tradycja

Fotografia realistyczna ukazująca tradycyjną katolicką liturgię na otwartym powietrzu, z kapłanami w ornatach, wiernymi, kadzidłem i starożytną architekturą kościelną, oddająca ducha prawdziwej wiary katolickiej.
Kurialiści

Kult osoby i humanistyczna frazeologia zamiast królowania Chrystusa

eKAI (7 sierpnia 2025) relacjonuje uroczystości odpustowe ku czci Przemienienia Pańskiego w parafii św. Małgorzaty w Nowym Sączu, którym przewodniczył bp Andrzej Jeż. W centrum przekazu postawiono hasło programu duszpasterskiego „Pielgrzymi nadziei”, pochwałę „piękna liturgii”, akcent uczuciowo-kontemplacyjny oraz poświęcenie zmodernizowanej infrastruktury i popiersi Jana Pawła II i Stefana Wyszyńskiego. Kluczowe tezy brzmiały: „To poznawanie Chrystusa i prawda o Nim jest zbawieniem człowieka”, „nie zbawią nas idee… lecz osoba Jezusa”, a „siła” wspomnianych postaci „tkwiła w zjednoczeniu z Bogiem”. Całość zwieńczono katalogiem środowisk obecnych na odpustach i informacją o kontynuacji „uroczystości”. Ten przekaz, choć polany pobożnościowym sosem, zdradza strukturalny naturalizm, substytucję Ofiary i łaski przez uczuciowość oraz promocję posoborowego kultu „świętych” ikon rewolucji, a nie królowania Chrystusa nad narodami.

Obraz katolickiej kobiety modlącej się w kościele, przy ołtarzu z krzyżem i świecami, wywołujący uczucie pokory i wiary.
Świat

Adopcja zamiast aborcji: piękne świadectwo, groźny modernistyczny półmrok

Portal Opoka relacjonuje świadectwo Jordan Daugherty: młoda, niezamężna kobieta, wstrząśnięta nieplanowaną ciążą, odmawia aborcji i – dzięki wsparciu protestanckiej pastorki oraz „chrześcijan” – wybiera adopcję jako „słowo na A”, przeciwstawione „aborcji”. Cytowany artykuł przytacza wzruszające sceny narodzin, oddania dziecka rodzinie adopcyjnej i przemianę Jordan w rzeczniczkę pro-life, zachęcającą do towarzyszenia kobietom w kryzysie oraz do odczytania bolesnych wydarzeń w świetle hasłowego „Jezus przynosi odkupienie”. Całość jednak przemilcza łaskę uświęcającą, sakramenty, grzech, konieczność nawrócenia i poddaje zbawienie psychologii wsparcia. To nie jest ewangelia, to naturalistyczny humanitaryzm z cienką warstwą religijnego lakieru.

Realistyczne zdjęcie wnętrza kościoła katolickiego z ołtarzem, krucyfiksem i duchownymi w tradycyjnych ornatach, ukazujące powagę i wiarę zgodnie z katolicką tradycją.
Kurialiści

Kanonizacyjny marketing i rekrutacja do „seminariów”: naturalizm zamiast wiary

Cytowany artykuł relacjonuje wypowiedzi ks. dr. Jana Frąckowiaka, rektora Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu, dla Polskifr.fr (07 sierpnia 2025). Autor chwali współczesnych „młodych świętych”, zapowiada „kanonizację” Karola Acutisa i Piotra Jerzego Frassatiego, oraz opisuje motywacje kandydatów do „kapłaństwa” i codzienność formacji seminaryjnej w czterech diecezjach. Pojawia się też wątek rzekomo „ubogacającego” spotkania z Leonem XIV oraz narracja o „osobistym doświadczeniu” powołania i „smaku Ewangelii” w strukturach posoborowych. Zasadniczy przekaz: rekrutacja trwa, ideały są „atrakcyjne”, a „Kościół” żyje. Ostre zakończenie streszczenia: tekstu nie przenika ani jedno odniesienie do rzeczywistości nadprzyrodzonej sakramentalnej w sensie katolickim – zamiast tego mamy psychologizację, socjologię i propagandę sukcesu, czyli klasyczny naturalizm posoborowej rewolucji.

