Portal eKAI (18 marca 2026) relacjonuje plany organizacji „wielkopostnego koncertu” w bazylice jasnogórskiej, podczas którego wystąpią chóry oraz saksofonista, wykonując mieszankę muzyki renesansowej i współczesnych kompozycji, takich jak „Son of God Mass”. Organizatorzy, posługując się językiem psychoterapii, definiują Wielki Post jako czas na „złapanie oddechu” i „muzyczną opowieść”, redukując…
Portal eKAI (28 lutego 2026) relacjonuje „Wielkopostny Dzień Skupienia” dla organistów „diecezji” rzeszowskiej, który odbył się w murach tamtejszego „Wyższego Seminarium Duchownego”. Podczas spotkania, któremu przewodniczył „ks. dr” Andrzej Widak, dyskutowano nad „wrażliwością”, „odpowiedzialnością” oraz „formacją” muzyków kościelnych, starając się nadać artystycznemu akompaniamentowi rangę „integralnej części liturgii”. W rzeczywistości jednak, owa rzekoma „służba Kościołowi” sprowadza się do dekorowania naturalistycznego spektaklu „Nowej Mszy”, stając się tym samym symfonią teologicznej zgnilizny, która zamiast prowadzić dusze do Boga, utwierdza je w modernistycznym kulcie człowieka.
Portal Opoka.org.pl (19 listopada 2025) informuje o badaniach neurobiolog Kathlyn Gan, które rzekomo pokazują, że muzyka, w tym sakralna, pozytywnie wpływa na mózg i może zapobiegać chorobie Alzheimer…
Portal eKAI (23 listopada 2025) relacjonuje przemówienie „papieża” Leona XIV skierowane do uczestników Jubileuszu Chórzystów, w którym stwierdził: „Bądźcie wymownym znakiem modlitwy Kościoła, który poprzez piękno muzyki wyraża swoją miłość do Boga”. „Ojciec Święty” nawiązał do „uroczystości Chrystusa, Króla wszechświata”, twierdząc, że króluje On „z Krzyża mocą miłości i miłosierdzia”, co rzekomo stanowi inspirację dla śpiewu liturgicznego. Wskazał na muzykę jako narzędzie budowania „autentycznej rzeczywistości synodalnej” i „jedności” wiernych. Całość przemówienia stanowi klasyczny przykład teologicznej dezynfekcji, gdzie katolicka terminologia służy maskowaniu rewolucyjnej agendy.
Portal eKAI (22 listopada 2025) relacjonuje słowa „papieża” Leona XIV skierowane do uczestników Jubileuszu Chórzystów i Chórzystek, w których podkreślił on „znaczenie muzyki sakralnej i chórów kościelnych” jako „formy modlitwy” prowadzącej do „urzeczenia piękna”. Wypowiedź uzurpatora na tronie Piotrowym stanowi klasyczny przykład modernistycznej instrumentalizacji pozorów sacrum dla zakamuflowania doktrynalnej degrengolady.
Portal eKAI (15 listopada 2025) relacjonuje wystąpienie „abpa” Wojciecha Polaka podczas jubileuszowej Mszy dla muzyków kościelnych archidiecezji gnieźnieńskiej. W homilii pełnej teologicznych nieścisłości i modernistycznych redukcji, „prymas” stwierdził, że „muzyka wyraża więź między Bogiem i człowiekiem”, powołując się przy tym na słowa „papieża” Benedykta XVI o rzekomym związku jakości muzyki z „doświadczeniem miłości i bólu”. Całość wydarzenia – od „drogi jubileuszowej” po „spotkanie przy stole” – stanowi jaskrawy przykład zastępowania teologii kultu psychologizującym humanitaryzmem.
Portal eKAI (13 października 2025) relacjonuje ceremonię wręczenia nagrody Lux ex Silesia profesorowi Henrykowi Janowi Botorowi podczas Międzyuczelnianej Inauguracji Roku Akademickiego w Katowicach. „Arcybiskup” Andrzej Przybylski przekazał statuetkę kompozytorowi, którego twórczość – według laudacji ks. „profesora” Roberta Tyrały z „Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II” – stanowi „mistyczny język dialogu z Bogiem”. Ceremonia odbyła się w kontekście „liturgii” posoborowej, a wyróżnienie przyznano za kompozycje wykonywane podczas wydarzeń związanych z antypapieżami posoborowymi. Całość stanowi klasyczny przykład synkretyzmu kulturowego, gdzie estetyczna atrapa zastępuje doktrynalną wierność.
Portal eKAI (23 października 2025) relacjonuje inicjatywę „duszpasterstwa organistów archidiecezji wrocławskiej” polegającą na zbiorowej modlitwie za zmarłych muzyków kościelnych. Akcja, przedstawiana jako wyraz „wdzięczności” za rzekomą posługę tych osób, odsłania głębszy problem: zastępowanie katolickiej pobożności za dusze w czyśćcu cierpiące – sentymentalnym kultem jednostek wykonujących funkcję czysto techniczną w ramach posoborowych spektakli liturgicznych.
