Intelektualny mariaż z apostazją: Pośmiertne laurki dla Habermasa
Artykuł z portalu eKAI (14 marca 2026) informuje o śmierci Jürgena Habermasa, jednego z czołowych przedstawicieli tzw. szkoły frankfurckiej, socjologa i filozofa zmarłego w wieku 96 lat w Starnbergu. Agencja z pietyzmem relacjonuje dorobek zmarłego, podkreślając jego zaangażowanie w debaty polityczne oraz „wizjonerską siłę budowania mostów między filozofią a religią”, co w oficjalnym oświadczeniu wychwala „biskup” Heiner Wilmer, przewodniczący Konferencji Biskupów Niemiec. Szczególne miejsce w narracji zajmuje przywołanie monachijskiej debaty z 2004 roku, którą Habermas odbył z Josephem Ratzingerem, późniejszym antypapieżem Benedyktem XVI, a którą środowiska posoborowe uznają za wzorcowy model dialogu „postsekularnego”. To pośmiertne uwielbienie dla zadeklarowanego agnostyka, płynące z ust przedstawicieli sekty posoborowej, stanowi ostateczne potwierdzenie ich całkowitego zerwania z misją nawracania pogan na rzecz pełzającej kapitulacji przed naturalistycznym bóstwem „rozumu komunikacyjnego”.
