tradycja – Strona 283 – Ethos Catholicus

Tradycyjny kościół katolicki z diakonem w pełnym stroju liturgicznym stojącym obok ołtarza podczas administracji sakramentów przez biskupa w tradycyjnej liturgii katolickiej.

Diakonat stały – nowy element rozkładu sakramentalnej dyscypliny Kościoła

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Biura Prasowego Konferencji Episkopatu Polski informuje o przyjęciu projektu „Dyrektorium o życiu, formacji i posłudze diakonów stałych w Polsce” przez Komisję Duchowieństwa KEP. Dokument, określany jako „aktualna wersja skonsultowana w gronie osób odpowiedzialnych za formację diakonów stałych w diecezjach”, został „pozytywnie oceniony” i skierowany do dalszych prac. Ta biurokratyczna narracja o tworzeniu „standardów” dla posługi nieistniejącej w niezmiennej Tradycji Kościoła stanowi jawny przejaw rewolucyjnej przebudowy sakramentalnego porządku.

Ksiądz katolicki w tradycyjnej szacie liturgicznej stoi w kościele z Biblią. Scena promieniuje pokojem i powagą.

Świat

NBC redukuje zespoły LGBT: pozorna korekta kursu bez powrotu do prawa Bożego

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal LifeSiteNews relacjonuje redukcję etatów w NBC News, gdzie zwolniono 150 pracowników, w tym dziennikarzy zajmujących się tematyką „LGBT” oraz polityką tożsamości rasowej. Decyzję tłumaczono względami budżetowymi, podczas gdy środowiska homoseksualne protestują, nazywając ją „niebezpiecznym wzorcem” osłabiania „różnorodności”. Krytycy mediów wskazują na spadek zaufania do dziennikarstwa jako przyczynę cięć.

Rodzina katolicka zbiera się w tradycyjnym domu, wspólnie spożywając posiłek. Otwarte drzwi i okna symbolizują szczerą wspólnotę i gościnność. Scena jest oświetlona ciepłym światłem naturalnym.

Świat

Prywatność czy ucieczka od wspólnoty? Polacy w pułapce współczesnego indywidualizmu

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) przedstawia analizę polskiej obsesji na punkcie prywatności, wskazując na zanik niezapowiedzianych wizyt, kontrolę wizerunku i urbanistyczną izolację jako przejaw realizacji „realnej potrzeby” świętego spokoju. Autorka, Olga Drenda, kreśli obraz społeczeństwa, które „błyskawicznie porzuciło nawyki” wiejskiej wspólnotowości na rzecz pragmatycznej samotności, tłumacząc to „potrzebą prywatności, której w społeczności połączonej więziami pomocy wzajemnej, ale i wzajemnej kontroli być nie mogło”. Artykuł stanowi jednak klasyczny przykład modernistycznej apologii rozkładu więzi społecznych pod płaszczykiem postępowej emancypacji.