Portal Polskifr.fr relacjonuje wydarzenia z 13 sierpnia 1917 roku, gdy dzieci z Fatimy zostały uprowadzone przez masona Artura de Oliveirę Santosa, co uniemożliwiło im spotkanie z rzekomą „Marją”. Tekst powiela narrację o nadprzyrodzonym charakterze fatimskich zjawisk, całkowicie pomijając ich teologiczną sprzeczność z depozytem wiary.
Streszczenie artykułu: Cytowany artykuł relacjonuje napływ kolejnych pielgrzymek do Jasnej Góry przed uroczystością Wniebowzięcia Najświętszej Marji Panny, opisuje trasy, liczebność grup i programy duchowe związane z wydarzeniami, w tym mszę odprawianą na wałach klasztornych. Relacja koncentruje się na nagromadzeniu ludzi, dynamice ruchu pątniczego i znaczeniu miejsca dla zwykłych diecezji, bez głębszej teologicznej refleksji nad łaską, sakramentami czy sensem ofiary Mszy Świętej. Brak w centrum uwagi ostrzeżenia przed duchowym zamgleniem wynikającym z modernistycznego rozwarstwienia liturgii, brak wyraźnego przypomnienia o konieczności życia sakramentalnego i łaski uświęcającej. Pokój możliwy jest jedynie w Królestwie Chrystusa (Pius XI, encyklika Quas Primas); bez tego prawdy społeczne tracą swoje źródło i sens. Wbrew tradycyjnej doktrynie, artykuł nie ukazuje, że prawdziwy Kościół jest widzialnym ciałem Chrystusa, któremu przewodniczy „papież” i „biskupi” ważnie wyświęceni. „Lex orandi, lex credendi” (Prawo modlitwy, prawo wiary) – liturgia kształtuje wiarę. Konieczna jest ostrzegająca diagnoza: relacja pokazuje jedynie zewnętrzną pobożność bez głębi łaski i jedności Kościoła.
Portal Opoka informuje o decyzji Andrzeja Dudy, który w trybie kontroli prewencyjnej skierował do Trybunału Konstytucyjnego ustawę rozszerzającą dostęp małoletnich (od 13. roku życia) do ambulatoryjnych świadczeń z zakresu psychiatrii bez zgody rodziców, z odroczonym i warunkowym obowiązkiem powiadomienia opiekunów. W tekście przywołano m.in. argumentację o „bezpieczeństwie dzieci”, poparcie 36 organizacji młodzieżowych i sprzeciw Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia; zaznaczono także zarzut, że regulacja „otwierała drzwi do tranzycji bez wiedzy rodziców”. Konkluzja jest jasna: jest to projekt ustrojowego wyłomu, który przenosi punkt ciężkości wychowania z rodziny ku biurokratyczno-psychologicznemu Leviathanowi – i to bez odniesienia do porządku nadprzyrodzonego, co samo w sobie jest oskarżeniem najwyższego kalibru.
Cytowany artykuł relacjonuje rekolekcje oazowe trzeciego stopnia Ruchu Światło-Życie w Rzymie (27 uczestników z Polski, Niemiec, Anglii i Białorusi), zorganizowane przez Międzynarodowe Centrum Ewangelizacji „Drogocenna Perła” z Carlsbergu. Rekolekcje zbiegły się z „Jubileuszem Młodzieży”, którego kulminacją były masowe spotkania z „papieżem” Leonem XIV i emocjonalne deklaracje młodych o „młodym Kościele”, radości ze spotkania z „papieżem”, akcentowaniu „pokoju”, „wspólnoty” i „piękna Kościoła”. Wspominany jest patronat Jana Pawła II nad oazami w Rzymie od 1979 r., a narracja młodych sprowadza się do zachwytu nad masowym zgromadzeniem, „adoracją w ciszy”, „rolą Maryi jako Matki Kościoła” oraz wzruszeniem wobec „ogromu posługi papieża”. Zasadniczy ton – sentymentalno-psychologiczny, bez jakiegokolwiek odwołania do dogmatu, łaski uświęcającej, nawrócenia i królowania Chrystusa nad narodami. Konkluzja reportażu to propaganda masowych zgromadzeń i zachęta do wsparcia „niesienia słowa Papieża”.
To nie jest opis katolickich rekolekcji, lecz kronika modernistycznego kultu człowieka i autorytetu medialnego, w którym łaska i prawda zostały zastąpione emocją i socjotechniką.
Vatican News informuje o naborze do VIII edycji wystawy „100 szopek w Watykanie”, organizowanej przez Dykasterię ds. Ewangelizacji pod kolumnadą Berniniego, w ramach cyklu „Jubileusz to kultura” związanego z Rokiem Świętym 2025. Zgłoszenia odbywają się online, udział jest bezpłatny i otwarty dla wszystkich; komisja dykasterii dokona wyboru eksponatów. Celem wydarzenia ma być, jak podano, „ewangelizacja poprzez symbol szopki” oraz nawiązanie do listu „Admirabile Signum”. Wskazano, że w edycji 2024 zaprezentowano 125 szopek z 21 krajów, w tym z Radomia, Wadowic i Sierpca, a część prac nawiązywała do hasła „Pielgrzymi nadziei”. Zasadniczym przesłaniem jest „nadzieja i pokój” – bez odwołania do Ofiary, Krzyża, nawrócenia czy królewskiej władzy Chrystusa nad narodami; jest to kolejna odsłona naturalistycznej, muzealnej „religii kultury”, która zastępuje Wcielenie estetyką i sentymentalizmem.
Sieć bez brzegów: humanitarna utopia zamiast Królestwa Chrystusa
Portal Polskiego Radia relacjonuje wystąpienie Konrada Krajewskiego podczas Mszy w Casa Polonia w Rzymie w ramach Jubileuszu Młodych. „Jałmużnik papieski” łączy przypowieść o sieci (Mt 13,47-53) z obrazem Kościoła „przygarniającego wszystkich”, akcentuje rzekome „prawo” uchodźców do Kościoła, przywołuje „logikę Ewangelii” Franciszka jako normę decyzyjną (prysznice, ambulatorium, fryzjer), oraz ostrzega przed usłyszeniem od Chrystusa: „nie znam cię”, wskazując jako odpowiedź „czystą Ewangelię” rozumianą jako bezpośrednie kopiowanie gestów miłosierdzia. Całość zamyka modlitwą o odwagę rozwiązywania „problemów świata” wedle tej logiki. Teza tekstu sprowadza Kościół do sieci bez brzegów i bez sądu, rozmywając rozróżnienie między sprawiedliwymi a złymi i zastępując panowanie Chrystusa w porządku publicznym naturalistycznym humanitaryzmem – to programowo antykatolicka inwersja przypowieści.
