Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje wystawę „Koalicje wody” w Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej, prezentując ją jako przełomowe wydarzenie artystyczne łączące wątki ekologiczne, migracyjne i polityczne. Dyrektorka Agnieszka Kilian wraz z kuratorami organizuje rezydencje artystyczne, w ramach których powstają prace kwestionujące tradycyjne pojmowanie relacji człowieka z przyrodą i historią.
Portal Więź.pl (12 listopada 2025) prezentuje hagiograficzną narrację o Neilu Youngu z okazji 80. urodzin muzyka, gloryfikując go jako „poetę rocka” i „autentycznego buntownika”. Autor, Michał Gołębiowski, kreuje wizerunek artysty na modłę romantycznego outsidera, którego „złamane serce” i utopijne ideały mają stanowić wartość samą w sobie. „Każda jego piosenka ma w sobie ten sam posmak melancholii, ból złamanego serca” – pisze, nie dostrzegając duchowego niebezpieczeństwa takiej postawy.
Portal eKAI (3 listopada 2025) relacjonuje IV edycję licytacji „Jasiek dla Śpiocha” organizowanej przez Fundację Ewy Bławczyk „Akogo?”, gdzie trzydziestu artystów tworzy dzieła na poduszkach, by sfinansować terapię osób w śpiączce. Wydarzenie w Bibliotece Koszykowej w Warszawie ma charakter czysto świecki, redukujący chrześcijańską miłosierność do humanitarnego gestu pozbawionego nadprzyrodzonej perspektywy.
Portal „Tygodnik Powszechny” (30.10.2025) przedstawia wywiad z Weroniką Kobylińską, kuratorką wystawy „Wzdłuż milczącej fali” w ramach Warsaw Gallery Weekend. Ekspozycja zestawia archiwalne fotografie z Fundacji Archeologii Fotografii (m.in. Zbigniew Dłubak, Lucjan Demidowski, Wojciech Hermanowicz) ze współczesnymi fotoobiektami Ewy Doroszenko. Kluczowym wątkiem jest „sproblematyzowanie” pejzażu jako konstruktu kulturowego i krytyka „wzrokocentrycznej” percepcji natury w kontekście antropocenu. Kuratorka deklaruje intencję przełamania „estymy wobec malarstwa” na rzecz docenienia materialności fotografii oraz „autokrytyki instytucjonalnej” poprzez „rozszczelnienie” formuły wystawienniczej.
Portal „Tygodnik Powszechny” (29 października 2025) informuje o nominowanych do Nagrody BONUS 2025, mającej honorować osoby i inicjatywy „łączące zamiast dzielące” w obszarach mediów, kultury, działalności społecznej, przywództwa i technologii. Wyróżnienia, promowane jako antidotum na „polaryzację i krzyk”, w istocie stanowią manifest naturalistycznej duchowości, odciętej od nadprzyrodzonych celów Kościoła.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) przedstawia serię gier „Silent Hill” jako głęboką eksplorację ludzkich lęków i traum, porównując ją do dzieł literackich i malarskich. Artykuł wychwala „oniryczny poemat grozy” za rzekome przenikanie egzystencjalnych niepokojów poprzez połączenie kina, literatury i sztuk plastycznych.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) prezentuje wywiad z Bryanem Schutmaatem, fotografem dokumentującym „melancholijne piękno” amerykańskiego Zachodu. Artysta deklaruje apolityczność swojej sztuki, jednocześnie przyznając, że jego zdjęcia ukazują „ubóstwo, izolację, ślady niespełnionych obietnic” oraz „moralny wymiar” krajobrazu naznaczonego ludzką degradacją. Wizja Zachodu jako „mitu”, który „dla wielu okazał się złudzeniem”, służy Schutmaatowi do tworzenia „osobistej opowieści” pozbawionej jakiegokolwiek transcendentnego punktu odniesienia.
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) prezentuje wywiad z Bryanem Schutmaatem, fotografem dokumentującym amerykański Zachód. Artysta deklaruje, że jego prace są „subiektywną opowieścią” …
Portal „Tygodnik Powszechny” (27 października 2025) relacjonuje kontrowersje wokół sprzedaży rzeźby Mirosława Bałki „Chłopiec i orzeł” za 1,5 mln zł przez Fundację Egit, pomimo wcześniejszego depozytu w warszawskim „Muzeum Sztuki Nowoczesnej”. Artykuł koncentruje się na finansowych aspektach transakcji, pomijając całkowicie teologiczną i moralną ocenę sztuki współczesnej jako przejaw modernistycznej apostazji.
Portal Tygodnik Powszechny informuje o drugim dniu Festiwalu Conrada (21 października 2025), koncentrującym się na współczesnych koncepcjach „awangardy”, „wspólnot alternatywnych” i „wolności przez zgodę z ciałem”. W dyskusjach z udziałem Małgorzaty Halber, Rafała Księżyka i Dariusza Misiuny redefiniowano pojęcie awangardy jako „zboczenia z toru” i „ćwiczenia z codzienności”, odwołując się do Johna Cage’a i ruchu fluxus. W kontekście wspólnot podkreślano ich przejściowy charakter i ryzyko przekształcenia w „system, od którego chciały uciec”. Daniel Wisser przedstawił chorobę jako „nauczyciela wolności” poprzez akceptację ograniczeń. Całość zanurzona jest w języku postmodernistycznej mgły pojęciowej, gdzie brak jakiegokolwiek odniesienia do transcendencji zastępuje się kultem subiektywnego doświadczenia.
