tradycja katolicka

Ołtarz katolicki z rzeźbą św. Tomasza Apostoła otoczony przez modlących się wiernych w ciemnym kościele gotyckim
Posoborowie

Pozorne wsparcie w wierze czyli jak posoborowie wykorzystuje św. Tomasza do relatywizacji dogmatów

Zostaw komentarz / Posoborowie /

Portal LifeSiteNews (21 grudnia 2025) powołując się na pisma Dom Prospera Guérangera przedstawia postać św. Tomasza Apostoła jako rzekomego patrona „współczesnych wątpiących”. W tekście pominięto kluczowy kontekst doktrynalny: „Wiara katolicka wymaga bezwzględnego podporządkowania rozumu Objawieniu” (Św. Pius X, Lamentabili, 1907), podczas gdy autorzy sugerują możliwość pogodzenia wątpliwości z żywą wiarą.

Katolicki kapłan modli się w starym koście na tle modernistycznej struktury synodalnej
Kurialiści

Peryferyjność czy apostazja? Modernistyczna destrukcja łódzkiego Kościoła pod władzą „kardynała” Rysia

Zostaw komentarz / Kurialiści /

Portal Więź.pl (19 grudnia 2025) przedstawia żal łodzian po przeniesieniu „kardynała” Grzegorza Rysia do Krakowa, ukazując przy tym symptomatyczny obraz degeneracji posoborowej struktury kościelnej. Artykuł demaskuje nie tyle przywiązanie wiernych do hierarchy, ile głębokie uwikłanie w modernistyczne eksperymenty teologiczne i pastoralne, sprzeczne z niezmienną doktryną katolicką.

Dzieci śpiewające kolędy w tradycyjnych strojach polskich podczas akcji "Kolędnicy Misyjni", z kacydłami w rękach i starszym księdzem w tle błogosławiącym.
Kurialiści

Kolędnicy w służbie modernistycznej deformacji katolickiej misji

Zostaw komentarz / Kurialiści /

Portal Opoka informuje o kolejnej edycji akcji „Kolędnicy Misyjni”, której celem jest wsparcie dzieci ze Sri Lanki poprzez zbieranie ofiar w okresie Bożego Narodzenia. Inicjatywa, koordynowana przez struktury posoborowe, przedstawiana jest jako kontynuacja tradycji ewangelizacyjnej, jednak jej teologiczne i praktyczne podstawy budzą poważne wątpliwości z perspektywy integralnej doktryny katolickiej.

Tradycyjna katolicka reprezentacja rzekomego "cudu krwi" w Neapolu z postacią duchownego w tradycyjnych szatach liturgicznych przed relikwiarzem
Kurialiści

Neapolitański spektakl „cudu” krwi: między zabobonem a modernistyczną dewocją

Zostaw komentarz / Kurialiści /

Portal Gość Niedzielny (18 grudnia 2025) relacjonuje rzekomy „cud krwi św. Januarego” w katedrze neapolitańskiej. Według doniesień, zakrzepła substancja w relikwiarzu miała zmienić konsystencję z półpłynnej na całkowicie skroploną podczas „mszy” sprawowanej przez miejscowych modernistów. Zjawisko, tradycyjnie interpretowane jako znak pomyślności dla Neapolu, zostało przedstawione jako fakt nadprzyrodzony bez żadnej wzmianki o konieczności kościelnej weryfikacji czy zgodności z doktryną katolicką.

Portret arcybiskupa Gänsweina w bazylice św. Piotra z treścią krytyki modernistycznej hagiografii Ratzingera i Bergoglia
Posoborowie

Gänswein kontynuuje modernistyczną hagiografię Ratzinger-Bergoglio

Zostaw komentarz / Posoborowie /

Portal Opoka (17 grudnia 2025) relacjonuje wywiad abp. Georga Gänsweina, byłego sekretarza Josepha Ratzingera, gloryfikującego „proroczy dar” swego mocodawcy oraz sugerującego „pojednanie” między modernistycznymi frakcjami okupującymi Watykan. Wypowiedź pełna jest teologicznych sprzeczności i świadomego przemilczenia doktrynalnych apostazji „posoborowego establishmentu”.

Zdjęcie przedstawiające katolicką rodzinę modlącą się podczas Dni Emberowych w Adwencie w prostej kaplicy przy świetle świec. Scena podkreśla pokutę i przygotowanie duchowe na Boże Narodzenie.
Posoborowie

Dni emberowe w Adwencie: pozór tradycji w świecie modernistycznej dezintegracji

Zostaw komentarz / Posoborowie /

Portal LifeSiteNews, powołując się na fragmenty „Roku Liturgicznego” Dom Prospera Guéranger, przedstawia praktykę dni emberowych jako „ostateczne przygotowanie pokutne” przed świętami Bożego Narodzenia. Komentowany artykuł, pomimo pozorów wierności tradycji, stanowi jedynie kolejny przykład teologicznego eklektyzmu, który – jak ostrzegał św. Pius X w „Pascendi Dominici gregis” – jest nieodłącznym elementem modernistycznej taktyki maskowania rewolucji pod płaszczem szacunku dla przeszłości.

Realistyczny widok modernistycznego przedstawienia liturgicznego w Teatrze Węgajty, mieszającego chrześcijańskie i hinduskie elementy.
Kultura

Modernistyczne wypaczenia liturgii w Teatrze Węgajty

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) relacjonuje działalność Teatru Węgajty, przedstawiając ją jako syntezę „chrześcijańskich tradycji” z praktykami obcych religii i teatralnymi eksperymentami. Założona w latach 80. grupa rzekomo „studiuje” średniowieczne dramaty liturgiczne, łącząc je z hinduistycznym teatrem kudijattam, prawosławną ikonografią oraz świeckimi performansami. Artykuł gloryfikuje tę mieszaninę jako „naturalny krok” w rozwoju liturgii, całkowicie przemilczając jej sprzeczność z niezmiennym nauczaniem Kościoła katolickiego.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Powered by  Zgodności ciasteczek z RODO
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.