Artykuł z portalu eKAI (14 września 2025) relacjonuje pierwszy wywiad „papieża” Leona XIV (Robert Prevost), w którym ten uzurpator na tronie Piotrowym mówi o swojej „amerykańsko-peruwiańskiej tożsamości”, nauce dyplomacji, wysiłkach o pokój poprzez dialog, synodalności i ufności w naturę ludzką, a nawet o kibicowaniu piłce nożnej.
Portal KAI relacjonuje uroczystości z 14 września 2025 roku w Archikatedrze Warszawskiej, upamiętniające 500-lecie obecności Krzyża Baryczków, z Mszą Świętą pod przewodnictwem abp Stanisława Gądeckiego, wspieranego przez abp Adriana Galbasa i bp Michała Janochę. Tekst podkreśla historyczne ocalenia krzyża, jego kult w Warszawie oraz teologiczne znaczenie jako symbolu nadziei, z homilią Gądeckiego o uzdrowieniu przez św. Helenę i roli krzyża w cierpieniu. Obchody obejmują nowenny i katechezy, promowane jako serce wiary miasta.
Portal eKAI informuje o uroczystym wprowadzeniu relikwii Krzyża Świętego do kościoła św. Marcina w Radziechowach (diecezja bielsko-żywiecka) przez „biskupa” Romana Pindla. Wydarzenie, osadzone w kontekście Wielkiego Tygodnia, zostało przedstawione jako wezwanie do moralnego naśladowania Chrystusa poprzez „zaparcie się siebie”, „przyjęcie własnego krzyża” i „wchodzenie w ślady” Jezusa. Homilia, choć…
Portal eKAI relacjonuje wystąpienie „kardynała” Michaela Czerny SJ podczas XII Zjazdu Gnieźnieńskiego 14 września 2025 roku, gdzie ten prefekt Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka w sekcie posoborowej głosi wizję pokoju opartą na solidarności, miłosierdziu i pragnieniu szczęścia, czerpiąc z myśli św. Augustyna i cytując uzurpatorów takich jak „papież” Franciszek oraz „papież” Leon XIV. Tekst podkreśla uniwersalne pragnienie szczęścia jako fundament dialogu, potępiając konflikty i wzywając do odwagi w budowaniu pokoju poprzez instytucje i Eucharystię, reinterpretowaną jako sakrament solidarności. Ta narracja, pozornie pobożna, stanowi jawną apostazję, redukując królestwo Chrystusa do naturalistycznego humanitaryzmu, gdzie nadprzyrodzona łaska ustępuje miejsca świeckiej solidarności.
Portal Więź.pl w dniu 14 września 2025 roku publikuje relację z podcastu „Zwięźle”, w którym gościnnie występuje ks. Leszek Gęsiak SJ, jezuita i rzekomy rzecznik prasowy Konferencji Episkopatu Polski. W rozmowie z Zbigniewem Nosowskim omawiane są kwestie niezależności mediów katolickich, zmian wokół Katolickiej Agencji Informacyjnej (KAI), przygotowywanej komisji pod kierunkiem bp. Odera oraz decyzji o blokowaniu komentarzy na Facebooku KEP. Tekst podkreśla potrzebę spójności głosu „ludzi wierzących i Kościoła hierarchicznego”, promując personalistyczne spojrzenie na wiarę, kulturę, społeczeństwo i politykę. Ta narracja, opakowana w pozornie dialogiczny ton, stanowi jaskrawy przykład apostazji posoborowej, redukującej Kościół do świeckiej agendy, gdzie nadprzyrodzona misja zbawienia dusz ustępuje miejsca naturalistycznemu dialogowi i kompromisowi z duchem świata.
