Portal eKAI (12 marca 2026) informuje o 90. rocznicy urodzin „ks. prof.” Michała Hellera, celebrując jego wieloletnie starania na rzecz budowania „mostów” między nauką a religią oraz propagowanie „metodologicznego naturalizmu”. Cytowany artykuł relacjonuje drogę życiową i naukową jubilata, podkreślając jego liczne odznaczenia, z „religijną Nagrodą Nobla” (Nagrodą Templetona) na czele,…
Liturgia pogrzebowa bez eschatologii: symptom zapaści doktrynalnej w Tarnowie
Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski relacjonuje, że 10 lipca w tarnowskiej katedrze sprawowano Mszę pogrzebową za zmarłego bp. Władysława Bobowskiego, której przewodniczył Andrzej Jeż. W tekście akcentuje się „wdzięczność” za dobroć zmarłego, określa się biskupa jako „stróża Bożego Światła”, wspomina o „trzech stopniach doskonałości chrześcijańskiej” (oczyszczenie, oświecenie, zjednoczenie), a także przywołuje cnoty: skromność, łagodność, gotowość do pomocy, modlitwę. Na końcu odczytano list kondolencyjny Tadeusza Wojdy i głosy współczucia. Oto liturgia słowa i prasy, w której przeważa biurokratyczna czułostkowość, a milknie głos o sądzie, karze, pokucie, przebłagalnym charakterze Ofiary i potrzebie wytrwania w łasce — milczenie, które jest aktem oskarżenia.
Portal eKAI (7 marca 2026) informuje o uroczystościach odpustowych ku czci św. Tomasza z Akwinu w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie, które stały się pretekstem do świętowania 90. urodzin „ks. prof.” Michała Hellera, znanego z wieloletnich prób godzenia katolickich dogmatów z naturalistyczną kosmologią. „Eucharystii” przewodniczył „abp” Stanisław Budzik, który…
Komunikat Kurii Diecezjalnej w Tarnowie, opublikowany 16 lutego 2026 roku przez portal Gość Niedzielny, stanowi nextony przykład tego, jak struktury posoborowe redukują tragiczne zbrodnie przeciwko sakramentowi chrztu i moralności do kwestii biurokratycznego compliance i procedur, całkowicie pomijając wymiar grzechu, kary kanonicznej i zbawienia dusz. Artykuł ma charakter apologetyczny, usprawiedliwiający biskupa Andrzeja Jeża, i ujawnia mentalność całkowicie zsekularyzowaną, w której obowiązek kościelny jest rozumiany przez pryzmat współczesnego prawa państwowego, a nie niezmiennego prawa Bożego.
Klauzura bez łaski: rocznica modernistycznej mistyfikacji w Tarnowie
„Klasztor bez świętej wiary jest jak ciało bez duszy” (Św. Alfons Liguori) – oto klucz do zrozumienia smutnego spektaklu, jaki roz…
Portal eKAI relacjonuje 25-lecie przybycia karmelitanek bosych do Tarnowa, podkreślając ich życie kontemplacyjne i modlitwę „za kapłanów”. Artykuł przemilcza jednak kluczową kwestię: funkcjonowanie wspólnoty w strukturach neo-kościoła kierowanego przez uzurpatorów watykańskich.
Portal eKAI (23 listopada 2025) relacjonuje zgromadzenie młodzieży w hali „Jaskółka” pod hasłem „Rusz duszę ze Słowem”, organizowane przez struktury posoborowe diecezji tarnowskiej. Imprezę zdominowały modernistyczne metody „ewangelizacji”, w tym wystąpienia ks. Marcina „Filara” – wikariusza z Poronina znanego z mediów społecznościowych jako @padrefilar – oraz s. Angeliki Mrówki z zgromadzenia „Misjonarek Chrystusa Króla dla Polonii”. Kulminacją była niegodna nazwy Msza Świętej pod przewodnictwem bp. Andrzeja Jeża, podczas której 78 osób złożyło przyrzeczenia w ramach Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży.
Portal eKAI (15 listopada 2025) relacjonuje wyniki prac archeologicznych w krypcie Tarnowskich w podziemiach bazyliki katedralnej w Tarnowie, przedstawiając je jako naukową sensację. „Znaleźliśmy czaszki, kości, fragmenty trumien, ubiorów, a nawet rośliny” – entuzjazmuje się prof. Anna Drążkowska, podczas gdy ks. Sebastian Musiał zapowiada stworzenie „podziemnej trasy turystycznej” do 2030 roku. Całość utrzymana w tonie świeckiej archeologii, gdzie ludzkie szczątki potraktowano jako materiał badawczy, a miejsce wiecznego spoczynku – jako przyszłą atrakcję komercyjną.
Portal eKAI (31 października 2025) relacjonuje otwarcie krypty biskupów tarnowskich w miejscowej katedrze na czas listopadowych modlitw za zmarłych. Wśród pochowanych wymienia się hierarchów posoborowych, w tym abpa Jerzego Ablewicza (zm. 1990) – współtwórcę destrukcyjnych reform liturgicznych po Vaticanum II. Artykuł promuje praktyki religijne w strukturach całkowicie zerwanych z katolicką Tradycją, przemilczając doktrynalny status zmarłych „pasterzy”.
