Portal EWTN News, głośnica antykościoła Nowego Adwentu, promuje konwertytkę z ewangelikalizmu, Holly Guertin. Ta wykonuje figurki z wełny owczego, nazywając to „światopoglądem sakramentalnym”. Artykuł jest manifestem pelagianizmu i naturalizmu, redukującym wiarę do estetyki pracy ręcznej, całkowicie pomijając Msze Świętą Trydencką, sakramenty i konieczność stanu łaski.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje wręczenie World Fantasy Award Clivowi Barkerowi, pisarzowi horroru słynącemu z estetyki sadomasochizmu i profanacji ciała. Tomasz Stawiszyński chwali „radikalność” i „bezkompromisowość” twórcy Hellraisera. To jest triumf kultury śmierci, która bez Boga upada w bałwochwalstwo upiorów.
Portal „Tygodnik Powszechny” (17 sierpnia 2026) publikuje refleksję redaktora starszego pana Bonieckiego nad rozmową z malarzem Borysem Fiodorowiczem, autorem wystawy „Error 666”. Artykuł relacjonuje postawę artysty, który „dostrzega”, a nie „przestrzega”, stawia pytania bez odpowiedzi i wierzy w ludzki odruch pomocy pomimo przemocy, uznając biblijny język za uniwersalny kod kulturowy, oddzielony od religii. To jest portret duchowej próżni, w której naturalistyczny humanitaryzm usurpuje miejsce nadprzyrodzonego Królestwa.
Portal eKAI relacjonuje uroczyste otwarcie ołtarza głównego z tryptykiem Wniebowzięcia w kościele na Placu Kościelnym w Łodzi. Artykuł skupia się na wartościach historyczno-artystycznych dzieła Antoniego Panasiuka oraz na tradycji parafii erygowanej w 1430 roku. Pomija jednak całkowicie to, że świątynia ta, konsekrowana w 1897 roku przez ważnego biskupa Kazimierza Ruszkiewicza, jest dzisiaj okupowana przez strukturę posoborową, która zburzyła Mszę Świętą i oddzieliła się od Kościoła Katolickiego. To jest esencja apostazji: pielęgnowanie trumny, w której nie ma Ciała Pana.
Portal posoborowy Opoka, powołując się na agencję KAI, informuje o kradzieży obrazów Antonello da Messiny z muzeum regionalnego w Mesynie. Sprawcy wykorzystali rozproszenie uwagi podczas procesji z rydwanem wotywnym Matki Bożej Wniebowziętej. Artykuł skupia się na wartości materialnej i przebiegu akcji kryminalnej. Pomija całkowicie wymiar nadprzyrodzony, redukując maryjne święto do tła dla przestępstwa. To jest objaw duchowej pustki sekt posoborowych, gdzie kult Marji bez Chrystusa Króla staje się bałwochwalstwem.
Portal Vatican News relacjonuje o inicjatywie „Triennale Sztuki Uniwersytetów Katolickich”, uruchamianej 27 sierpnia w Rio de Janeiro pod patronatem antypapieża Leona XIV i „kardynała” José Tolentino de Mendoncy. Siedem uczelni z trzech kontynentów ma się zmierzyć z tematyką „empatii” w ramach projektu „Exercises in Empathy”, nawiązującego do fałszywej encykliki „Magnifica humanitas”. Prefekt Dykasterii ds. Kultury i Edukacji ogłasza empatię „kulturową akcją ratunkową” i „zasadą strukturalną” misji akademickiej, cytując św. Edytę Stein i błogosławionego Johna Henry’ego Newmana. Artykuł ujawnia całkowitą zamianę misji Kościoła: z Królestwa Chrystusa na naturalistyczną wspólnotę uczuć.
Tygodnik Powszechny recenzuje książkę Doroty Kozińskiej „Dom, w którym śpiewa”, opisującą architekturę i historię europejskich teatrów operowych. Recenzent Jakub Puchalski chwali narracyjny styl autorki oraz skupienie na doświadczeniu widza. Pomija jednak całkowicie wymiar sakralny sztuki i panowanie Chrystusa Króla nad kulturą. To jest objaw laicyzmu, który Pius XI w encyklice Quas Primas potępił jako zarazę społeczeństwa.
Portal „Tygodnik Powszechny” (04 sierpnia 2026) relacjonuje z czwartej edycji praskiego Biennale Matter of Art. Piotr Kosiewski opisuje manifestację, która odrzuca estetykę na rzecz aktywizmu, a galerię zamienia w warsztat terapii społecznej. Kuratorzy wystawiają pracę domową samotnej matki jako opór, ogród na Fuerteventurze jako ucieczkę, haft Białoruskich więźniów politycznych, zdjęcia gejowskiej subkultury Berlina lat 80., a także intarsje promujące BDSM jako leczenie traumy. Wstęp jest bezpłatny, katalog zastąpiono zinem, a publiczność zaproszono do współtworzenia figur na protesty. Artykuł chwali to jako „postsztukę” Jerzego Ludwińskiego – adaptację do świata bez Boga. To nie jest rewolucja w sztuce, lecz liturgia apostazji, w której grzech staje się terapią, a bunt przeciw Porządkowi Bożemu – najwyższą formą estetyki.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje z podcastu poświęconego instalacji „Języki z wody”, prezentowanej w Pawilonie Polskim na 61. Biennale w Wenecji. Autorzy, Bogna Burska i Daniel Kotowski, opisują projekt jako utopijną wspólnotę łączącą język foniczny z migowy, ludzką komunikację z pieśniami wielorybów, a wodę jako lustro odwracające hierarchie. Redakcja portalu, będącego głośnicą neokościoła, bezkrytycznie oddaje narrację o sztuce jako źródle nadziei i uzdrowienia. To jest manifest pelagiańskiego naturalizmu, w którym sztuka zastępuje sakrament, a wspólnota immanentna zjada Królestwo Chrystusa.
Portal „Tygodnik Powszechny” (nr 31/2026) publikuje artykuł Michała Walkiewicza poświęcony zagranicznej recepcji twórczości Andrzeja Wajdy. Autor chwali wpływ reżysera na Scorsese’a, Coppolę, Bergmana, Kurosawę oraz laureatów Oscara. Tekst redukuje sztukę do kwestii warsztatu, inspirujących „Hollywood” i festiwale. Całkowicie pomija wymiar nadprzyrodzony, cel zbawienia dusz i panowanie Chrystusa Króla nad kulturą. To jaskrawy dowód na to, że struktury posoborowe oddały kulturę światu, zamiast ją uświęcać.
