sztuka współczesna

Polska

Maski nihilizmu: modernistyczna apoteoza dekadencji w Muzeum Narodowym

Portal Tygodnik Powszechny (18 listopada 2025) prezentuje wystawę Czarny karnawał. Ensor/Wojtkiewicz w Muzeum Narodowym w Warszawie jako „nieustannie przykuwającą uwagę” ekspozycję, gloryfikującą twórczość Jamesa Ensora i Witolda Wojtkiewicza. Autor wychwala „poetyckie opowieści o ludzkich lękach” i „ironię ocierającą się o groteskę”, szczególnie podkreślając „Wjazd Chrystusa do Brukseli” Ensora jako „polityczny manifest” oraz „rewolucyjny” cykl „Rok 1905” Wojtkiewicza. Relatywizacja sacrum i afirmacja dekadencji w służbie modernistycznej narracji.

Solemne wnętrze kościoła z promieniami słońca przechodzącymi przez witraże, podświetlającymi starą fotografię świętego. Zdjęcie kontrastuje tradycyjną katolicką sztukę fotograficzną z materialistyczną wystawą w Muzeum Fotografii w Krakowie.
Kultura

Iluzja tęczy: materialistyczny kult fotografii w krakowskim MuFo

Portal „Tygodnik Powszechny” (18 listopada 2025) promuje wystawę „MONOCHROM. WSZYSTKIE KOLORY TĘCZY” w krakowskim Muzeum Fotografii, gloryfikującą techniczne eksperymenty z XIX i XX wieku jako rzekome „kruche przedmioty niosące ślady czasu”. Kurator Wojciech Nowicki przedstawia ponad 300 fotografii – od dagerotypów po ambrotypie – jako „relikwie” procesu twórczego, stawiając na równi dzieła uznanych fotografów z anonimowymi, „technicznie nieudanymi” obrazami. Artykuł Jacka Tarana wychwala tę „przewrotną” ekspozycję za ukazanie „aberracji dzisiejszej doskonałości” fotografii cyfrowej. W rzeczywistości mamy do czynienia z kolejnym przejawem modernistycznego bałwochwalstwa materii, gdzie techniczny fetysz zastępuje metafizyczne piękno.

Zniszczone krajobrazy ukraińskie na wystawie w BWA we Wrocławiu, z porzuconymi cerkwiami w tle.
Świat

Wrocławska wystawa ukraińska: modernistyczny kult stworzenia zamiast czci Stwórcy

Portal „Tygodnik Powszechny” (18 listopada 2025) relacjonuje wystawę „Voices from Ukraine. Landscapes” we wrocławskim BWA, przedstawiając ją jako „najważniejszy i najbardziej przemyślany przegląd twórczości ukraińskiej” po rosyjskiej inwazji. Kuratorzy koncentrują się na „pejzażu jako ofierze wojny”, eksponując prace ukraińskich „artystów” dokumentujących zniszczenia środowiska naturalnego. Kateryna Aliinyk deklaruje, że „krajobraz to nie tylko przestrzeń. To uczestnik, świadek i nośnik emocji”, zaś Katya Buchatska w pracy wideo „Świat nagrywa” proponuje „sadzenie ogrodu, by istniało coś do stracenia”.

Portret filozofa Konstantyna Sigowa w bibliotecznej atmosferze z bookami o muzyce i teologii.
Świat

Muzyczna pseudoliturgia jako narzędzie modernistycznej dezorientacji

Portal eKAI (16 listopada 2025) promuje książkę Konstantyna Sigowa „Musiques en résistance. Arvo Pärt et Valentin Silvestrov”, przedstawiając twórczość dwóch kompozytorów jako „głos pamięci” i „formę oporu” przeciw totalitaryzmowi. Arvo Pärt, estoński konwertyta, oraz Wałentyn Silwestrow, ukraiński modernistyczny kompozytor, zostali ukazani jako heroldowie „duchowego oporu” poprzez „minimalistyczną mistykę” i „melancholijne pejzaże dźwiękowe”. Sigow gloryfikuje rolę muzyki Silwestrowa podczas protestów kijowskich Majdanu, gdzie „ulica stała się świątynią”, a jego utwory – „liturgią pamięci”. Autor kreśli wizję muzyki jako uniwersalnego nośnika transcendencji, zdolnego „ocalić człowieczeństwo” w czasach wojny.

Tradycyjny katolik patrzy na kontrowersyjną wystawę 'Koalicje wody' w Bałtyckiej Galerii Sztuki Wspołczesnej
Duchowość

Sztuka współczesna jako narzędzie dekonstrukcji katolickiego porządku

Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje wystawę „Koalicje wody” w Bałtyckiej Galerii Sztuki Współczesnej, prezentując ją jako przełomowe wydarzenie artystyczne łączące wątki ekologiczne, migracyjne i polityczne. Dyrektorka Agnieszka Kilian wraz z kuratorami organizuje rezydencje artystyczne, w ramach których powstają prace kwestionujące tradycyjne pojmowanie relacji człowieka z przyrodą i historią.

Portret Neila Younga w melancholijnym studiu muzycznym, symbolizujący puste duchowe ideały kontrkultury
Kultura

Melancholia buntu: Neil Young jako symptom dekadenckiej kontrkultury

Portal Więź.pl (12 listopada 2025) prezentuje hagiograficzną narrację o Neilu Youngu z okazji 80. urodzin muzyka, gloryfikując go jako „poetę rocka” i „autentycznego buntownika”. Autor, Michał Gołębiowski, kreuje wizerunek artysty na modłę romantycznego outsidera, którego „złamane serce” i utopijne ideały mają stanowić wartość samą w sobie. „Każda jego piosenka ma w sobie ten sam posmak melancholii, ból złamanego serca” – pisze, nie dostrzegając duchowego niebezpieczeństwa takiej postawy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.