Artykuł z portalu eKAI (14 września 2025) relacjonuje pierwszy wywiad „papieża” Leona XIV (Robert Prevost), w którym ten uzurpator na tronie Piotrowym mówi o swojej „amerykańsko-peruwiańskiej tożsamości”, nauce dyplomacji, wysiłkach o pokój poprzez dialog, synodalności i ufności w naturę ludzką, a nawet o kibicowaniu piłce nożnej.
Artykuł z portalu eKAI (14 września 2025) relacjonuje zakończenie XII Zjazdu Gnieźnieńskiego, ekumenicznego spotkania pod hasłem „Odwaga pokoju. Chrześcijanie razem dla przyszłości Europy”, gdzie odczytano Posłanie na rzecz trwałego pokoju. Dokument, przygotowany w procesie synodalnym, podkreśla potrzebę dialogu, pojednania i inkluzji, odwołując się do świadectw z Ukrainy, Ziemi Świętej czy Konga, oraz krytykując podziały, dezinformację i zmiany klimatyczne jako źródła konfliktów. Uczestnicy wzywają do mądrej polityki migracyjnej, synodalności w „Kościele” i kontemplacyjnego spojrzenia na Chrystusa jako źródło pokoju. Ta synodalna deklaracja to nie apel o pokój Chrystusowy, lecz modernistyczna symfonia relatywizmu, gdzie nadprzyrodzona łaska ustępuje świeckiemu humanitaryzmowi, a panowanie Boga nad narodami zostaje zastąpione utopijnym dialogiem z wrogami wiary.
Portal Więź.pl relacjonuje XII Zjazd Gnieźnieński, ekumeniczne spotkanie odbywające się od 11 do 14 września 2025 roku pod hasłem „Odwaga pokoju. Chrześcijanie razem dla przyszłości Europy”, w którym uczestniczyło około tysiąca osób. W końcowym Posłaniu uczestnicy deklarują marzenie o „trwałym pokoju”, podkreślając potrzebę dialogu, inkluzji, synodalności i współpracy z migrantami, z naciskiem na kryzysy współczesnego świata, takie jak wojny, zmiany klimatyczne i dezinformacja. Dokument, przygotowany w procesie synodalnym, ma być podstawą dalszych konsultacji i działań na rzecz pokoju w Europie i na świecie, z odniesieniami do świadectw z Ukrainy, Ziemi Świętej, Libanu i Demokratycznej Republiki Konga. To posłanie nie jest aktem wiary katolickiej, lecz manifestem naturalistycznego humanizmu, całkowicie pomijającym panowanie Chrystusa Króla jako jedynego źródła prawdziwego i trwałego pokoju.
Portal Więź.pl publikuje list Wiesława Dawidowskiego OSA, skierowany do „papieża” Leona XIV z okazji jego 70. urodzin, w którym autor składa życzenia skupione na marzeniach o decentralizacji władzy, odrzuceniu instytucjonalizmu Kościoła, dialogu ponad doktryną oraz walce z rzekomym wykorzystywaniem religii do przemocy. Tekst przepełniony jest modernistycznymi frazesami, takimi jak synodalność, ewolucja idei i duchowość bez ortodoksji, pomijając całkowicie prymat Praw Bożych i panowanie Chrystusa Króla. Ten list nie jest wyrazem katolickiej pobożności, lecz manifestem teologicznego bankructwa, który relatywizuje niezmienną doktrynę Kościoła na rzecz światowych nowinek.
ACI Prensa relacjonuje spotkanie „papieża” Leo XIV z nowo mianowanymi „biskupami” 11 września 2025 roku, gdzie ten uzurpator na tronie Piotrowym rzekomo wzywał do radzenia sobie z „nieodpowiednim zachowaniem duchowieństwa”, podkreślając, że takie sprawy „nie mogą być schowane do szuflady”. W discoursie tym, pod pozorem braterskiego dialogu, omówiono wyzwania posługiwania, synodalność, rolę świeckich, ostrożność w mediach społecznościowych, formację w seminariach oraz kwestie środowiskowe i duchowe potrzeby młodzieży. Ten modernistyczny happening, maskowany pod płaszczykiem troski o Kościół, stanowi jaskrawy przykład teologicznego i duchowego bankructwa posoborowej sekty, gdzie Praw Boże zastępowane są świeckimi frazesami, a panowanie Chrystusa Króla redukowane do dialogu z światem.
