„Hierarcha” posoborowy relatywizuje istotę Epifanii
W tzw. uroczystość Objawienia Pańskiego w jednym z wrocławskich ośrodków religijnych, miejscowy zwierzchnik struktury posoborowej Józef Kupny wygłos…
Portal eKAI (21 października 2025) relacjonuje spotkanie „kardynała” Grzegorza Rysia z alumnami roku propedeutycznego w Łasku-Kolumnie. W przemówieniu mającym rzekomo inaugurować rok formacji, hierarcha posoborowej struktury przedstawił wizję kapłaństwa jako służby pozbawionej władzy sakramentalnej, powołując się na Ewangelię i przykład św. Franciszka.
Portal Tygodnik Powszechny (14 października 2025) recenzuje najnowsze nagranie Mszy h-moll Bacha w wykonaniu Raphaëla Pichona i zespołu Pygmalion, zachwalając „efektowną wirtuozerię”, „bogactwo faktur” i „barokową teatralność”. Artykuł przedstawia dzieło jako pokaz możliwości kompozytora, całkowicie pomijając jego liturgiczny charakter i nadprzyrodzony cel.
Portal Więź.pl (8 września 2025) relacjonuje treść serialu dokumentalnego HBO Max „Marcial Maciel. Wilk Boży”, przedstawiającego zbrodnie założyciela Legionu Chrystusa. Autor tekstu, jezuita Dariusz Piórkowski, koncentruje się na psychologicznych aspektach manipulacji ofiarami, zadając pytania o bezczynność Watykanu i omamienie kilku „papieży”. Pomimo pozorów krytycznej analizy, tekst stanowi klasyczny przykład modernistycznej redukcji zła do kategorii psychopatologii, całkowicie pomijając doktrynalne i nadprzyrodzone wymiary apostazji.
Portal Więź.pl (07 sierpnia 2025) streszcza rozmowę w „Tygodniku Powszechnym” z Magdaleną Leszko, psychoterapeutką, która twierdzi, że osobowość człowieka pozostaje dynamiczna również po 25. roku życia, a jej zmiany determinowane są relacjami, kulturą i neuroplastycznością mózgu. Padają tezy o rzekomym micie „niezmienności osobowości” oraz o nieustannej przebudowie „budynku” ludzkiej psychiki dzięki zmianom w środowisku i praktykom terapeutycznym. Całość tonie w naturalizmie, reklamowej autopromocji „dialogu” i „wrażliwości personalistycznej” bez odniesienia do łaski, grzechu, cnoty i celu ostatecznego. To nie jest troska o człowieka, lecz jego redukcja do układów nerwowych i socjotechniki, czyli program duchowej amputacji.
Circo Massimo jako targ emocji: instrumentalizacja „spowiedzi” i odpustu
Cytowany artykuł relacjonuje masową akcję „spowiedzi” młodzieży na rzymskim Circo Massimo w ramach „Jubileuszu Młodzieży”, akcentując „radość z przebaczenia”, wielojęzyczność konfesjonałów, łatwy dostęp do „miłosierdzia” i możliwość uzyskania „jubileuszowego odpustu” poprzez standardowy zestaw aktów: „spowiedź”, Komunię, modlitwę w intencji „papieża” i nawiedzenie kościoła. Wypowiedzi wolontariuszy i „kapłanów” podają, że wydarzenie „porusza serca do nawrócenia”, buduje wspólnotę i jednoczy, a „Bóg przebacza zawsze”. Punkt ciężkości spoczywa na doświadczeniu przeżyć, łatwości dostępu i atmosferze tłumu, niemal całkowicie milcząc o obiektywnych warunkach ważności sakramentu, o konieczności integralnej spowiedzi, o zadośćuczynieniu, naprawieniu szkody i przyjęciu twardych warunków odcięcia od grzechu, a także o prawdziwym Kościele i prawdziwym kulcie. Zasadniczy problem: naturalistyczna emocjonalizacja „miłosierdzia” i symulacja sakramentów w strukturach posoborowych, bez odniesienia do nienaruszalnych kryteriów Wiary i ładu łaski.