Pobożny katolicki kapłan prowadzący modlitwę na zewnątrz podczas wieczornego czuwania, z wiernymi i kościołem w tle, ukazujący głębię wiary i pokorę.
Posoborowie

Pacyfistyczny sentymentalizm zamiast królowania Chrystusa: „duchowy most” Nagasaki–Nowy Jork

Cytowany artykuł informuje o inicjatywie Wspólnoty Sant’Egidio, „archidiecezji” Nagasaki i Ruchu Focolari: 75-godzinne czuwanie modlitewne w Nowym Jorku i Nagasaki z okazji 80. rocznicy zrzucenia bomb atomowych. Podano, że wierni modlą się o pokój w kaplicy Najświętszego Serca Jezusa i Marji w Nowym Jorku oraz w kaplicy Matki Bożej z Nagasaki przy bazylice Urakami; intencją są ofiary wszystkich trwających konfliktów, z możliwością dołączenia online. Relacja przypomina daty bombardowań Hiroszimy i Nagasaki oraz podkreśla „most komunii i solidarności”. Końcowy apel wzywa do wspierania „słowa Papieża”. Konkluzja nasuwa się jedna: mamy do czynienia z programowym zredukowaniem religii do humanitarnego pacyfizmu i zacieraniem prymatu królowania Chrystusa nad narodami.

Fotorealistyczne zdjęcie kapłana w tradycyjnym stroju odprawiającego Eucharystię w świątyni, ukierunkowane na szacunek i kult Boga, z podkreśleniem sakralności i modlitewnej atmosfery.
Posoborowie

Sportowa autopromocja zamiast ofiary: modernistyczny naturalizm pod koloratką

eKAI (07 sierpnia 2025) relacjonuje akcję ks. Pawła Nowaka z diecezji Hildesheim: przejazd rowerem z północnych Niemiec do Rzymu „dla chorych dzieci”, zbiórkę na hospicjum „Löwenherz”, a zwieńczeniem jest selfie i wręczenie listów dzieci „papieżowi” Leonowi XIV na audiencji generalnej. Kapłan przyznaje, że nie odprawił mszy i nie był na niedzielnej „mszy”, uzasadniając to celem charytatywnym, po czym zapowiada start w mistrzostwach świata w ultrakolarstwie. To podręcznikowy przykład redukcji kapłaństwa do świeckiego wolontariatu i medialnego spektaklu – z jawnym lekceważeniem kultu Bożego i pierwszego obowiązku kapłana: składania Ofiary.

Realistyczne zdjęcie katolickiego wnętrza kościoła z kapłanem przed ołtarzem, symbolizujące wiarę i tradycję religijną.
Polska

CPK jako bożek postępu: polityczny mit zamiast ładu Chrystusowego

Portal Opoka relacjonuje zapowiedź prezydenta Karola Nawrockiego, który po zaprzysiężeniu zamierza ogłosić w Kaliszu inicjatywę ustawodawczą przywracającą realizację Centralnego Portu Komunikacyjnego w „tradycyjnym kształcie”. Artykuł streszcza wątki z orędzia: determinację w realizacji tzw. Planu 21, akcent na „wielkie inwestycje” (CPK, drogi, porty), aspiracje „koła zamachowego” rozwoju, a także konflikt o przebieg kolei dużych prędkości przez Kalisz i sprzeciw wobec „bypassu”. Zwieńczeniem jest zapowiedź pierwszego projektu ustawy kierowanego do Sejmu oraz wzmianka o możliwych zmianach konstytucji. Tekst przemawia językiem świeckiego mesjanizmu gospodarczego, który milczy o porządku nadprzyrodzonym i o panowaniu Chrystusa Króla — i to milczenie jest jego największą winą.

Klasztor, kapłan w tradycyjnych szatach, modlitwa w świątyni, skupiona wiara, tradycyjna liturgia, spokojne wnętrze kościoła, wyraz religijnej pobożności
Kurialiści

Estetyczny humanitaryzm zamiast wiary: krakowski „biskup” sprzedaje piękno bez krzyża

eKAI (7 sierpnia 2025) relacjonuje homilię Damiana Muskusa OFM wygłoszoną do grupy 45. Pieszej Pielgrzymki Krakowskiej w Skawinie. „Biskup” akcentuje „radość”, „jedność” i „piękno Kościoła”, odwołując się do Przemienienia Pańskiego, wzywa, by wierni „stawali się Kościołem, który zachwyca i pociąga”, a chrześcijaństwo redukuje do emocjonalnego doświadczenia piękna, harmonii i wspólnotowej spójni. Teza homilii sprowadza się do stwierdzeń: nie ma chrześcijaństwa bez radości, Bóg powołał nas do jedności, nie do konfliktu, a piękno Boga jaśnieje w „Kościele”, który „On zamieszkuje”. O milczeniu na temat grzechu, nawrócenia, sądu i konieczności łaski – ani słowa. Wniosek oczywisty: mamy do czynienia z kolejnym przykładem posoborowego humanitaryzmu, który za zasłoną estetyki ukrywa rozkład dogmatu.

