Tomasz Terlikowski – Ethos Catholicus

Krzyż narzędziem relatywizmu: modernistyczna zdrada Terlikowskiego

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal Więź.pl (9 stycznia 2026) relacjonuje skandaliczny incydent w szkole w Kielnie, gdzie nauczycielka zdjęła krzyż ze ściany i wrzuciła go do kosza. Tomasz P. Terlikowski potępia czyn jako „jawną wrogość wobec emocji i przekonań uczniów”, domagając się dyscyplinarnego ukarania sprawczyni. Jednocześnie publicysta ostrzega przed „organizowaniem wieców politycznego sprzeciwu”, twierdząc, że krzyż „ma być znakiem, który łączy”, a nie narzędziem walki politycznej.

Tradycyjny katolicki mszał z kapłanem w pełnym ornaty konsekrującym Eucharystię w kościele w stylu gotyckim

Posoborowie

Modernistyczne zakusy na sakralność kapłaństwa i Eucharystii

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Teolog Katolicki (22 listopada 2025) piętnuje wypowiedzi Tomasza Terlikowskiego negujące sakralny charakter kapłaństwa i umniejszające znaczenie szafowania sakramentów przez wyświęconych kapłanów. Autor ostro krytykuje „faryzejskie sofizmaty” polegające na zaprzeczaniu poświęceniu kapłańskich rąk oraz relatywizacji czci należnej Ciału Pańskiemu w Eucharystii. Jednakże sama argumentacja pozostaje niewystarczająca wobec głębi modernistycznej destrukcji doktryny katolickiej.

Obraz przedstawiający dyskusję między modernistycznymi przedstawicielami Kościoła posoborowego o synodalnej rewolucji.

Posoborowie

Neo-kościół posoborowy w objęciach modernistycznej rewolucji synodalnej

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal eKAI (16 października 2021) relacjonuje debatę zatytułowaną „Po co nam ten Synod?”, w której uczestniczyli przedstawiciele sekty posoborowej: „bp” Piotr Jarecki, Tomasz Terlikowski, „prof.” Aleksander Bańka, Monika Białkowska oraz Marcin Przeciszewski. Uczestnicy forsują tezę, że „Kościół w przyszłości albo będzie synodalny, albo nie będzie go wcale”, postulując radykalną decentralizację władzy, „upodmiotowienie świeckich” i dialog z „apateistycznym światem”. Całość nacechowana jest językiem rewolucyjnej utopii, całkowicie oderwanej od niezmiennej doktryny katolickiej.