teatr współczesny

Krakowski festiwal teatralny jako arena apostazji kulturowej
Kultura

Krakowski festiwal teatralny jako arena apostazji kulturowej

Portal Tygodnik Powszechny (2 grudnia 2025) przedstawia program festiwalu Boska Komedia jako „panoramę trendów” współczesnego teatru, wymieniając spektakle Mai Kleczewskiej, Agnieszki Szpili oraz „wydarzenie specjalne” Florentiny Holzinger. W całym tekście brak jakiejkolwiek refleksji nad duchowym niebezpieczeństwem uczestnictwa w przedsięwzięciach sprzecznych z katolicką moralnością i koncepcją sztuki.

Kapelan modli się przed obrazem Matki Boskiej Ostrobramskiej w opuszczonym kościele, z widokiem na ruinę Soplicowa w tle.
Kultura

„Pan Tadeusz” w teatrze współczesnym: degradacja mitu czy krytyczne odczytanie?

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) relacjonuje dwie współczesne inscenizacje „Pana Tadeusza” – rapową wersję Kamila Białaszka w Teatrze Polskim w Poznaniu oraz krytyczną interpretację Wojtka Klemma w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie. Artykuł Dariusza Kosińskiego wskazuje na problem kanonicznego statusu dzieła Mickiewicza, które stało się przedmiotem „walenia bejsbolem” przez młodych twórców. Podczas gdy spektakl Białaszka redukuje epopeję do patologicznego obrazu „żuli, dziwek i dilerów”, Klemm koncentruje się na wyciągnięciu „nieoczywistych wątków” – zwłaszcza perspektywy chłopskiej i kobiecej. Oba podejścia zdradzają głęboką niezdolność do uchwycenia transcendencji dzieła w imię świeckiego aktywizmu.

Scena z pustego teatru z dwoma staruszkami w konflikcie i kobietą symbolizującą fałszywy pokój, podkreślająca brak moralnej prawdy
Kultura

Trucizna relatywizmu w „Żarze” – modernistyczne zwiedzenie w Teatrze Polonia

Portal Więź.pl relacjonuje spektakl „Żar” w Teatrze Polonia (19 października 2025), adaptację powieści Sándora Máraia w reżyserii Jana Englerta. Akcja koncentruje się na spotkaniu dwóch starzejących się przyjaciół – Henrika (Englert) i Konrada (Daniel Olbrychski) – którzy po 41 latach rozłąki podejmują próbę rozliczenia z przeszłością zdominowaną przez domniemaną zdradę małżeńską i niewyjaśnioną próbę zabójstwa. Postać Nini (Maja Komorowska/Anna Seniuk) przedstawiona jest jako „anioł pokoju” próbujący łagodzić konflikt. Spektakl eksploruje tematykę subiektywizmu pamięci, niemożności dotarcia do obiektywnej prawdy oraz emocjonalnych konsekwencji nieprzebaczonej krzywdy. Artykuł zachwyca się „koncertem aktorskim” i „dojrzałością psychologiczną”, całkowicie pomijając jakiekolwiek odniesienie do moralnego i nadprzyrodzonego wymiaru ludzkich wyborów.

Kultura

Teatr jako narzędzie dekonstrukcji i profanacji sacrum

Portal Tygodnik Powszechny (30 września 2025) relacjonuje premierę spektaklu „Krzyżacy” w reżyserii Jana Klaty i adaptacji Ishbel Szatrawskiej w Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie. Recenzent chwali „modernizację” powieści Sienkiewicza, wprowadzenie wątków „służek zakonnych” jako ofiar molestowania, reinterpretację postaci Danusi jako „ciała zgwałconego” oraz groteskowe przedstawienie bitwy pod Grunwaldem z heavy metalowym akompaniamentem. Wysiłek twórców określony jako „odnowienie lektury” służy w istocie propagandzie antykościelnej i relatywizacji moralnej pod płaszczem „artystycznej progresji”.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.