Portal eKAI informuje o wydarzeniu w Przemyślu (2 kwietnia 2026 r.), gdzie Adam Szal, występujący jako „metropolita przemyski”, podczas świątecznego spotkania w „Domu Biskupim” rozdał medale „Pro Ecclesia Premisliensi” oraz nominacje kanonickie rzeszy świeckich i duchownych. W asyście Stanisława Jamrozka, który szafował sentymentalnymi nawiązaniami do drogi do Emaus, Szal ogłosił,…
Portal LifeSiteNews (2 kwietnia 2026 r.) relacjonuje wystąpienie „biskupa” Bertrama Meiera z Augsburga, który podczas „Mszy Krzyżma” usiłował bronić niezastępowalności urzędu kapłańskiego wobec postępującej demokratyzacji struktur kościelnych w Niemczech. Meier podkreślił, że świeccy nie mogą zastąpić kapłana, zwłaszcza w szafowaniu Eucharystią, oraz wskazał na sakramentalne źródło władzy kapłańskiej, przeciwstawiając…
Portal CNA relacjonuje szereg wydarzeń z życia struktur posoborowych na Bliskim Wschodzie i w Azji. Patriarcha maronicki Bechara Boutros Raï odwiedził libańskie wioski przygraniczne, gdzie głosił „przesłanie pokoju” bez wskazania na konieczność podporządkowania się prawom Chrystusa Króla. W Syrii odnotowano ataki na chrześcijan, podczas gdy iracka konferencja ekumeniczna z udziałem kard. Sako świętowała rocznicę Soboru Nicejskiego w duchu relatywizacji dogmatów. Azjatyccy biskupi przygotowują się do kolejnej fazy synodalnego eksperymentu, podczas gdy jezuici w Indiach promują ekologiczny naturalizm.
Portal Vatican News (2 października 2025) relacjonuje wystąpienie nowego przewodniczącego Konferencji „Episkopatu” Kanady „bpa” Pierre’a Goudreaulta, który przedstawił cztery „priorytety” dla sekty posoborowej: wdrażanie synodalności w diecezjach, towarzyszenie katolikom w wyzwaniach związanych ze sztuczną inteligencją, wypracowanie krajowej strategii ekumenicznej oraz kontynuację procesu pojednania z rdzennymi mieszkańcami. Ten program stanowi syntetyczną manifestację antychrześcijańskiego modernizmu, który zajął miejsce Kościoła Chrystusowego.
Portal Episkopat.pl informuje o rozpoczęciu w Krakowie zebrania plenarnego „Papieskiej Komisji ds. Ochrony Małoletnich”, po raz pierwszy odbywającego się poza Rzymem. W Sanktuarium „Bożego Miłosierdzia” w Krakowie „abp” Thibault Verny, przewodniczący Komisji, stwierdził, że instytucja służy „Ojcu Świętemu” (Leonowi XIV) w „głoszeniu Ewangelii poprzez działanie i sposób bycia”. Wybór Krakowa miał być „konkretnym znakiem pragnienia bycia z wami w tej synodalnej drodze ochrony”. Nawiązano do „św. Jana Pawła II”, który z tego miejsca „modlił się o miłosierną miłość Boga”.
Portal sacdrdjo (29 września 2025) relacjonuje wypowiedź anty-papieża Leona XIV na temat tzw. stałego diakonatu. W wywiadzie dla portalu Cruxnow (związanego z lewicowym koncernem The New York Times), uzurpator określił tę instytucję jako „nieporozumienie”, w kontekście dyskusji o rzekomym dopuszczeniu kobiet do święceń diakonatu. Ta wypowiedź stanowi jedynie wierzchołek góry lodowej apostazji doktrynalnej, która od 1958 roku systematycznie niszczy sakramentalny porządek Kościoła.
Portal informacyjny relacjonuje plenarne spotkanie „biskupów” południowej Afryki w Eswatini, zorganizowane z okazji 50. rocznicy powstania Międzyregionalnego Spotkania Biskupów Afryki Południowej (IMBISA). W przesłaniu „papieża” Leona XIV, podpisanym przez substytuta „sekretariatu stanu” „arcybiskupa” Peña Parrę, padają ogólnikowe frazy o „wdzięczności” za posługę oraz „drodze synodalnej umocnionej więzami braterskiej solidarności”. Tematem spotkania jest „Droga synodalna, karmiona współczuciem i żarliwa w wierze jako pielgrzymi nadziei”, podczas gdy „biskupi” debatują nad „zarządzaniem, sprawiedliwością społeczną, troską o stworzenie i promocją pokoju”.
Portal „Catholic News Agency” (26 września 2025) informuje o nominacji arcybiskupa Filippo Iannone na prefekta Dykasterii Biskupów – kluczowego urzędu odpowiedzialnego za selekcję hierarchów w strukturach posoborowych. W artykule podkreśla się, że „papież” Leon XIV (Robert Prevost) powierzył tę funkcję duchownemu znanemu z reformy prawa kanonicznego, w tym rozszerzenia procedur „Vos Estis Lux Mundi” na osoby świeckie. Iannone, jako członek grup roboczych Synodu o Synodalności, będzie odpowiedzialny za proces selekcji biskupów, ocenę zarzutów nadużyć oraz współpracę z Komisją ds. Ameryki Łacińskiej. Wśród kluczowych pominięć artykułu brakuje fundamentalnej oceny doktrynalnej: czy struktury kierowane przez uzurpatora posiadają jakąkolwiek legitymację w świetle niezmiennej nauki Kościoła katolickiego?
Portal LifeSiteNews (26 września 2025) informuje o nowej biografii „León XIV: ciudadano del mundo, misionero del siglo XXI” autorstwa Elisy Ann Allen, w której uzurpator watykański przedstawia synodalność jako „postawę dialogu” między duchowieństwem a laikatem. Według relacji, Leon XIV odrzuca zarzuty o „demokratyzację Kościoła”, twierdząc, że synodalność to jedynie „wspólne wędrowanie” oraz „wspólnota” w której „każdy członek Kościoła ma głos i rolę do odegrania”. W tekście przywołano krytykę „kardynałów” Gerharda Müllera i Raymonda Burka, ostrzegających przed doktrynalnymi innowacjami i zagrożeniem schizmy w związku z niemieckim procesem synodalnym. Synodalność okazuje się kolejnym narzędziem demontażu katolickiej tożsamości, jawnie kontynuującym rewolucję soborową.
Portal Więź (27 września 2025) relacjonuje rozważania ks. Jana Słomki o historycznych korzeniach kleru i współczesnych przejawach klerykalizmu. Artykuł przedstawia krytykę klerykalizmu jako „odwiecznego wyzwania”, powołując się na poglądy Tertuliana i współczesne wypowiedzi „papieża” Franciszka, jednocześnie promując synodalność i „podmiotowość świeckich” w katechezie.