Portal eKAI relacjonuje rozmowę z biskupem Krzysztofem Zadarko, przewodniczącym Rady KEP ds. Migrantów i Uchodźców, na temat związku migracji z pokojem, podkreślając rzekomą chrześcijańską wrażliwość Polaków i krytykując polityków za sianie strachu. Zapowiada on dokument duszpasterski promujący dialog międzykulturowy i międzyreligijny. Ta narracja, ubrana w pozory ewangelicznego miłosierdzia, stanowi jawną zdradę integralnej doktryny katolickiej, redukując wiarę do humanitarnego aktywizmu i ignorując absolutne panowanie Chrystusa nad narodami.
Portal Gość Niedzielny relacjonuje, że „papież” Leon XIV, po modlitwie Anioł Pański, podziękował wiernym za życzenia z okazji 70. urodzin, składając dzięki Bogu i rodzicom, podczas gdy tłum na Placu św. Piotra wiwatował z transparentami. W rozważaniach przed modlitwą „papież” odniósł się do Ewangelii o Nikodemie i święta Podwyższenia Krzyża Świętego, podkreślając, że Bóg objawił się jako towarzysz, nauczyciel, lekarz i przyjaciel, przemieniając krzyż z narzędzia śmierci w narzędzie życia, i zachęcił do dawania siebie innym przez wstawiennictwo Maryi. Artykuł kończy się informacją, że Leon XIV, urodzony w 1955 roku jako Robert Francis Prevost, jest pierwszym Amerykaninem na urzędzie i papieżem pokolenia wyżu demografacyjnego.
Diecezja Płocka relacjonuje 43. Pielgrzymkę Dzieci do Przasnysza i Rostkowa, wydarzenie skupione na św. Stanisławie Kostce, patronie dzieci i młodzieży, z udziałem rodzin, mszy celebrowanej przez biskupa pomocniczego Mirosława Milewskiego, pieszej wędrówki oraz zabaw w Rostkowie, gromadzącej około siedmiu tysięcy osób. „Niech nie przestają inspirować pasja i determinacja, które zaprowadziły św. Stanisława do świętości” – głosi relacja, podkreślając radość wspólnoty i duchowy magnes patrona. To wydarzenie, choć pozornie oddane czci autentycznego świętego, ujawnia teologiczne bankructwo posoborowej struktury, redukującej wiarę do naturalistycznych zabaw i relatywizując nadprzyrodzoną rzeczywistość Kościoła.
Portal Vatican News PL, w artykule z 14 września 2025 roku autorstwa Karola Darmorosa, celebruje 70. urodziny Roberta Francisa Prevosta, fałszywie nazwanego „Leonem XIV”, przypominając osiem wydarzeń z początkowych miesięcy jego rzekomego pontyfikatu. Tekst wychwala gesty „pokoju”, wizyty w sanktuariach i spotkania z ubogimi jako dowody duchowości i bliskości z wiernymi, pomijając całkowicie eschatologiczne ostrzeżenia przed sądem Bożym i obowiązek nawrócenia. Ten hagiograficzny paszkwil jest jawnym bluźnierstwem przeciwko niezmiennej doktrynie katolickiej, symulującym katolicką pobożność w służbie modernistycznej apostazji.
Artykuł z portalu eKAI (14 września 2025) relacjonuje, jak uzurpator na tronie Piotrowym, określany jako „papież” Leon XIV, po modlitwie „Anioł Pański” podziękował zebranym na Placu Świętego Piotra za życzenia z okazji swoich 70. urodzin, składając dzięki „Panu Bogu i moim rodzicom” oraz za modlitwy w jego intencji. Opisuje aplauz tłumu, transparenty w językach włoskim i hiszpańskim z życzeniami, okrzyki „Viva il Papa!” i wezwanie do wsparcia „misji” poprzez newsletter. Ta relacja, zamiast ukazywać autentyczną pobożność, ukazuje jedynie pustą celebrację osobistego jubilatu, całkowicie oderwaną od obowiązków apostolskich i doktryny katolickiej, co stanowi jaskrawy przykład apostazji posoborowej struktury okupującej Watykan.
