sztuka współczesna

Kultura

Aleksandra Liput i neopogański renesans w służbie dechrystianizacji

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal Tygodnik Powszechny (29 grudnia 2025) przedstawia twórczość Aleksandry Liput jako rzekome „zaczarowywanie świata” poprzez ceramikę i tkaniny inspirowane „przedoświeceniowymi wierzeniami” i „szamańskimi rytuałami”. Wychwalając „magiczne zaklęcia” i „duchowość nieobcą współczesnemu człowiekowi”, artykuł Piotra Kosiewskiego objawia symptomatyczną apostazję intelektualnych elit od cywilizacji łacińskiej ku pogańskiemu synkretyzmowi.

Świat

Ekologiczny kult natury jako przejaw modernistycznej apostazji

Zostaw komentarz / Świat /

Portal Tygodnik Powszechny publikuje rozmowę z Dianą Lelonek, artystką prezentującą instalacje łączące „śmieciorośliny”, fotografie lodowców oraz tzw. „żałobę klimatyczną”. Komentowany artykuł przedstawia jej prace jako głos w dyskusji o „antropocenie” i „kryzysie klimatycznym”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar stworzenia i redukując człowieka do poziomu „zagrożonego gatunku”.

Wnętrze kościoła katolickiego z tradycyjnymi świecami i witrażami w tle, kontrastujące z moderną sceną operową ze sztucznym oświetleniem.
Kultura

Teatralne światło jako narzędzie modernizmu i ucieczki od sacrum

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) prezentuje obszerną analizę ewolucji oświetlenia teatralnego, od starożytnych pochodni po współczesne technologie. Autorka, Dorota Kozińska, z nostalgią wspomina dziecięce eksperymenty z ogniem i cieniami, by następnie prześledzić historyczne przełomy – od barokowych machin po elektryczne reflektory. Chwali „rewolucje technologiczne” XIX wieku za umożliwienie „gwałtownego przewartościowania całej formy operowej”, wskazując na współczesnych „reżyserów świateł” jako głównych kreatorów iluzji scenicznej.

Kinga Głyk gra na scenie z koncertu w nowoczesnej przestrzeni bez sakralnych elementłw
Kultura

Kinga Głyk: Jazzowa kariera w cieniu modernistycznej dekadencji

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal Tygodnik Powszechny przedstawia Kingę Głyk jako jazzową wirtuozkę, której „kariera nabrała rozpędu” dzięki viralowemu nagraniu coveru „Tears in Heaven” Erica Claptona. Artykuł podkreśla rodzinne korzenie artystki w muzyce jazzowej, „naturalne” podejście do edukacji muzycznej poza systemem szkolnym oraz siedem albumów w dyskografii, łączących jazz z rockiem i funkiem. Wiosną 2026 roku Głyk ma ruszyć w trasę koncertową „The Chapters Tour” po siedmiu polskich miastach. W całym tym zachwycie nad „ekspresją wynikającą z wielkiej radości gry” kompletnie pominięto pytanie o moralny i duchowy wymiar sztuki w katolickim rozumieniu.

Wnętrze kościoła z widownią teatru przedstawiające inscenizację sztuki "Tkocze" Gerharta Hauptmanna
Kultura

Teatr na bogato: inscenizacja upadku w służbie współczesnemu bałwochwalstwu

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal Tygodnik Powszechny (15 grudnia 2025) relacjonuje wyniki 18. Festiwalu Teatralnego „Boska Komedia”, gdzie Grand Prix otrzymały „Tkocze” Gerharta Hauptmanna w reżyserii Mai Kleczewskiej z Teatru Śląskiego. Autor, Dariusz Kosiński, chwali „znakomitą pracę” katowickiej sceny pod dyrekcją Roberta Talarczyka, jednocześnie krytykując spektakl jako „udający teatr wściekły i totalny”, który „kupi fantazję o proletariuszach, których dawno już nie ma, i o rewolucji, której nie będzie”. Całość oceny sprowadza się do estetycznego sporu między „teatrem bogatym (i dla bogatych)” a „skromnymi przedstawieniami performatywnymi”.

Wnętrze kościoła katolickiego z tradycyjnym ołtarzem i modlącym się zgromadzeniem wiernych.
Kultura

Feminizm jako sztuka wywrotowa: dekonstrukcja wystawy „Kwestia kobieca”

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal Więź.pl (12 grudnia 2025) informuje o wystawie „Kwestia kobieca” w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, kuratorowanej przez Alison M. Gingeras. Ekspozycja prezentuje prace artystek od XVI wieku po współczesność, podzielone na dziewięć „emancypacyjnych” rozdziałów. Artykuł gloryfikuje „walkę o równouprawnienie w sztuce”, pomijając całkowicie katolicką wizję transcendentnego powołania kobiety.

Somalny obraz przedstawiający mural Keithe Haringa w kontekście katolickiej krytyki jego sztuki jako promowania upadku moralnego.
Świat

Keith Haring: sztuka dla każdego czy promocja moralnego upadku?

Zostaw komentarz / Świat /

Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) prezentuje rozmowę z Bradem Goochem, biografem Keitha Haringa, gloryfikującą artystę jako twórcę „sztuki dla każdego”. W rzeczywistości mamy do czynienia z apologią środowisk sprzecznych z katolickim porządkiem moralnym, gdzie „promienne dziecko” służy kamuflowaniu degeneracji obyczajowej, a rzekomy aktywizm okazuje się promocją cywilizacji śmierci.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Powered by  Zgodności ciasteczek z RODO
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.