Portal eKAI (27 listopada 2025) relacjonuje wizytę „papieża” Leona XIV w Turcji, ukazując całe bankructwo doktrynalne posoborowej sekty. „Ojciec Święty” – jak ironicznie tytułuje go portal – rozpoczął „podróż apostolską” pod hasłem „Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest”, bluźnierczo przeinaczając słowa św. Pawła (Ef 4,5) dla promocji ekumenicznego synkretyzmu.
Ankara 2025: Synkretyzm religijny w służbie globalistycznej utopii
Portal eKAI relacjonuje przemówienie Leona XIV w Ankarze, w którym uzurpator watykański głosił religijną egalitarystyczną utopię p…
Portal Vatican News relacjonuje spotkanie uzurpatora z Watykanu, określanego jako „papież” Leon XIV, z szefem tureckiego urzędu ds. religii Safim Arpagusem. Podczas wizyty w Ankarze antypapież przekazał medal pamiątkowy zawierający bluźniercze zestawienie symboli chrześcijańskich i islamskich. Gest ten stanowi jawną ilustrację apostazji posoborowego establishmentu.
Portal Konferencji Episkopatu Polski informuje o nominacji kard. Grzegorza Rysia na „arcybiskupa metropolitę krakowskiego” przez antypapieża Leona XIV. Tekst gloryfikuje karierę hierarchy w strukturach posoborowych, wymieniając jego zaangażowanie w ekumenizm, dialog z judaizmem oraz współpracę z różnymi sektami i ruchami religijnymi.
Portal „Tygodnik Powszechny” (25 listopada 2025) relacjonuje kontrowersyjną kampanię promocyjną hiszpańskiej artystki Rosalíi Vila Tobelli, która podczas premiery albumu „Lux” wykorzystała symbole religijne w sposób jawnie profanacyjny. Wjazd na biały samochód niczym na „papamobile”, habit zakonny przekształcony w strój sceniczny oraz mieszanie katolickiej hagiografii z hinduistycznym świętem Diwali – to wszystko zdaniem komentatorów stanowi „mistyczną estetykę” łączącą sacrum z profanum. Tymczasem katolicka doktryna nie pozostawia wątpliwości: święte znaki nie mogą być narzędziem rozrywki ani przedmiotem artystycznej eksploatacji.
Portal LifeSiteNews informuje o nowej książce autorstwa Megan Alexander, wydanej przez Loyola Press, zatytułowanej „The True Gifts of Christmas”. Publikacja ma rzekomo pomóc rodzinom w „skupieniu się na prawdziwym znaczeniu świąt” poprzez analizę 25 tradycji bożonarodzeniowych. Susan Ciancio z American Life League zachwala dzieło jako narzędzie do „wskazywania innych na Chrystusa” i budowania „kultury życia” według wzoru „św. Jana Pawła II”. Ta pozornie pobożna inicjatywa okazuje się jednak kolejnym przejawem posoborowego synkretyzmu, gdzie praeparatio evangelica ustępuje miejsca relatywizmowi doktrynalnemu.
Portal Vatican News (25 listopada 2025) relacjonuje rzekome „pielgrzymki” kolejnych antypapieży do Turcji, prezentując je jako kontynuację „drogi ku jedności chrześcijan”. W rzeczywistości mamy do czynienia z systematyczną dekonstrukcją katolickiej eklezjologii na rzecz synkretyzmu religijnego.
Portal eKAI.pl z entuzjazmem relacjonuje zwycięstwo Fatimy Bosch Fernández w konkursie Miss Universe 2025, przedstawiając jej pseudoreligijne deklaracje jako przykład „chrześcijańskiego świadectwa”. T…
Portal Gość Niedzielny relacjonuje treść listu apostolskiego In unitate fidei wydanego przez Leona XIV z okazji 1700. rocznicy Soboru Nicejskiego, w którym uzurpator watykański przedstawia Credo nicejskie jako fundament dialogu ekumenicznego. Jak zwykle w sekcie posoborowej, dogmaty wiary zostają poddane instrumentalizacji dla celów modernistycznej rewolucji, a historyczne zwycięstwo nad arianizmem – sprowadzone do poziomu narzędzia synkretyzmu religijnego.
Portal eKAI (20 listopada 2025) przedstawia przemówienie Waldemara Piaseckiego podczas uroczystości „Jan Karski. Dziedzictwo pamięci” w Warszawie. Autor biografii Karskiego kreśli obraz „bohatera kompletnego” – katolika, patrioty, emisariusza Podziemia, wykładowcy Georgetown University i orędownika dialogu żydowsko-chrześcijańskiego. W ćwierć wieku od śmierci Karskiego Piasecki ubolewa nad brakiem „spójnej polityki pozycjonowania tego Bohatera, jako największego polskiego skarbu wizerunkowego”. Pomijane są jednak fundamentalne sprzeczności między postawą Karskiego a niezmienną doktryną katolicką, co czyni tę apoteozę duchowo niebezpieczną.