Portal LifeSiteNews (27 marca 2026) informuje o liście międzynarodowej grupy teologów skierowanym do kardynała Fernándeza, w którym domagają się oficjalnego wyjaśnienia dokumentu Kongregacji ds. Doktryny Wiary z listopada 2025 roku, krytykującego używanie tytułów „Współ-Odkupicielka” (Co-Redemptrix) i „Pośredniczka Wszelkich Łask” (Mediatrix of All Graces) dla Błogosławionej Maryi Panny. Teologowie wskazują na…
LifeSiteNews relacjonuje wywiad z 6 września 2025 roku, w którym luksemburski „kardynał” Jean-Claude Hollerich, S.J., proponuje zmianę doktryny katolickiej dotyczącej seksualności, wzywając do poszerzenia pojęcia moralności seksualnej i promując synodalność jako narzędzie adaptacji do współczesnych narracji pro-LGBT. Hollerich deklaruje, że nie definiowałby moralności – zwłaszcza seksualnej – tak wąsko, jak czyni to Kościół dzisiaj, i nalega na ruch naprzód, odrzucając nostalgię za przeszłością. Sugeruje on, iż Kościół powinien dostosować swą wieczną doktrynę do aktualnych trendów, cytując obraz „namiotu” dla wszystkich grup, co spotyka opór w Afryce, gdzie preferowany jest termin „rodzina”. W tle stoi jego wcześniejsze poparcie dla ruchu homoseksualnego, w tym zaprzeczenie, że akty homoseksualne są grzeszne, oraz otwartość na wyświęcanie kobiet i żonatych mężczyzn.
Portal LifeSiteNews (26 marca 2026) relacjonuje prezentację książki kardynała Francesco Coccopalmerio pt. Chiesa Sinodale in Cammino, w której autor definiuje synodalność jako „wspólną aktywność dwóch podmiotów: pastorów i wiernych”, polegającą na „zbieraniu się, dialogowaniu, rozróżnianiu i decydowaniu dobra Kościoła”. Kardynał porównuje brak udziału świeckich w rządzeniu do Mszy bez…
Portal EWTN News informuje o propozycji stworzenia przez grupę studyjną Synodu o Synodalności międzynarodowego „Eklezjalnego Obserwatorium na rzecz Niepełnosprawnych” oraz o konieczności włączania teologów z regionów biednych i „marginalizowanych grup” (w tym LGBTQIA+) do organów konsultacyjnych i rządzących Kościołem. Tekst podkreśla, że „słuchanie wołania biednych i ziemi” nie jest opcją…
Portal eKAI (9 września 2025) relacjonuje wypowiedzi „kardynała” Jeana-Claude’a Hollericha dla austriackiego tygodnika „Die Furche”. Luksemburski hierarcha stawia diagnozę sekty posoborowej jako instytucji „nieobecnej w świecie wirtualnym”, domagając się „dostosowania przekazu do mediów” wykraczającego poza transmisje „mszy” online. Jako remedium na „rozpad struktur parafialnych” proponuje naśladowanie 85% francuskich neofitów rzekomo nawróconych przez internet. Krytykuje przy tym „prawe skrzydło” sekty za rzekome skupienie na formach bez Boga oraz „lewicę” za redukcję katolicyzmu do wartości. Optymistycznie ocenia proces synodalny, zapowiadając w swej diecezji zgromadzenie wzorowane na latynoamerykańskich modelach z dominującą rolą świeckich. Kończy kuriozalnym postulatem nadania Austrii kolejnego „kardynała”.
