Portal Opoka relacjonuje przygotowania do kanonizacji Carla Acutisa (1991-2006) przez „papieża” Leona XIV, przedstawiając go jako wzór „świętości w codzienności” poprzez wykorzystanie technologii i młodzieżową aktywność. Tekst pomija fundamentalne kryteria kanonizacji katolickiej, redukując świętość do naturalistycznej samorealizacji.
Portal Konferencji Episkopatu Polski (26 sierpnia 2025) informuje o rozpoczęciu trzeciej etapu peregrynacji kopii obrazu Matki Bożej Częstochowskiej po diecezjach Polski, inaugurowanej w Sosnowcu przez „biskupa” Artura Ważnego. Wydarzenie opatrzono hasłem „W nadziei z Marją”, powołując się na wizytę Wojtyły w 1999 roku.
Portal Więź.pl (27 sierpnia 2025) prezentuje tekst Marcina Kędzierskiego polemizujący z artykułem Konstantego Pilawy o Jordanie Petersonie. Autor kwestionuje starotestamentalny obraz Boga jako „ducha przygody”, promując wizję „czułego Ojca”, jednocześnie redukując świętość do „służby bliźniemu” w codzienności, bez walki ze grzechem. Artykuł stanowi klasyczny przykład modernistycznego przewartościowania doktryny katolickiej poprzez selekcję i relatywizację prawd wiary.
Portal LifeSiteNews (26-27 sierpnia 2025) relacjonuje reakcje wiernych diecezji Charlotte na tłumienie tzw. Mszy łacińskiej, przedstawiając ich emocjonalne świadectwa jako dowód „prześladowania” przez struktury posoborowe. Cytowany artykuł jawi się jako perfidna próba legitymizacji neo-kościelnej tyranii poprzez eksploatację autentycznych tęsknot dusz za sacrum.
Portal Ordo Iuris (26 sierpnia 2025) informuje o najnowszym raporcie Komisji Europejskiej dotyczącym praworządności w Polsce, wskazując na jego polityczny charakter i naginanie kryteriów w zależności od orientacji władz w Warszawie. Dokument chwali rząd Donalda Tuska za deklaracje reform pomimo braku realnych zmian, jednocześnie pomijając przypadki jawnego łamania prawa jak przejęcie mediów publicznych czy nielegalna zmiana prokuratora krajowego.
Portal The Jason Jones Show (26 sierpnia 2025) prezentuje tekst Jasona Scotta Jonesa piętnujący rzekome milczenie konserwatystów wobec sytuacji w Gazie, nazywając ją ludobójstwem. Autor powołuje się na chrześcijańską antropologię i wzywa do solidarności z Palestyńczykami, krytykując przy tym chrześcijański syjonizm i domagając się politycznego zaangażowania na rzecz „pokoju”.
Portal Opoka relacjonuje historię Marii Sellés i Miquela Roura – osób poczętych poprzez anonimowe dawstwo nasienia – którzy domagają się zniesienia anonimowości dawców. Tekst przedstawia ich emocjonalne cierpienie wynikające z braku wiedzy o biologicznym ojcu oraz krytykuje przemysł płodności za przedkładanie pragnień dorosłych nad dobro dzieci. Artykuł całkowicie pomija jednak nadprzyrodzony wymiar rodzicielstwa i moralne zasady katolickie, redukując problem do psychologicznych i społecznych konsekwencji.
Portal Vatican News (26 sierpnia 2025) relacjonuje ogłoszenie tematu orędzia „papieża” Leona XIV na Światowy Dzień Pokoju 2026: „Pokój z wami wszystkimi: ku pokojowi «nieuzbrojonemu i rozbrajającemu»”. Komunikat Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka wzywa do „odrzucenia logiki przemocy i wojny” na rzecz „autentycznego pokoju, opartego na miłości i sprawiedliwości”, który ma być „nieuzbrojony” (pozbawiony strachu i zbrojeń) oraz „rozbrajający” (budujący zaufanie i nadzieję). Sekta posoborowa przedstawia to jako uniwersalne wezwanie skierowane do „wierzących, niewierzących, odpowiedzialnych politycznie i obywateli”. To jawny przejaw apostazji, zastępującej nadprzyrodzony ład łaski naturalistyczną utopią.
Portal „Tygodnik Powszechny” (26 sierpnia 2025) prezentuje rozmowę pięciu krytyków literackich (Dorota Kozicka, Przemysław Czapliński, Inga Iwasiów, Grzegorz Jankowicz, Ryszard Koziołek) na temat roli literatury w kontekście jubileuszu Nagrody Literackiej GDYNIA. Dyskusja koncentruje się na kategoriach „myślenia literaturą”, „afektywnego odbioru tekstów” oraz „budowania więzi” poprzez praktyki czytelnicze, całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel sztuki zgodnie z katolicką doktryną.
Portal Tygodnik Powszechny (26 sierpnia 2025) relacjonuje narastające lęki dzieci i młodzieży przed katastrofą klimatyczną, konfliktami zbrojnymi oraz upadkiem demokracji, wzmacnianymi przez treści medialne. Artykuł proponuje terapeutyczne strategie oparte na psychologii humanistycznej, współczuciu środowiskowym i aktywizmie społecznym, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar ludzkiego istnienia. To manifest naturalistycznej religii zastępczej, która duchową pustkę współczesnego człowieka wypełnia idolatrią „ratowania planety”.
