w jaskini i apostołach na górze, jest symptomaticzne dla całego systemu posoborowego: jest to ewangelikalny humanitaryzm pozbawiony jedynego niezbędnego elementu – publicznego uznania panowania Jezusa Chrystusa nad narodami i instytucjami. Wizja ta stanowi radykalne zaprzeczenie katolickiej doktryny o Królestwie Chrystusa, tak jasno zdefiniowanej przez Piusa XI w Quas Primas, oraz jest przejawem naturalistycznego sektaństwa, które milczy o łasce, sakramentach i konieczności konwersji.

Posoborowie

Turniej oazowy za granicą prawdziwego kapłaństwa

Portal eKAI informuje o jubileuszowym turnieju piłki nożnej halowej w Bydgoszczy, patronowanym przez „sługę Bożego ks. Franciszka Blachnickiego”. Organizatorem jest Fundacja „Światło-Życie”, a wydarzenie ma charakter „wychowawczo-integracyjny” dla wspólnot Ruchu Światło-Życie. Artykuł przedstawia Blachnickiego jako „jednego z najwybitniejszych przedstawicieli polskiego duchowieństwa katolickiego w okresie PRL”, mówi o jego represjach przez komunistów, oskarżeniach o „zabójstwo przez toksyczne substancje” przez IPN oraz o trwającym „procesie beatyfikacyjnym”. Treść jest pełna naturalistycznego języka o „integracji społecznej”, „pozytywnych wzorcach osobowych” i „wartościach”, bez najmniejszego odniesienia do łaski, sakramentów, czy zbawienia dusz. Jest to klasyczny przykład świeckiego, humanitarnego kultu osoby, który – w świetle niezmiennej doktryny – jest skrajnie heretyckim odstępstwem od celu Kościoła.

Posoborowie

Polski dyplomata w służbie heretyckiego „papieża” Leona XIV

Portal „Gość Niedzielny” (14 stycznia 2026) informuje o mianowaniu abp. Mirosława Adamczyka nuncjuszem apostolskim w Albanii przez „Ojca Świętego” Leona XIV oraz o katechez tego „papieża” poświęconej Soborowi Watykańskiemu II i konstytucji „Dei Verbum”. Artykuł, pozbawiony jakiejkolwiek krytycznej refleksji, promuje nieprawdziwy „pontyfikat” i heretyckie doktryny soborowe, stanowiąc kolejny przykład apostazji strukturalnej współczesnych mediów katolickich.

Świat

Grenlandia: naturalistyczny humanitaryzm bez Królestwa Chrystusa

Portal eKAI.pl relacjonuje apele proboszcza katolickiej parafii w Nuuk na Grenlandii, ks. Tomaž Majcen, skierowane do prezydenta USA Donalda Trumpa, który zapowiedział dążenie do przejęcia wyspy. Duchowny, słoweński franciszkanin konwentualny, wyraża zaniepokojenie traktowaniem Grenlandii jako „kawałka ziemi na sprzedaż” i podkreśla, że „Grenlandia nie jest na sprzedaż”. Wzywa do pokoju i dialogu, szanowania suwerenności oraz współpracy międzynarodowej. Wskazuje, że większość mieszkańców odrzuca ideę przyłączenia się do USA, chcąc chronić swoją tożsamość i przyszłość. Artykuł podkreśla, że katolicy stanowią zaledwie 0,2% populacji.
Ten komentarz, choć pozornie humanitarny, stanowi symptomaticzny przykład naturalistycznego humanitaryzmu, który całkowicie przemilcza absolutny prymat Królestwa Chrystusa nad wszystkimi narodami i obowiązek publicznego czczenia Zbawiciela jako Króla. Jest to kolejna manifestacja sekty posoborowej, która zastąpiła ewangelizację i królowanie Chrystusa płytkim aktualizmem politycznym i emocjonalnym apelami o „szacunek” i „dialog”.

Posoborowie

Leon XIV: Współczucie bez nawrócenia – Symptom apostatycznej struktury

Portal Catholic News Agency (2 stycznia 2026) informuje, że „papież” Leon XIV wyraził „bliskość i współczucie” rodzinom ofiar pożaru w szwajcarskim barze Le Constellation w Crans-Montana, gdzie zginęło 40 osób. W telegramie podpisanym przez kardynała Pietro Parolina podkreślono modlitwę, by Pan „przyjął zmarłych do mieszkania pokoju i światła” oraz by „Matka Boża przyniosła pocieszenie wiary”.
Niniejsza deklaracja, choć pozornie humanitarna, jest w istocie przejawem głębokiej apostazji i załamania katolickiej misji. W całym komunikacie brak jest jedynego, co stanowi istotę prawdziwego żalu ewangelicznego: wezwania do pokuty i nawrócenia grzeszników, ostrzeżenia przed wiecznym potępieniem oraz wskazania jedynej Drogi Zbawienia w Jezusie Chrystusie. To nie jest głos Pasterza dusz, lecz biurokratyczny gest „duchownego” przywódcy sekty, która zredukowała Kościół do instytucji humanitarnej.

Arcybiskup Adrian Galbas wygłasza homilię w kościele Świętej Opatrzności w Warszawie w 2025 roku przed 102 parami świętującymi rocznice ślubów. Wnętrze kościoła jest tradycyjne z witrażami i ołtarzem z krzyżem.
Posoborowie

Sekularyzacja sakramentu: jak abp Galbas redukuje małżeństwo do psychologicznej relacji

Portal Opoka informuje o homilii abp Adriana Galbasa, metropolity warszawskiego, wygłoszonej podczas liturgii w Świątyni Opatrzności Bożej w dniu 5 grudnia 2025 r. Hierarcha zwrócił się do 102 par obchodzących okrągłe rocznice ślubu, podkreślając, że „miłość nie jest uczuciem, choć one jej towarzyszą, ale jest to moja relacja do ciebie polegająca na tym, że twoje dobro jest ważniejsze niż moje”. Stwierdził, że „miarą miłości jest ofiara”, a „przeciwieństwem miłości nie jest nienawiść, ale egoizm”. W swym rozumieniu miłości małżeńskiej Galbas odrzucił materialne wyznaczniki: „Nie da się zmierzyć miłości pocałunkami czy namiętnym seksem. Może być miłość prawdziwa między osobami, pomiędzy którymi nie ma żadnych wielkich namiętnych relacji seksualnych”. Jako wzór podał „krzyż Chrystusa”, a nie „serce przebite strzałą”. Kończąc, stwierdził, że „jeśli coś ich łączy, to kawałek tego samego złota, wspólny adres i nazwisko”, co sugeruje możliwość małżeństw bez głębszej jedności.

To współczesna herezja redukująca sakrament małżeństwa do psychologicznej relacji i naturalistycznego etyketu, całkowicie pomijająca jego naturę nadprzyrodzoną, cel prokreacyjny oraz związek z ofiarą Chrystusa na krzyżu i w Eucharystii.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.