Klasztorna scena katolicka z kapłanem przed ołtarzem, wiernymi w katedrze, wyraz szacunku i wiary, realistyczna i pełna czci ilustracja.
Posoborowie

Dialog bez Boga: warszawski zjazd ICCJ jako laboratorium modernistycznej apostazji

Portal Więź.pl publikuje relację Stanisława Krajewskiego z konferencji Międzynarodowej Rady Chrześcijan i Żydów (ICCJ), która odbyła się w Warszawie (29 czerwca–2 lipca 2025). Autor kreśli panoramę środowiska dialogowego, wspomina początki kontaktów z ICCJ, opisuje program i prelegentów, akcentuje wątki pamięci o Zagładzie, narzeka na brak szerokiej debaty o wojnach Izraela, zauważa wzrost antychrześcijańskich incydentów w Izraelu, a punkt kulminacyjny lokuje w tezie, że dla wielu na Zachodzie obraz Żydów–ofiar został wyparty przez obraz Żydów–sprawców; wzywa do „nowego języka” dialogu oraz do religijnie ugruntowanej wizji pokoju. Jednocześnie postulaty te formułuje w rejestrze świeckiego personalizmu, bez śladu odniesienia do królowania Chrystusa, konieczności nawrócenia i prawdziwego kultu – a więc w duchu naturalistycznego projektu „dialogu”, który odrywa religię od łaski, dogmatu i posłuszeństwa Objawieniu.

Kapłan w tradycyjnym stroju modlący się w katolickiej świątyni, symbol wiary i pokory
Posoborowie

Springsteen i pochwała beznadziei: antyewangelia nowoczesności

Portal Więź.pl publikuje tekst Jana Radomskiego (4 sierpnia 2025) o Bruce’ie Springsteenie, kreśląc tezę, że jego twórczość stanowi „dekonstrukcję amerykańskiego snu” i „żałobną pieśń wypełnioną pustką i niemocą”. Autor prowadzi socjologiczny wykład o przemocy systemowej, nierównościach, długu i bezradności, interpretując albumy „Nebraska” czy „Born in the U.S.A.” jako diagnozę USA, w której przemoc wyrasta z ekonomicznej opresji, a moralne wybory bohaterów piosenek są rzekomo niemożliwe bez zejścia na drogę występku. Na końcu pada pochwała „personalistycznej” wrażliwości Więzi. Cały tekst, zanurzony w naturalizmie i socjologizmie, to retoryczny fresk o człowieku bez łaski, bez grzechu i bez Odkupienia – manifest antropologii, w której Bóg milczy, a człowiek tonie w determinizmie materialnym.

Realistyczne zdjęcie kapłana modlącego się w kaplicy przy ołtarzu, wyrażające katolicką pobożność i duchowe skupienie.
Posoborowie

Cyfrowy naturalizm „Więzi”: apologia oligopolu i ucieczka od łaski

Portal Więź.pl (05 sierpnia 2025) publikuje tekst Katarzyny Nowak o „gównowaceniu” internetu (na podstawie pojęcia Cory’ego Doctorowa), krytykujący komercjalizację wyszukiwarek i platform społecznościowych, inwazyjność algorytmów, degradację jakości treści, uzależnienie od oligopoli Big Techu i iluzoryczność „praw” użytkowników. Autorka postuluje ograniczenia regulacyjne, świadome korzystanie z „zaufanych portali”, powrót do lektury i bezpośrednich relacji oraz cyfrową ascezę: „być ciałem i głową w jednym miejscu”. Konkluzją jest humanistyczny apel o odzyskanie uwagi, czasu i relacji. Teza: tekst maskuje radykalny naturalizm – diagnozuje symptomy, ale milczy o pierwszej przyczynie: odejściu od królowania Chrystusa i porzuceniu łaski, sprowadzając zło do problemu regulacji i higieny cyfrowej.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.